|
Bolsterturfs natuur B o l s t e r t u r f s n a t u u r Smal natuurlijk nederland gemeente Someren: bultversperring De boerderij op foto werd omstreeks 2010 geslooptTwee inritten en (dus ook) twee uitritten. De ene in- en uitgang officieel, de andere officieus en - vinden ze bij de gemeente Someren - illegaal in gebruik. Kent auto bezittend wandelvolk geen borden? Men gebruikt beide toegangen!? Hmmm, wat te doen? Gewoon blokkeren maar met een berg zwart zand. Die grond hebben we toch over, want de deuren en ramen van de leegstaande en door junks van fraaie teksten voorziene boerderij zijn al dichtgetimmerd. De routes gaan door bossen met veelal gemerkte bomen. Sommige, de zogenaamde toekomstbomen, kregen 'n blauwe stip. Tienduizenden bomen hebben een rode streep. Straks komen mannen met bulldozer en motorzaag en worden door vrachtwagens de boswegen geploegd. Waarom toch kan de overheid nooit eens de natuur gewoon haar gang laten gaan? Bolsterturf, januari 2005
gemeente Geldrop: bordjesziekte achteraf
Nederland heeft bos, hei en moeras. Fijn om in te zwerven, prachtig om in rond te dolen. Nederland kent ook een aantal ziektes. Eén ziekte is het door de overheid ruimen en vernietigen van gezond pluim- en ander vee. Een heel andere ziekte is de bordjesziekte. Hieronder een voorbeeld van, alsmede een toelichting op, het verschijnsel ziekelijk selectief bordje. Er is een mens, een 'notabele' die in moerasgebied mag wonen, daar woonvergunning heeft. Die mens mag daar bij voorbeeld herrie maken en auto en brommer rijden, die mens heeft toestemming om een slagboom te openen en verboden toegangbordjes per auto te passeren. Alle andere zogenaamd gemotoriseerde mensen, de niet geautoriseerden, mogen met motorvoertuig de toegangsweg naar datzelfde moeras niet op, niet met auto, motor, scooter of bromfiets. De slagboom blokkeert hen de toegang. En van het slagboomhangslotje hebben ze geen sleuteltje. Willen minder bevoorrechte mensen te voet of per fiets aan de groen geverfde horizontale ijzeren paal voorbij, is hun dat afhankelijk van het etmaaluur verboden of toegestaan. Alleen maar tussen zonsop- en ondergang hebben ze toegang tot deze weg naar moer en ruigte. Toch, minder bevoorrechten kunnen er zeker wel stiekem brommer- en motorrijden, op dit weggetje het moeras in. Op een bromdinges of crosmotor of zo mag men dus niet, maar kan men wel voorbij de slagboom, het halfverharde pad op. En daarna weer via dezelfde weg terug. Deze stouteriken komen dan tweemaal voorbij een klein, goeddeels houten huisje wat bewoond wordt door de 'notabele'. Voorbij zijn keetje kan je nog een eind verder het moeras in, over de daar door auto's van staatsbosbeheer kapot gereden kuilenweg, pad waar je vanwege modder, puin en bandensporen niet kan fietsen. Sommigen proberen dat wel, om daar te fietsen. Die trappen zich een ongeluk en rijden op glas en rotzooi van voormalige vuilnisbelt hun luchtbandjes stuk.Aan het eind van 't pad kom je aan een kruispunt. Ga je daar nog een klein eindje rechtdoor, kom je in akkerland terecht. Naar het oosten toe zie je natte en ruige weitjes, onlandjes met hoge zitten, hoogzitten die daar staan opdat jagers met buksen reewild van de onlandjes af kunnen knallen, want tuurlijk mogen jagers - net zo goed als de 'notabele', waarom moeten jagers minder rechten hebben? - een sleuteltje van het slagboomhangslotje hebben. Richting ondergaande zon fiets je een armoedig soort mangrovebos in en zowel heen als terug, kom je dus langs het door de 'notabele' bewoonde kleine huisje. Bromfiets of crossknal je per ongeluk dit weggetje in en kom je dan, glas en puin en modder overwonnen hebbende, de politie of een boswachter tegen, heb je een bekeuring als je pech hebt. Je kan ook geluk hebben, immers niet iedere ambtenaar van politie, bezoldigd of onbezoldigd, is tuk op bekeuringen uitdelen. Het beste bevecht je bandensporen, modder en puin per mountainbike met eersteklas banden. Met een goeie bergbeklimmersfiets kun je heel stilletjes door onlandjes en over wildwissels rijden. Zulke wissels zijn meestentijds beter begaanbaar dan het, voorbij het keetje van de 'notabele' door vrachtauto's en tractoren van sbb en ook door landrovers van jagers, helemaal naar de vernieling gereden brede en officiële pad. Naarmate meer naar achteren toe, bevat dit puinpad steeds minder puin en alsmaar meer modder. Desnoods neem je als biker, bij voorbeeld bij dreigend bekeurd worden, even je bike op je nek en spring je ermee een slootje over. In kritieke gevallen waad je er gewoon mee door brede sloten. Ach, je moet soms wat als je van natuur genieten wil en bijna nergens komen mag. Bolsterturf, januari 2005
|