|
Bolsterturfs natuur B o l s t e r t u r f s n a t u u r De eerste lentezondag in het riet
De eerste lentezondag 2004 leek het wel herfst. De westwind was straf en koud en bracht zo nu en dan een fikse regenbui, maar langs het pad door hei en wei bloeiden al paardebloemen zonnegeel. En het was in 't veld vrij druk met vogels. Over hei en ruigte roeide moeizaam een paartje kraaien tegen wind in; lager cirkelden koppeltjes eenden op zoek naar nestgelegenheid. Hoger dan eenden en kraaien repten groepjes houtduiven van bosje naar bosje. Heel ver weg zeilde een eenzame buizerd en boven het grote ven vlogen reigers af en aan. De meesten blauwe, rauw en lelijk hun geschreeuw over 't water, maar ook was er een enkele witte bij, een zilverreiger. Erpel en ik gingen oevermoeras binnen, banjerden daar een uur in rond. Aandachtig spiedend verslapt gaandeweg toch wat de aandacht voor plant en dier. Bij mij dan, niet bij Erpel. Een boerenfox blijft altijd fanatiek. Net toen ik zomaar wat sufte en dagdroomde van vroeger en vriendinnen, koos van voor zijn neus onder luid kabaal van stem en vleugels een grauwe gans het luchtruim. Droom verstoord, maar dan, ook onverwacht, was daar het hoempen van een roerdomp - een laag en dof hoemn... hoemn... - dat met wind mee kwam. Daarna was er weer alleen maar lucht en water en het geruis van wind in dorre bruine pluimen, tot even verderop, waar het riet dieper boog, een zwarte zwaan tevoorschijn schoof. Statig, majestueus, de rode snavel in de wind, gleed zij door het water, naar 't scheen heel verontwaardigd over die lompe mens en dat klote hondje die de rust in 't riet kwamen verstoren. Bolsterturf, maart 2004
|
