|
Bolsterturfs natuur B o l s t e r t u r f s n a t u u r Lichtjes regenen Een wat winderige, natte voorjaarswinterdag vandaag. Erpel en ik gingen toch maar naar de bossen. Bij ons vertrek regende het lichtjes. En het bleef alsmaar lichtjes regenen. Lichtjes, want de intervalstand van de pindaruitenwisser gaf voldoende wiscapaciteit om toch door de voorruit te kunnen kijken. Dus regende het lichtjes. Nee, het regende geen brandende lampjes, het regende gewoon kleine, fijne waterdrupjes. Ook toen we tien minuutjes later door de bossen achter de benzinepomp aan 't struinen waren bleef het alsmaar lichtjes regenen. Erpel zocht ijverig het hele bos af en stootte op een houtsnip. Ik was wat aan het mijmeren over kerstmislichtjes 2005 - in je gedachten kan je best lente, zomer en herfst overslaan - en schrok toen een bonk roest - de vogel - opeens voor m'n neus langsroetsjte. Op die plek had ik eerder een haas, geen houtsnip verwacht. Hersteld van het lichtjes schrikken hoorde ik even later een paar eenden overwieken. Laag vlogen ze over een stuk ruig drasland. Ik blikte naar ze omhoog. Voorop vloog de woerd, het eendje luid kwakend er pal achter. Het is bij eenden al niet anders dan bij mensen: de vrouwtjes roepen altijd het meest en het hardst. Te laat keek ik weer voor me. Kratssj..., liep ik tegen een vlijmscherpgestekelde braamtak op die hoog over het smalle paadje hing. Bovenlip kapot. Gelukkig kwam er maar een beetje bloed, dat ik met m'n tong oplikte en doorslikte. Nu, weer thuis, hoor ik door muren en ramen heen de buurvrouw kwekken en besef ik pas dat ik heel de voormiddag dat ik in de bossen was geen mensen zag of hoorde. Bolsterturf, 10 februari 2005
|
