|
Bolsterturfs natuur B o l s t e r t u r f s n a t u u r Dagboek maart 2008
1074
Vrouw en ik zitten in de kamer op de tweezitsbank. Zo'n honderd vinken en groenlingen rusten in de rontelomme bomen. Vrouw koopt alle weken twee keer drie kilo vogeltjeszaad. Bolsterturf, zaterdag 1 maart 2008
1074a
Ik schoot nog nooit een ree dood, ook niet aan. 'k Had daar nooit zin in, en 'k ben daar, denk ik, niet dapper genoeg voor. Toch weet ik wat van jacht en reeën, ook wel wat van jagers. 'k Heb immers ogen, oren en een jagersbrevet. Vanavond zag ik er vier, vier reeën, tweemaal een paartje fliefde reeën, tweemaal bok en geit. Maar zoals zo vaak had ik pech. Het ene reepaar kreeg me te vlug in te smiezen, omdat ik Erpel terugfloot toen die op bosweg op hun verse spoor dook. Reeën hebben goede oren! Horen ze een mens fluiten en zien ze ook nog eens de grijze kop van die mens plus wat bewegend wit van een hond, dan zijn ze niet dom genoeg om te blijven. Dan gaan ze er vandoor. Toen was het al bijna half zeven in de avond, schemerde het. Te laat om nog een wei te bezoeken. *Gemimicryt. Is gemimicryt een verkeerd gespeld niet bestaand woord? Ze kunnen me wat, de Nederlandse spelling(s)zeikerds en taalpuristen. bij voorbeeld pijpenstrootjes (lullig woord, vind ik) en per-se (perse doen vrouwen die bevallen, toch?) en zo ga ik nièt meer schrijven. Ik vind dat het persé en pijpestrootjes moet zijn. Ach, ik word sijkziek van al(s)maar moeten zoeken in internet of woordenboek naar de nieuwste me te vaak klote voorkeur(s)spelling. Gewoon zonde van mijn tijd! Zit ik veel liever met vrouw op de bank naar vogeltjes te kijken. Ook struin ik liever met Erpel door bos en veld.
Bolsterturf
1075
Toen ik om kwart over elf uit bed kwam zag ik reeën: "mijn" Providentia-driesprongetje stond schuin voor chalet in boskant. Maar waar ik net uit bed kwam, wilde het ranke wild juist gaan slapen, rusten of herkauwen. Het bleef op mij en camera niet wachten. Al bij foto drie wandelde het sprongetje dekking toe.
Bolsterturf
1076
Ik schold 3 maart 2008 kramsvogels uit voor goudplevieren. (Bolsterturf 9 maart 2010)Goudplevieren, ook wel wilsters genoemd, zijn hier bij ons in Nederland vooral doortrekkers. Zomers verblijven er maar weinig in Nederland, is hun thuis veelal het hoge Noorden. Vrouw en ik aten nog nooit goudplevier, maar deze vogel schijnt heel lekker te zijn. Toen ik jongen was werden plevieren voor de verkoop door mannen, wilsterflappers, in grote netten gevangen, vooral in Friesland en Groningen. Soms wel met honderd of meer tegelijk flapte men ze neer. Nu zijn ze beschermd. Niettegenstaande dit wilsters flappen van vroeger zagen vrouw en ik er vanmiddag meer dan vijftig op Sterkselse akker en wei. Zoveel zag ik nooit eerder bij elkaar. Helaas bleken ze schuw, erg bang voor mens en hond. Voordat ik de camera uit de draagtas had, trippelden ze allemaal naar honderd of meer meters verderop. Schorseneren is het niet. Maar wat dan wel? Ik kan hem maar niet vinden in het internet, de naam gebezigd voor het bovengronds geel kortstelig akkergewas langs puinweg en bleke bosrand. Vanmiddag droeg ik een schop mee naar bos en veld. Daarmee oogstte ik twee van deze met gif bespoten akkerplantjes waarvan ook vrouw de naam niet weet. Aan het gele loof ervan zit een grillig wortelstelsel, de afzonderlijke worteltjes vingerdik. Wij lieten de worteltjes op de akker. Wij jatten ze niet, blieven niks voor niks van gifboer. De enkele na najaarsmyxomatose en jacht met fret en geweer overgebleven parkkonijnen moeten de laatste weken grote honger hebben gehad. Ze knaagden veertien van vrouws boompjes kapot. Daarom verhuisde ik vanmiddag per pinda drie lijsterbesjes, vier grove dennetjes, zes witstammige berkjes en een verdwaalde laurier uit aangeschild gemeentebos naar tuin. Door of vanwege de gemeente werden in dit bos veel tamelijk dikke en dikke bomen aangeschild, met kapmes op ooghoogte in lengterichting van de stam van strook bast ontdaan, zodat je het wit en geel van het blote hout al van ver kan zien.
Bolsterturf
1077
"Je kan niet altijd doen wat je werkelijk wil." Als ik mag gaan werken geldt dit gezegde voor mij nogal 'ns met grote zekerheid. Vanavond tegen donker op weg naar de arbeid zag ik de off-the-road-car van mij bekende jager alias reewildschutter alias dierendoodknaller bij het Sang in Lierop in wegberm geparkeerd. Helaas had ik niet de tijd om na te gaan wat deze dappere man in het oerig broekbosmoer aan het uitspoken was. Nu weet ik dus niet of hij vanavond schoot - mis- of raakschoot - op reekalf, smalree, guste rikke, zwangere rikke of bok. Vannacht dacht ik over de helaasheid der dingen.
Bolsterturf
1078
Als ik om halfacht van chalet bike is het min vier in al zonneschijn winterkoude morgen. Wild kom ik niet tegen in bos en veld. Nauw'lijks zingt er een vogel. Toch, in het deels toegevroren bleke-bossen-ondiep-eilandjeven lawaait een paartje fliefde nijlganzen. O, zij zijn zo mooi kleurrijk exotisch. Zodra ze me gewaar worden gaan ze, boven eigen spiegelbeeld en kleurrijke eilandje-en-bomenweerspiegeling, tegen wind in op de wieken. Eentje - de gent? het gansje? - roept vervolgens over 't stille bos, een ver klinkend en nasaal "onk onk onk", telkens herhaald.
Wanneer ik sta te kijken naar tweetal berken aan oostoever van dit ondiep vanmorgen voor éénkwart heel dunnetjes toegevroren ven, en wat later witte rijp over geel kortstelig worteltjesgewas bewonder, hoor ik nog dit roepen, weet ik dat de ganzen laag scheren over bos en veld, op zoek naar plekje voor het nest.
Bolsterturf
1079
Om kwart over zeven gisteravond ving ik twee reeën, een gaffelbok in bast en een rikke, in groot pindalicht. Ze liepen in akkerkant langs verharde binnenweg, ongeveer vijftig meter voor doodlopend puinpad 't Sangmoer in. Toen ik m'n auto zo probeerde te manouvreren dat ik ze vol in de koplampen kreeg, wachtten ze niet om op foto te komen, draafden ze bosduister toe.
Zessprong onder jachthut in vroegmorgen Vanmorgen was het een mooie morgen, weliswaar zwaar bewolkt maar helemaal niet nat of koud. Om kwart voor negen schroefde een kievithaan over van onkruid beetje groene akker. Omdat ik toen in m'n pinda reed kon ik de vogel alleen zien, niet horen. Ik kan er niets aan doen! Ik heb er moeite mee als reeën pal onder hoogzit of jachthut slapen, laveien, herkauwen, spelen of elkaar achterna zitten.
Bolsterturf
1080
Kraanvogels. In de vandaag koude voorjaarsmorgen onderweg naar dode rikke spot ik ze vanuit m'n pinda, zie ik ze zoekend rondvliegen boven 't Lierops Sangmoer. Zo te zien willen ze gaan landen in boerenwei. Helaas heb ik pech. Als ik uit m'n wagentje stap vliegen ze allemaal meteen naar verder weg, richting kalere en weidsere Strabrechtse heide.
En dan loop ik over puinpad 't oerig moerig Sangmoer in, om te zien naar de door Erpel op negen februari dood gevonden rikke met alleen maar grote rugwond op die dag. Als gisteren zessprong in vroegmorgen
Na kraanvogels en dode rikke zoek ik de zessprong van gisteren, de zessprong van beukenbos in rand waarvan een jachthut op palen. Anders dan gisteren laat ik het ranke wild gerust, probeer ik alleen maar om vanaf afstand foto's te maken. Dit laatste lukt me maar een beetje: teveel bomen en struiken in de weg. Wanneer zal een jager weer toeven in deze hoge hut? Hoeveel kogels nog zal die man afvuren op hoeveel reeën?
Bolsterturf
1081
Op nog geen vijf mins biken van chalet spot ik in vroege morgen vanaf halfverharde landweg vier reeën in wei langs Providentia-boskant. Net op tijd zet ik ze op foto: een viertal te hard pratende wandelaars is ook al bij het bospad, jaagt ze wei af.
Na deze vier reeën spot ik om negen over halfnegen vanaf onverhard bospad een verweg ree in wei langs noordelijke Bleke boskant. Na drie minuten snel biken, één minuut snel sluipen en eventjes nog langzaam kruipen maak ik foto's van dit ree, een bok met bastgewei.
Wanneer Erpel en ik terug lopen naar m'n in boskant achter gelaten bike verwijst hij een reeleger en -veegboompje. Dit is niet een veegboompje van de bastspitser van hierboven. Die heeft nog helemaal gave 'bast' rondom zijn stangetjes. Het zijn bastgewei vegen aan dit stammetje is het werk geweest van een andere bok.
En dan zijn chalet gekomen Martijntje en zijn oma al op. Martijntje logeert het weekend bij zijn opa en oma Chalet. Samen met opa eet hij boterhammen met jam, honing en hagelslag. En dan mag de bengel fijn met oma in bad.
Bolsterturf, zaterdag 8 maart 2008
1082
Vanmorgen meteen na 't opstaan bikete ik langzaam een uur door de Bleke bossen. Helaas vond ik geen ree, vos, haas of konijn. Wel gaf Erpel paar keer aan wild in de neus te hebben: keurig verwees hij naar veeg- en krabplekken en naar hoefafdrukjes van reeën op onverhard bospad.
Tussen morgen en avond samen met vrouw op ondeugend Martijntje van dik anderhalf gepast en daarbij naar eksters, kraaien, gaaien, tortelduifjes, houtduiven, kool- en pimpelmeesjes, vinken en groenlingen gekeken. De meeste vogels groenlingen. Was heel fijn, dit vogels kijken, maar gewoon te gek zoals vrouw haar lief ondeugend Martijntje en tuinvogels verwend! Tijdens uurtje snel biken tegen donker door zelfde Bleke bossen als vanmorgen, nu ook door milde motregen, spotte ik te laat een reepaar. Beide reeën sprongen weg uit pijpestrootjes toen ik bezig was om een best wel taaie tak tussen ketting en tandwiel van m'n bike weg te krijgen. Maar tien meter naast het pad hadden ze gelegen, reebok en rikke.
Bolsterturf
1083
Tijdens Bleke bossen-ochtendwandeling zagen vrouw en ik met tussenpoosjes één plus één plus twee reeën. Zonder Erpel bij ons zouden we er maar drie gezien hebben. Te gek gewoon zoals Erpel telkens weer aangeeft waar reeën toeven in bos, hei en ruigte.
Toen vrouw en ik in voormiddag naar een tuincentrum in meest nabije stad reden, stopte ze haar agila onderweg twee keer. De ene keer omdat er vier reeën laveiden op verre wei in boszoom waarvan een jachthut op palen. Ik kreeg deze reeën compleet met nog verder wegge telefoonpaal op foto. Dat viel me niet mee om voor elkaar te krijgen, want een krachtige en natte zuidoostenwind blies in mijn gezicht.
Vijf autominuten verder richting stad stonden in boskant wegberm vier andere reeën: een bok met al geveegd gewei, een kalfje, een rikke en nog een ree meer. Eerst door gesloten autoruit en daarna door open ruit kwam ook dit sprongetje digitaal.
Bolsterturf
1084
Na vanmorgen samen paar uurtjes oppassen op Martijn, kochten vrouw en ik in tuincentrum een hazelaar, een boerenjasmijn, een bosrododendron, twee seringen en twee forsythia's. In de voormiddag zetten we ze allemaal in chalettuin. Vrouw wil kleur in de tuin zei ze, dus...
Om even over drie gromde Erpel, liepen er dikke honderd meter ver drie reeën schuin voor 't chalet, aan overkant van wei op van onkruid groen geworden maïsstoppel. Toen ik in de kamer druk was met camera op statief schroeven, kwam een wilde hoosbui opzetten, trok de minisprong vlug - tè vlug dus - het bos in.
Bolsterturf
1085
En nog een stormachtige dag. Zó hard woei het door de Bleke bossen dat daarin geen enkele vogel zingen wou. Alleen en paar spechten hoorde ik. Die hamerden boven de lelijke loeiwind uit. Toch maakten deze spechten minder herrie dan vrouw. Zij mopperde op me, omdat ik zo dom en roekeloos kan zijn om ook met storm en regen de bossen in te trekken.
Bolsterturf
1086
Vanmiddag zat er een paartje nijlganzen op 't onlangs met gif bespoten en zeer recent van zijn korte gele halmpjes ontdaan Bleke-bossen-worteltjesgewas waarvan vrouw en ik de naam niet weten. De boer maaide àlle halmpjes, àlle sprieten. Géén spriet mocht blijven staan. Van enige afstand lijkt de worteltjesakker nu op een pas geoogst roggeveld. Dit typend vraag ik me af: zal het paartje nijlganzen buikpijn hebben van het onkruid geel makend over 't worteltjesgewas gespoten landbouwgif?
Bolsterturf
1087
Reeën houden van snoepen. Vooral in ochtend- en avondschemer snoepen ze graag, ook van frisjonge groene lentesprietjes op wei en akker. Mensen echter belemmeren ze nogal eens in hun snoepen. Mensen leggen graag wegen en paden aan langs boskanten. Om vanuit het bos op 't boerenland te komen moeten reeën eerst die paden en wegen over. En worden ze dan tijdens hun snoepen van gras-, koren- of andere lekkere sprietjes gestoord door voorbijkomende mensen, is de kortste weg terug naar 't bos ook weer via dezelfde wegen en paden. Zo komt het dat reeën tijdens hun snoepen veelal weinig rust genieten. Om zes uur precies bikete ik van chalet weg. Om vijf over zes laveide een rikke met heur kalf op wei grenzend aan strook bos grenzend aan Providentia. Ik bikete keihard over halfverharde weg. Toen ik bos voorbij wei naderde kon ik bij 't zien van deze reeën niet bijtijds remmen. Dat maakte dat rikke en kalf mij ook zagen. Met de witte spiegels breeduit vluchtten ze weide af. Na kwartiertje wat langzamer rondtrappen, zonder daarbij wild te spotten, kwam ik weer bij zelfde wei. Deze keer lachte het geluk me toe. Dezelfde rikke en heur kalf en nog twee andere reeën deden zich op hun gemakje tegoed, zowat op driekwart van de wei. Maar toen er meteen al een vrouw en een man me achterop kwamen en luid groetend aan me voorbij fietsten, zagen de reeën deze mensen en vluchtten ze met grote boog het bos in. Het is feit: reewild vindt overdag en in schemering vrijwel nergens rust op akkers en weiden. En waar het daarop wel rust vindt, wordt het vanuit in boskant jachthutten belaagd door jagers met kogelbuksen. Ook en vooral in zogenaamde beschermde rustgebieden, bij voorbeeld gebieden beheerd door Staatsbosbeheer en Brabants Landschap, betaalt het reewild voor zijn rust met reelevens.
Bolsterturf
1088
Toen ik om zeven uur vijfenveertig met aangelijnde Erpel en met camera in jaszak ter hoogte van aan Providentia-bos grenzende wei over een halfverharde weg voorbij de stilstaande bruine off-the-road-car van de lange en bebrilde beheerder van De Lange Bleek bikete, was dat in zwaar bewolkt maar mooi droog weer. Ook deze keer zat de echtgenote naast de beheerder. Deze Mijnheer de Beheerder sprak me ooit aan in het bijzijn van zijn lady, maar hij stelde haar nooit aan me voor. Beiden, beheerder en lady dus, waren in druk gesprek met de eigenaar van een bruine Duitse staande jachthond. Deze hond is een nogal bang en schuw dier. Hij zit veelal hele dagen eenzaam opgesloten in hok en ren bij afgelegen bungalow. Wel krijgt hij voldoende eten en drinken.
De ene dag heb je pech, een andere dag geluk. Vandaag ontmoette ik in maar één uur tijd twee reesprongetjes. Vanaf boerenpad langs boskant spotte ik tegen kwart voor negen nog eens vier reeën. Die laveiden een heel eind wei op, wel dichtbij genoeg bij om ze met m'n olympusje c-765 ultra zoom, cameraatje in zakformaat, goed te kunnen digitaliseren.
Bolsterturf
1089
Dit was een zondag van zachte maartregen. Nou ja, zachte regen? Dit was zachte regen bij toch nog windkracht drie en temperatuur van maar elf graden Celsius. In deze almaar zachte regen pikten eksters, kraaien, gaaien, duiven en een bonte specht van door vrouw in tuin gedeponeerde bruine boterhammen met niks erop. Onze groene chaletspechten zochten liever naar levend kruip- en wriemelspul uit 't gazon. Wat kool- en pimpelmezen hingen om beurten aan netjes met nootjes. En zo'n dertig vinken en groenlingen proefden van zes kilo boerenbondvogeltjeszaad. Vrouw, Erpel, Bolleke en ik keken naar de regen en naar de vogels. En met z'n viertjes op de tweezitsbank wachtten zij en ik vergeefs op "onze" reeën. Het Providentia- en natuurparksprongetje van drie of vier, - dat getuige de verse afdrukjes van hoefjes in maïsstoppel tijdens 't Erpel uitlaten toefde in het bos aan de overkant van wei en stoppel, - wilde in deze zachte regen niet het bos uit komen. Zo droef! vonden wij. Maar opeens, heel even maar, kwam wulpejubel door kwart openstaande schuifpui. De wulp vloog over de wei voor 't chalet, bijna over onze tuin. En toen kwam er een hoosbui, gingen wij maar middagtukje doen.
Bolsterturf
1090
Vanuit de kamer zagen vrouw en ik vanmiddag een reebok in aan overkant bosrand. Paar minuten maar bleef hij daar. De wei voor 't chalet meed hij. Dat laatste omdat er in het park wat lawaaiig volk bij 't pad was. Maar toen hij dieper het bos in was gegaan, zagen wij nog altijd "onze" roodborst en and're vogels.
Bolsterturf
1091
Al voor achten in de morgen renden drie reeën over wei bleke boskant toe. Voor wie of wat vluchtten ze? Ik weet dit niet, zag geen mens. Om acht uur laveide een reebok in wei voor zonbeschenen boszoom, wei tussen Bleke bossen en Strabhei. Paar minuten later was hij uit zicht, ging hij het bos in. Toen spotte ik alleen nog maar een buizerd, ganzen, houtduiven, kraaien en kieviten. Tegen kwart over acht ree rende een ree dennenbos met pijpestrootjes uit, bospad over, dennenbos met pijpestrootjes in. Voor wie of wat ging deze eenling op de loop? Ook dit weet ik niet, zag ook nu geen mens. Wel kwam ik paarden, hooglandkoeien en schapen tegen. En wel hoorde ik, ver weg al, dit ree eventjes "blaffen".
Bolsterturf
1092
Vanmorgen en vanavond met Erpel een uurtje reeën wezen kijken. Vanmorgen zagen we in donkere bosrand er heel eventjes drie. Vanavond hadden we meer geluk. Eerst laveide er een zwangere rikke in wei, zowat tegen Bleke boskant aan en in zicht van hoge zit, van witte stoel op ladder. Daarna spotten we in andere wei nog een sprongetje van drie rikken: moeder geit en haar kalfjes van vorig jaar. Ik had geen kijker bij me, maar meende in beginnende schemer te zien dat ook deze moeder rikke weer in blijde verwachting is. Maar zo raar: moeder en kroost gedroegen zich erg onvoorzichtig. Toen ik met Erpel over 't pad langs de wei ging lopen, zekerden ze op afstand van dikke vijftig meter wel meteen naar ons, maar ze wachtten lang, véél te lang, met wegrennen. En dit laatste vind ik heel dom van ze, want onder meer stropers en de beheerder van De Lange Bleek hebben buksen en geweren.
Bolsterturf
1093
Zo raar! Erpel en ik letten goed op. Toch zagen we vanmorgen in bos en veld geen haas, geen konijn, geen vos en geen ree. Ook geen wulp of kievit. En alle zangvogeltjes wilden zowat allemaal nog niet mooi uitbundig zingen. Wel wees Erpel reesporen aan en spotte ik een allenig grijszwart van gezonde rare kleur eekhoorntje in lage alleenstaande spar. Ook zag ik paartjes blauwe duiven, een paartje Canadese ganzen, een paartje nijlganzen, twee geile wilde eendwoerden die in het ondiep eilandjeven een eendje traden en zowat verzopen, her en der paren rondloerende zwarte kraaien, krijsgaaien en verder nog 'n tweetal gifboeren die met tractoren en platte karren hun al zonder halmpjes en onkruid grillig van vorm en lei van kleur worteltjesgewas aan het rooien waren. Nu ik dit stukje tekst moeilijk type is het net na tienen in donkeravond, overnacht in een aan denneboom bij chalet bevestigd nestkastje minstens één koolmees en in ander aan andere denneboom vastgemaakt nestkastje minstens één pimpelmees, loeit een bijna kalenderlentewind wilde regen over weggekropen wild en weggedoken vogels, over bos en hei en veld, over daken en wegen en tegen ruiten en smaakt me port en tonic.
Bolsterturf
1094
"Mijn" reepaar laveide voor chalet, in avonduur en net voordat ik moest gaan werken. Het bleef laveien tot chaletburen herrie gingen maken. Op het schreeuwen van buurman en zijn zoontje keerden bok en geit mij hun witte konten toe. Bunzing loert in en naar groot pindalicht Onderweg naar 't werk ook nog een reepaar gespot in Lieropse wei. En vijf uren later terug rijdend van werk naar huis loerde om half twaalf 's nachts in kant van Lieropse akker en in regen en wind een bunzing in en naar groot pindalicht.
Bolsterturf
1095
Bij zon van chalet gegaan - in regen en hagel chalet gekomen. Tussen in voormiddag nog zonneschijn maar daarna middagregen eindelijk weer eens 'n haas gezien! Terwijl vrouw van 't verre lopen uitrustte op bankje aan venoever en ik een paartje Canadaganzen op foto zette, joeg Erpel een driekwart (volwassen) haas uit venoever. Verder maakte hij zich nog druk om een konijn onder takkenbos en om een haanfazant. Advocaat lepelend vinken kijken Nat van regen en hagel thuis gekomen lepelden vrouw en ik bij wand- en vloerverwarming advocaat met slagroom uit grote glazen, waarbij wij keken naar vinken die in regen en wind van het eergisteren door me gestrooide vogeltjeszaad snoepten.
Bolsterturf
1096
Om half zeven in de avond van deze koude Paaszondag bikete ik bospad uit bospad in bijna een reebok, gaffelaar in bast, omver. Erpel die met me meerende aan de rechter trapper verschoot daarvan. Die snapte eventjes van het voorval niks, ging ook volop op de rem, maar baalde daarna gruwelijk. Hij mocht van me niet achter de wègstuivende gaffelbok aan.
Kraaien in eiktop verschieten van Erpels keffen Tegen zeven uur thuis komend zaten er twee kraaien in kroon van dikke eik achter chalet. Dit kraaienpaar bleef rustig zitten toen ik het op foto zette. Maar haha, ik zag beide zwartrokken schrikken toen Erpel aan chaletdeur wild begon te keffen. Hij wilde meteen naar binnen, want had erge honger van het met bike mee rennen. Ook honger, leek het wel, van een half uur stil zittend moeten wachten op drie rikken die niet wei op wilden komen.
Bolsterturf
1096a
Er is een geheime website van de Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging (KNJV).
Waarom zo stiekem KNJV?
Bolsterturf
1097
De witte Pasen! Ik zag hem nooit eerder, althans niet bewust. Maar vanmorgen toen ik door het slaapkamerraam naar boskant keek was hij er overduidelijk.
Maar toen Martijntje tegen middag was gekomen om paaseitjes in chalettuin te zoeken, was al alle Paaswit door bleke Paaszon weggetoverd, zocht en vond hij in wilde wind en meteen wegdooiende hagel en sneeuw tien in felkleurig zilverpapier verpakte eieren van chocola.
Bolsterturf
1098
Het sneeuwde toen Erpel me om kwart over acht wakker maakte, te laat al om in de witte lentemorgen naar vossen, hazen en reeën op wei en akker te gaan zoeken. Toch gingen hij en ik zodra het ophield met sneeuwen op pad. En toen was daar opeens in 't Bleke bos ook een haas aan het zoeken. Dat haas huppelde rond met zijn neus zowat in de bodem. Soms rende het een stukje. Was het op zoek naar een Paasvrouwtje? Of was dit haas geen rammelaar, was het een moerhaas die in witte ochtend haar kindjes niet meer vinden kon? Erpel vond het maar niks dat hij van me niet even achter dit haas mocht rakken. Maar zo raar! Toen hij en ik terug chalet toe gingen, vond ik in de sneeuw alleen maar dezelfde en verse vogel-, eekhoorn-, muizen-, wild- en foxevoeten, ook het bandenspoor van mijn bike, was er nog geen ander mens dan ik in 't bos en op de hei geweest. En dat terwijl heel veel Nederlanders graag heel hard roepen dat ze gek zijn op natuur en dierenleven!
Bolsterturf
1099
Deze dag was uitslaapdag voor vrouw en mij. Ook was hij voor mij alleen voorslaapdag voor twee avonden en twee nachten werken. Bovendien was het vandaag klote weer, wat ik helemaal niet erg vond. Heel de nacht en 's morgens samen met vrouw en 's middags samen met hond, kat en rode wijn in bed maakt immers dat je geen last hebt van regen en wind, en ook hazen en reewild nauwelijks mist. En toen vrouw me wakker maakte om half zeven in de avond, vertelde ze me van de vink die vocht met een groenling en ook van de brutale vos die om kwart over vijf zomaar voor het raam een muis ving op de wei.
Bolsterturf
1100
Toen ik met vrouw en Erpel in vroege middag voorbij Providentia boswandeling maakte, spotte ik vanaf bospad een zo'n honderd meter verweg reeviersprongetje in wei. Aan de witte spiegels te zien werd dit sprongetje opgejaagd. Meteen nadat ik een foto maakte, renden de reeën wei af, prikkeldraad over, sloot over, Bleke-bossen-hei-en-bunt-gebiedje toe. Wanneer ik met vrouw uit wandelen ga, zie ik reeën nogal eens te laat. Dat komt, denk ik, omdat ik dan almaar luisteren moet naar haar.
Bolsterturf
1101
Tussen werk en chalet keek ik vanmorgen uit naar reeën. 'k Zag er geen. Wel liep er op zowat kale akker een verwegge henfazant te pikken. Ver achter haar lummelde een haas op grens van akker en wei. En tuurlijk zag ik meer leven onderweg. Maar ik kan niet alles onthouden en alles wat ik wel onthield opsommen is zo saai misschien.
Bolsterturf
1102
Erpel en ik waren vroeg op. Ook vroeg bij 't pad allebei. Om kwart voor zeven in beetje maar bewolkte lenteochtend spotten we al een reebok - slimme oude bok. Die laveide in wei maar vijf mins biken van chalet vandaan. Maar hij was te vlug, deze bok. Hij zag me biken. En hij zag Erpel ook. Daarom rende hij bos toe, bos in. Ik kreeg hem niet op foto.
Maar tegen zevenen laveide, speelde en maakte een vijfsprong ruzie op dikke tweehonderd meter van Erpel en mij vandaan. Na omfietsen door mij, en na omrennen door Erpel, was deze tweehonderd meter honderd meter minder geworden. Wel moest ik toen bij het op foto zetten van de reeën nog zowat recht tegen de ochtendzon in kijken.
Kwartier na deze vijfsprong spotte ik drie andere reeën. Deze laatsten bewogen in onlandwei bij noordwestelijke bleke bosrand, zowat tegen provinciale weg aan overzij waarvan de Strabhei aan. Vanaf zo'n tweehonderd meter probeerde ik ze te vangen in de lens.
Van met een fietser meerennen, en van achter een ree rakken ook, krijgt een hond dorst. Daarom trapte ik - heel zachtjes - naar het Bleke-bossen-ondiep-eilandjeven. En toen Erpel pootje baadde en water lebberde, keek ik naar een Canadagent die druk was met het bewaken van zijn broedend wijfje en haar eieren. En toen was rond negenen op mijn pad terug naar huis de oude slimme bok Erpel en mij weer te vlug af. Erpel kreeg ineens verwaaiing van hem, dook daarom boskant in. Hij, de bok dus, draalde niet, snelde meteen dieper 't bos in, weg van mens en hond. Ik zag hem wegrennen, maar zowel camera als ik bleken te langzaam.
Na tukkie doen en samen met vrouw koffie, koek en brood genoten - voor Erpel had ze volop water en waren er hondenbrokjes en een gedroogd varkensoor - in de vroege middag met heur en Erpel een lange boswandeling gemaakt. Erpel vond konijnen, een fazant, een ree en een haas in reekleur pijpestrootjes. Zonder hem mee zouden vrouw en ik dit wild niet hebben gezien. Verder ontmoetten we een wulp, kieviten, ganzen, eenden, een roodborst en een winterkoning, buizerds, kraaien, gaaien, spechten, reigers, mezen, vinken en meer vogels.
Na het avondeten toog ik nog een uurtje met Erpel Bleke bossen toe. Daar kwamen drie reeën pijpestrootjesbos uit, de wei waarop ik ze vanmorgen ook al zag op. Nu betrof het maar twee bokken en een rikke. Toen een wulp over de wei jubelde en de rikke ging plassen, begon ik met foto's maken. Maar toen hoorden de reeën, Erpel en ik ineens dichtbij stemmen en zagen we even later de off-the-road-car van de lange beheerder, of lange jager die zich voordoet als beheerder, van De Lange Bleek over bospad aankomen, verlieten de reeën de wei.
Terwijl ik nog dacht aan Mijnheer de Beheerder laveide half uur heel langzaam biken verderop in wei een zwangere rikke met haar vorig jaar geboren kroost. Toen Erpel en ik eraan kwamen, draalden deze reeën echt wel onvoorzichtig indolent boskant in. Wanneer reegeiten zich onschuw gedragen is dat niet goed voor ze. Ook niet goed voor hun kalfjes. Jagers op vier benen zijn er immers niet vies van om zwangere dieren af te schieten. En ook jonge dieren worden niet gespaard door immoreel tweebenig jagersvolk.
Bolsterturf
1103
Toen ik om half twaalf bed uit kwam motte het en zei vrouw: "Je bent te laat. De zon is net weg," waarna het heel de middag regende en zij, Erpel en ik thuisbleven. Maar na het avondeten al vast mijn horlogetijd verzet, liep ik om halfacht met Erpel park uit. We gingen Providentia voorbij de Bleke bossen in. In kwartier droge heenweg zag ik geen enkel ree. Tijdens kwartier terug lopen chalet toe, begon het overnieuw te regenen en spotte ik vier reeën: moeder rikke met heur kids en een bok.
Bolsterturf
1104
Eindelijk! Vandaag de eerste mooizonnige zachte lentedag 2008. In trui op bike trap ik langzaam Bleke bossen toe. Ik hoopte op reeën, maar waar ik die meen te vinden loopt een groepje mensen, drie mannen en drie vrouwen, te lachen en te joelen.
Bolsterturf
index maart 2008
|
foto's bew.: Ricky B.
