<<<<<<<<<<<<<< Home >>>>>>>>>>>>>>
Stukjes tekst, video's en foto's van bos, hei en waterkant; over grasduinen en struinen in natuur en veld, over zon en wind en buiten zijn
IntroHoofdpaginaInhoudsopgaveNatuurdagboekRecentVideoHoogzitten en jachthuttenMuziekGedichtenOver bolsterturf en Bolsterturf

Bolsterturfs natuur

B o l s t e r t u r f s  n a t u u r

Meeluisteren en noteren

Het was in de komkommertijd van het laatste jaar dat ik in een winkel werkte dat buiten op de stoep, een meter of wat voor de etalage, een jachtheer en zijn jachtopzichter een gesprek voerden. Heer en knecht dus, die ik als zodanig kende en die, naar alle waarschijnlijkheid toevallig, elkaar midden in de stad tegen het groene lijf waren gelopen.
Beide mannen bezaten opmerkelijk lange lijven, daarbij oogde de heer dik en kwabbig, de opzichter fors en pezig. Hun gelaatskleur, schoeisel en hoofddeksels verschilden nogal. De opzichter had groene lange laarzen aan en op zijn verweerde, zongebruinde havikskop een bruine pet met gaaienveertje gezet; zijn broodheer pronkte met glimmend gepoetste, bruine schoenen en een groene hoed met haanfazantenveer, in het papperig, bleek gelaat glom een neus als een aardbei. Ongetwijfeld zal dat laatste het gevolg zijn geweest van het tot zich nemen van Remy Martin V.S.O.P., waarvan ik er misschien wel honderd flessen aan hem gesleten heb. De opzichter behoorde niet tot mijn klantenkring. Pak en uniform leken wel van eenzelfde ruwgroene stof gemaakt, maar het uniform toonde valer dan het smetteloze herenpak.

Wanneer er geen klanten rondhingen die bediend wilden worden leunde ik graag in de deuropening van de zaak, want ik zag liever blauwe of grauwe luchten, bij voorkeur met wolken erin, dan in een donker hok rijen flessen die alleen maar verkocht mogen worden. Ook het observeren van winkelende of kletsende mensen vond ik niet onplezierig; als je je verveelt lijkt bewust kijken de tijd vlugger te doen gaan.
Die dinsdagmiddag bracht de lucht weinig afleiding; ze hing laag boven de stad, somber en loodgrijs en zonder vogels. Behalve wat vliegen en een vlieg etende kruisspin zat er geen leven in de zaak.

Misschien had het niet mogen gebeuren, want mijn moeder en de school leerden mij dat meeluisteren nooit netjes is, maar ik richtte mijn ogen en oren op de vertegenwoordigers van de plezierjacht en noteerde wat bepraat werd. Ik kan dat exact navertellen, omdat ik ontdekte dat het bijhouden van een dagboek in de tijd van de baas ook een stuk arbeidssleur kan wegnemen.
'Veel te oogsten valt er niet 't komend seizoen. De konijnen zijn nu al ziek en voor mijn gasten heb ik nauwelijks fazanten. Heb jij er nog in de kooi?'
'Tien hanen.'
'Tien hanen!?..
Vechten zeker als de verrekkenis, die hanen!? Verdomme..

Je
moet minstens twintig hanen bijkopen!..'
'Hoeveel mag het kosten?'

Een jonge vrouw, misschien te luchtig gekleed voor herfstweer in juli, was zonder er weet van te hebben oorzaak dat onze jachtheer niet dadelijk toekwam aan het noemen van een geldbedrag.
Zij had iets van een verschijning. Zij stond er opeens. Bestudeerde ze de inhoud van een uitstalkast aan de overzij? Kwam ze uit het voor een kleine stad te grote pand van V&D? Belangrijk is dat niet, want maakt het uit vanwaar zij kwam nu er nog maar is de herinnering aan haar? Belangrijk is het feit verliefd te zijn geweest op die zwaar beledigde vrouw, een meisje bijna nog, wier naam ik nooit gekend hebt.
'Honderd gulden.. voor 'n half uur.. Wat een wijffie!..'
'Kattenvellen zijn weinig waard, meneer.'
'Verkoop jij katten?.. Kom zo nog even langs voor die fazanten!..
D'r jas zou van kattenbont kunnen wezen..'

Ik zat op de toonbank (een stoel mocht ik niet hebben) te verzinnen hoe per ongeluk een volle fles op een dikke kop kapot kan vallen, toen zij de slijterij betrad om een likeur te kopen waarvan ik merk en naam verzuimd heb te noteren; parfait d'amour was het in ieder geval niet. Misschien was het helemaal geen likeur; het meeste wat niet opgeschreven is kan je na jaren niet meer zeker weten. En wat wel opgeschreven is blijkt achteraf al te vaak het verkeerde of onbelangrijke te zijn. Zo zijn haar stem en haar beeltenis vaag en warrig geworden. Dat ze mooi was, van katten hield en een nylon jas aanhad is zowat alles wat ik van haar weet.

Bolsterturf 1991


Bolsterturf © bolsterturf.nl

IntroHoofdpaginaInhoudsopgaveNatuurdagboekRecentVideoHoogzitten en jachthuttenMuziekGedichtenOver bolsterturf en Bolsterturf
Stukjes tekst, video's en foto's van bos, hei en waterkant; over grasduinen en struinen in natuur en veld, over zon en wind en buiten zijn
<<<<<<<<<<<<<< Home >>>>>>>>>>>>>>