|
Bolsterturfs natuur B o l s t e r t u r f s n a t u u r Van lezen en liefde Op de Emmer markt liep ik Feiko tegen 't lijf. Feiko die aan één oog blind werd toen i twintig was. Iedereen sprak destijds van een ongeluk, maar izelf beweerde dattet van veel lezen kwam. Meer wilde-n-i er niet van zeggen. Maar oude vrienden hebben herinneringen op te halen. Na zeven jaar legde Feiko in café Homan uit hoetie 't licht in z'n rechteroog verloor. 'k Had verkering met Coba Bruins. Op een midzomernamiddag nam ik d'r mee naar het Bargerveen. Vóór ik 't eigenlijk besefte lagen we in de onderwal van 'n venekoele. Vlak bij 't heldere bruine water waar schrijvertjes op schreven. 't Zingen van leeuweriken was niet van de lucht. Rondom zoemden honingbijen. De bunt was lang en de heide geurde droog. Coba's kussen waren vochtig warm. Ze zoende gretig genoeg... Maar toen ik meer wou zei ze koel: Viezerik!' Feiko bestelt twee Beerenburg. Nu had ik pas een romannetje gelezen dat ging over een sportieve, jonge dokter en een knap verpleegstertje. 't Verpleegstertje zei altijd nee als de dokter haar begeerde..., ook als ze wèl graag wou. Waarom zou Coba anders zijn?...Wij drinken onze Beerenburg. Coba's lippen waren zacht maar d'r nagels hard en rood en scherp als messen.Ik bestel twee Beerenburg. Wij dronken zwijgend tot een vrouw bij ons aanschoof. 'k Herkende haar onmiddellijk als Coba Bruins.Bolsterturf 1992
|
