|
Bolsterturfs natuur B o l s t e r t u r f s n a t u u r Dagboek mei 2008
1135
Ik wandelde met mijn vrouw en onze fox Erpel, in voormiddag van winderige buiendag. Toen zij en ik in De Lange Bleek even rustten op grens van pijpenstrootjeshalmenzee en zwart zand akker (Erpel wil nooit rusten), wees zij me de aardbeiplantjes die Polen en Poolsen hier eergisteren plantten. En toen vertelde ze blij van de verrukkelijke aardbeienjam die haar moeder vroeger maakte. Maar toen wij daarna voorbij schapen gingen, werd ze opeens boos en verdrietig. Bijna huilde ze om de grote gele oormerken in de oren van heideschapen en hun lammetjes. Bolsterturf, donderdagmiddag 1 mei 2008
1135a
Toen ik onderweg naar mijn werk de auto in berm parkeerde om door de glazen van dikke verrekijker in door jagers reeleeg geschoten 't Sang toch reeën te vinden, telde ik negen koeien, vijf kieviten en naar schatting honderdduizend muggen. Bolsterturf, donderdagavond 1 mei 2008
1136
Deze ouwe man wil jong, gezond en sterk blijven. Zo ongeveer drie keer per week doet hij daartoe zijn uiterste best. Dan is hij in zijn domme hersens weer achttien. Dan mag zijn fox niet met hem mee de bossen in. Dan biket hij als een gek door alle dreven. Dan trapt hij de reeën van paden en weiden. Maar wel kijkt hij, door vallen wijs geworden, daarbij recht voor zich uit, en zet hij vanaf bike een verwegge witte reekont op rappe foto. Bolsterturf, vrijdag 2 mei 2008
1137
Een lentedag. Een mooie lentedag over Peel en Kempen. Een meidag vol warme zon, lekker windje en grote witte wolken. Echt een meidag om te gaan biken.
Terug van fietsen en op bankje zitten, genoot Erpel in de tuin varkensoor, hondenkoekjes en soepvlees. Voor vrouw en mij was er kale soep, en bruine boterham met jam en bijenhoning.
Na mijn in namiddag lezen en wijn drinken, mocht Erpel in vroegavond niet met me mee reeën kijken. Hij had zijn buik te bol gevreten. Bovendien had hij zowat heel de middag gerend. Bolsterturf, zaterdag 3 mei 2008
1138
Na zowat heel de zonnedag lang buiten lezen, hier in zon, daar in schaduw, bikete ik een uur door de Bleke bossen. Erpel rende met me mee. Waar ik langs mooie stille boskant reeën verwachtte, vond ik die niet. Iets waar ik me over verwonderde, tot ineens een lange mens voor me uit over smal pad liep. Langzaam trappend haalde ik deze mens, een mens die leek op een vrouw maar ook op een man, in. Hij of zij had kort donker haar en droeg zwarte rok tot kniehoogte, daar boven kort crème jasje. De benen waren lang, stevig en onbehaard. Aan een hand, beurtelings de éne en andere hand, sjouwde man of vrouw een grote, flink volle tas met zich mee. Tijdens het hem of haar voorbij fietsen, groette ik joviaal. Zijn of haar antwoord, een kort "avend'', kwam met van me afgewend gezicht. Toen dacht ik: deze man of vrouw gaat hier in de bossen slapen. Bolsterturf, zondag 4 mei 2008
1139
Groot witgoud geel omzoomd groet me rechts de ochtendzon in roodoranje. Aan mijn andere hand nevel over eendenpoel in groene wei. Voorbij poel en nevel een ree. Dit dier rent Providentia-bos toe. Het is vlugger dan ik en cameraatje. Geeft niet. Nee, geeft niet, want waar daarnet een lange boer in koelege wei maait, laveit nu een reegeit. De geit doet almaar verder van me weg. Ze gaat voorbij in het scholle water 'n raar blinkend stangetjesgeval. Dit vanmorgen blinkend, dit licht weerkaatsend in sloot bouwseltje, een te raar en lelijk het waterpeil regelend ornament. Tenminste, zo vind ik het. Het ree loopt nooit geoogst maïsveld van jager-boer toe. Maar dan, weer eind verderop, waar smal paadje smaller langs bosaanplant-paadje bereikt, een reepaar. Bok en geit laveien zo'n tachtig meter van me vandaan in vergrassend perceel bosaanplant. Met m'n cameraatje kan ik ze niet bereiken, en ze besluipen zal niet lukken. Kwart kilometer naar rechts staat op puinweg een zilverkleurige off-the-road-car geparkeerd. Ook zonder kijker bij me weet ik dat in deze wagen op zijn minst één jager zit. Ik heb bruine broek en bruine trui aan en ben echt wel beetje bang dat 'n jagersman met buks een kogel op mijn ree- en voskleurige kleding wil loslaten. Maar dan trap ik met lompe voet in klomp per ongeluk op Eppies linkervoorpootje. Eppie is mijn trouwe kameraadje. Op zijn luide piepen, mijn ''sorry Eppie" zeggen en paar seconden met hem spelen springen de reeën af, rennen ze bleek bos toe. Het strookje bosaanplant uit, blijft in mini oceaan van witte en gele pijpestrootjes de bok eventjes stilstaan, komt hij op foto. Ik kus Eps zere pootje. Hij heeft me dan al vergeven. Ik besluit te wachten, ben nieuwsgierig. Zal de zilveren wagen nu vertrekken? Maar dan is daar ineens, bijna bij Provinciale weg aan overzij waarvan de Strabrechtse heide, een grote vos in wei aan 't muizen. Wanneer een vroege fietser over fietspad langs Provinciale weg aankomt, drukt de vos zich plat op de door ganzen kaal gehouden wei. Dan rent hij weg, Somerens bos in. En dan is na bezichtigen en nog wat foto's maken van de zilveren wagen waarin nu echt wel duidelijk een jager het hoogste tijd om naar huis te gaan. Wel zwem en speel ik eerst nog even met Erpel in een ondiep ven. Bolsterturf, maandagochtend 5 mei 2008
1139a
Voor de eerste keer dit jaar maaide een Sterkselse boer zijn gras. In zuidwesthoek van De Lange Bleek daarom vanavond geen reeën. Maar onderweg naar de andere kant van dit terrein, de noordoostkant, één plus één plus twee reeën. En zo mooi! Tegelijk komen een havik en ik hoek van bospad om. De havik schrikt het meest, die zwiept in scherpe haak halsoverkop sparren in. Dan zomaar vier reeën achter strook bosaanplant in wei. Bolsterturf, maandagavond 5 mei 2008
1140
Logerend Martijntje blèrt de nacht aan flarden. Dan weer zachtjes, dan weer hard huilend houdt hij vrouw en mij wakker. Wanneer ik bed uit stap en naar hem toe ga, stopt hij met huilen. Hij zit rechtop in bed. Ik vlei hem neer, fijn op zijn ruggetje, en spreek "Nee! je mag er niet uit... En nu zoet gaan slapen". Vlug ga ik bij hem weg. Net terug bij Erpel en vrouw begint Martijntje opnieuw te blèren en krijg ik flink moppers van vrouw. Op haar beurt gaat zij naar Martijntje toe. Van haar mag hij wel bedje uit. Ze doet hem schone luier aan en speelt met hem in de kamer. Veel te laat, pas om over achten al, ga ik met Erpel Bleke bossen toe. Kwartiertje van chalet vandaan gaat die achter een groot haas aan. Hij luistert niet naar me als ik hem terug roep. En dan ben ik hem kwijt. Ik fluit, ik roep, ik schreeuw, ik brul, wel een kwartier lang, maar nergens Erpel. Topspeed bike ik naar chalet terug. Gelukkig is hij dan terecht. De rotzak zit binnen bij vrouw en Martijntje. Die twee verwennen hem almaar, voeren hem lekkers. Maar zoals altijd krijg ìk, niet Erpel, moppers van vrouw. Bolsterturf, dinsdagochtend 6 mei 2008
1140a
In vooravond samen met vrouw lief ondeugend Martijntje naar zijn ouders en broertje Thomas teruggebracht. Martijn logeerde een nacht bij zijn opa en oma. Weer chalet terug gingen vrouw en ik nog wandelen, naar wei grenzend aan Providentia. Erpel, camera en statief ook mee. Daar wachtten wij, met camera op nachtstand op statief, tot voorbij donker in alsof zomeravond zo mooie en warme meiavond onder een dikke eik op reeën. Bolsterturf, dinsdagavond 6 mei 2008
1141
Parkpoort uit ligt wild konijn met uit zijn rug gereden vlees. Konijn kapot geracet op 60km/u asfaltbaan naar Providentia. Dit doodracen deed het grootste beest op aarde: de mens. Maar eksters en kraaien zijn goed af met plat konijn. Dood konijn voorbij, en paar kilometer puin- en zandpaden verder, in het ondiep eilandjeven ingetogen ochtendkikkerkwaak en een eendenmoeder met pullen. Ook weer het Canadaganspaar zonder jonkies. Deze ganzen treuren nog om de verloren kuikentjes? Plots aanzwellend tractormotorgeronk van dit seizoen aardbeiboer. De boer gaat met dikke diesel grondwater pompen in sprinklerinstallatie. Dat ten behoeve van voor hem door Polen en Poolsen geplante aardbeiplantjes. Dit sprinkelen: goed voor zijn portemonnee. Dit sprinkelen: minder goed voor de nu in mei al weer kurkdroge bossen? Weg wil ik, naar verderop, weg van tractor- en sprinklerherrie. Het klote lawaai: te schrikkelijk irritant in mooie vinkenslag-, reebokblaf- en spechtenroffelochtend. Helemaal aan andere kant van De Lange Bleek rent een vos waar ik die maandagochtend zag muizen. Hij passeert tè snel voor mij en camera weihoek. Niet zo erg, want nu weet ik waar langs Provinciale weg tussen Bleke bossen en Strabrechtse Heide deze vos woont. Toch maar voorbij boer, tractor en sprinklers op huis op aan. Eerst nog eventjes samen zwemmen in 't diepst Verboden ven, Erpel en ik. Maar zijn deze vogels aan heiderand te vol met tamme schapen lijsters? De meer dan merelgrote spikkelvogels zijn schuw, erg schuw. Zonder kijker bij me kan ik ze niet aanspreken. Aanspreken: klote woord, klote begrip, vind ik. Waar jagers reeën en waar vogelaars vogels aanspreken, spreekt in het bedrijfs- en zorgleven een meerdere zijn mindere aan, krijgt de laatste op zijn donder. Ach mensen, altijd sterfelijke stumperds te vaak en te veel tuk op geld, macht en invloed. Bijna chalet toch nog een ree. Dit ree, een smalree helemaal nog in winterdos, springt af van bospad bij Providentia. Bolsterturf, woensdagochtend 7 mei 2008
1141a
Ik doe half uurtje oerig Sangmoer broekbos in zomerse lenteavond. Fijn! alsof hoogzomer zulk lekker weer. Niet fijn! muggen die almaar steken. Nergens reeën. Maar zwarte schapen op onlandweitje. En tussen in storm gesneuvelde groenbemoste stammen 't van zonlicht bleek skelet van vergeten rikke. De schedel ligt er losjes bij, een meter van puinpad maar. Dit bij leven zo mooie ranke dier kreeg begin februari een kogel door heur rug, waarna jager, heel misschien stroper, haar liet creperen. En waar honderd meter voor brede sloot een door storm gevelde eik al jaren horizontaal vecht voor zijn leven, hielp Het Staatsbosbeheer andere machtige eiken vlugger naar de kloten. Het ringde eiken. Het zaagde eiken om. Dan ineens stofwolk en scherp tonaal geweld van boer met tractor en giertank. Stront en zeik uit bioschuren moet uitgereden. Veel Brabants vee mag nooit in lentezon en groene schaduw. Over mij roept een koekoek zacht en droef. Bolsterturf,woensdagavond 7 mei 2008
1142 Streng verplicht gestelde werkvergadering. Na te laat wakker worden, want maar paar uur slapen na dertien uren werken, rijd ik door machtig mooi lenteweer te snel naar werkvergadering en werk, kom toch nog half uur te laat. Onderweg zie ik geen wild en nauwelijks een vogel. Ze hadden me al als ongeoorloofd afwezig te boek gesteld. Aansluitend op het vergaderen mag ik nogmaals dertien uren werken. Het door me in deze en vorige vergadering aan de orde gestelde? Ach, opkomen voor het eigen belang mag vaak niet. In de notulen, die ik niet goedkeurde, lees ik dat ik zeikerd ben. Niet te erg. Er zijn me ergere dingen overkomen. Een erger iets: mijn vader, de oude Bolsterturf, ligt in 't ziekenhuis. Overmorgen ga ik met vrouw naar hem toe, gewoon langzaam rijdend over 's Heren wegen. Misschien valt het mee met hem, en misschien vind ik ook nog tijd om Drentse reeën op te zoeken. Bolsterturf, donderdag 8 mei 2008
1143
Te veel schapen in schrikstroomprikkeldraad omrasterd weitje. Oude boer staat bij zijn oude boerderij te praten met de schapenboer. Zijn oude hokherder, die van de oude boer, overleed onlangs. Het arme dier kreeg een maagbloeding. Boven de boeren zingt een lijster in hoge spar. Horen de boeren hem? Wilde eend met pulletjes en geile woerd in sloot. Wilde eend met meer pulletjes en geile woerd in ven. Geile woerden verkrachten. Zijn zij erger dan geile kerels? Canadaganzen en boeren lawaaien over en op kale koelege lentelanden. Boer op tractor ploegt 1 dag kale grasmat om. Hij zal wel weer monotone maïs gaan verbouwen. Nauwelijks een vogel. Ook de wulpen van de laatste maanden zijn er niet meer. Zelfs die werden snel wèggemaaid. Aardbeiboer sprinkelt zijn aardbeien. Ook nabij aarbeiveld geen reeën. Maar wat is dit? De lange Blekebossen-beheerder rijdt met zijn bruine off-the-road-car door het bos. Op de duozit een man in groene kleren. Deze mannen zaagden bomen om. Dat in poging om motorcrossers uit de bossen te houden. Altijd wel een mens die in de natuur klere herrie maakt. Reebok springt af uit zuid- en uit noordboskant. Beide bokken rennen zo'n honderd meter ver dekking in. Daarna pas verraden ze ons aan hun omgeving. Reebokblaffen: leuke herrie! Dan verweg ree voor verderweg ree voor vier nog verderwegge hoornloze koeien. Zwierend zwiepende muggen boven sloot. Keuterboerendochter houdt van koeien. Zij aait muggen van hun koppen. Erpeltje danst door groener wei waarin deze koeien nog niet mochten komen. Het was weer fijn wandelen met vrouw en hond. Bolsterturf, vrijdag 9 mei 2008
1144
Door warme meidag rijdt vrouw me Drenthe toe. In Nieuw-Amsterdam verwelkomt ons blij mijn vader. Hij is weer naar huis gestuurd, het ziekenhuis uit. De dokters kunnen niets meer voor hem doen. Maar hij heeft zijn medicijnen, zijn geloof en zijn gelatenheid. Als hij zijn gemak houdt, het rustig aan doet, kan hij misschien nog jaren mee. Voor terug gaan naar Brabant rijdt vrouw me door Schoonebeekse en Weiteveense dreven. Op zwarte akker rusten vanmiddag, voor vrouw en mij tegen zon in, drie verwegge reeën. Ik zeg tegen haar: "Geen muggen op de zwarte akkers. Wel muggen in hei en ruigte van hoog- en laagveen. Daarom liggen ze op de kale grond." Ook laveien paar reeën op grens van wei en bouwland. En dan toeven we gedrietjes, - tuurlijk mocht Erpel ook mee naar Drenthe, - een uur op oude veenwijkkant, in schaduw van eik, lijsterbes en berk. Alleen Erpel wil gaan zwemmen in het bruine water. Wie weet wat mensen allemaal in deze wieke kieperden? Halfweg de middag rijdt vrouw me in warme meimiddag terug Brabant toe. Bolsterturf, zaterdag 10 mei 2008
1145
Mooiweer Pinksterzondagochtend . Om kwart over zeven hoog jankgeluid van rode tractor over zwarte akker, weiden en bleke bossen. Een ree vlucht voor misschien nog goed katholieke boer op tractor. Het rent richting berkenbosje en nooit geoogst maïsveld.
Bolsterturf, Pinksterzondagochtend 11 mei 2008
1145a
Mooiweer Pinksterzondagavond waarin een rikke langs weipaaltjes wandelt. Plots is zij weg..., om er ook plots weer te zijn. Zij rustte eventjes aan weiderand..., tot vrouw en ik over pad haar naderden. Ook zij hoorde vrouw vertellen. Verderop in De Lange Bleek pinken en schapen in weiden. Boven de weiden duiven en ganzen. Twee zwarte kraaien houden uitkijk, ieder op een paaltje. En nog wat verderop zwemt in ondiep ven een wilde eend met pullen, ze gaan door groene kikkerkwaak. Maar de muggen steken alsof niet Jezus maar de duivel opstond uit de dood. Bolsterturf, Pinksterzondagavond 11 mei 2008
1146
Mooiweer Pinkstermaandagochtend in de Bleke bossen waarin twee hazen mekaar najagen, waarin rikke en man mekaar beloeren, waarin vrouw met zwarte haren en heur zwarte hondje reebok wei afjagen, waarin nog heel veel meer. Bolsterturf, Pinkstermaandagochtend 12 mei 2008
1146a
Mooiweer Pinkstermaandagmiddag in Oetert en Vlerken , beekdal-, moeras- en broekbosnatuurgebiedjes net ten oosten van het Brabants dorp Lierop. Vrouw en ik genieten in deze stille, helaas onlangs nogal door Staatsbosbeheer toegetakelde gebiedjes. Staatsbosbeheer kapte, zoals het dat ook deed in het Sang, hoeken van bos en broekbos echt wel onmooi kapot. Dit ten behoeve van het ijsvogelvlindertje. Hier in deze Vlerken en Oetert kleuren na het geel van inmiddels uitgebloeide paardebloemen de weiden nu geel van greller geel van geweldig bloeiende boterbloemetjes. Mooier de ingetogen witte weelde van grote hopbloemen aan meters hoge hopstruiken? Nog mooier het ook wit bloeiend langs paden, in weiden en langs sloten uitbundig fluitenkruid? Ineens snellen twee reeën weitje over, kennelijk voor iets of iemand op de vlucht. En heel onverwacht rent een grote rekelvos kaalslag af, oerig broekbosje in. Hij blijft eventjes staan achter een dikke boomstam, net niet lang genoeg om foto van zijn koppie en staart te kunnen maken. Maar tussen deze mooie natuur en het dorp zijn er waar Otterdijk overgaat in Otterdijkseweg de grote, lelijke en donkere schuren van de bio-industrie. Ook vinden we hier tuinbouwzooi: bunders grote akker is helemaal toegedekt met witte landbouwfolie. Gelukkig kunnen twee wilde eendenmoeders met pulletjes voor even vrouw en mij de ellende van Staatsbosbeheer, bio-industrie en folielandbouw doen vergeten. Bolsterturf, Pinkstermaandagmiddag 12 mei 2008
1146b
Mooiweer Pinkstermaandagavond in de Bleke bossen. Ik bike zonder vrouw zonder hond door de warme avond. Wat ik zie of hoor? Paartjes zwarte kraaien overal; paartjes Canadaganzen op akker en in wei; paartjes Nijlganzen ook op akker en in wei; 1 paartje wulpen maar, maar 1ne wulp jubelt uitbundig; kokmeeuwen op eindelijk geoogst dan wel lompweg omgeploegd nu zwartziend maïsakkertje; koeien met kalfjes en schapen met lammetjes in wei van keuterboer, tussen de heel veel witte schapen en witte lammetjes 1 zwart schaap met 1 zwart lammetje; twee zwarte wagens scheurend over veldzandweg; 1 zwarte fladderspecht; veel houtduiven in de lucht; 1 holenduifje in nog kale eik; buizerds boven boskanten; na de myx overal weer flink wilde konijnen; paartje wilde eenden op het droge; 1 rap donker duikertje in ven; koekoeken als zowat altijd in de verte; groepjes kieften hier en daar; verweg een eenzame blauwe reiger op bruine akker; ook verweg rent een haas over jong aardbeiveld; wat spreeuwen en wat merels; 1 vlaamse schreeuwgaai; 0 mensen, wat ik heel fijn vind; allerhande vogelgrut zoals vink, koolmees, roodborst en winterkoning, en dan zijn er tuurlijk ook allerhande vlindertjes, bijtjes, mugjes, vliegjes, alsmede enkele libellen. Mijn pollennies doet jonge reebok rond van lijf, helemaal nog niet vierkantig van lichaamsbouw, afspringen uit berkenrand. Dan een dikke rikke naast een haas in schapenwei, wei waarin ik nooit eerder ree of haas zag. Bijna weer thuis in diepschemer nog een drachtige rikke in lang gras wei. Bolsterturf, Pinkstermaandagavond 12 mei 2008
1147
Geile groenkoppige woerd in donkere hoge walkanten ondiepe sloot. Met hals en snavel plat op 't van muggen vergeven water gluurt hij naar moedereend met pulletjes. Terwijl ik met flits eend en pulletjes op foto zet, jaagt m'n Foxie woerd sloot uit. Roodborsttapuit zingt in vogelonvriendelijk gemaakte omgeving. Vanaf gehooide weilanden overstemt wulpejubel zijn riedeltjes. Rikke in van pijpestrootjes bleek bos staat naar me te staren. Staar ik maar terug. Andere rikke in nog hoog weigras staart ook al naar me. Ik laat ze gauw gerust. Spoedig hoop ik hun kalfjes te begroeten. Bolsterturf, dinsdag 13 mei 2008
1148
In van zonlicht dronken meimorgen staan ze naar Erpel en mij te kijken: een moeder Rikke en heur smalree. Maar deze reeën zag ik zowat al elke dag. Daarom bike ik langzaam, en rent m'n kameraadje Erpel met me mee, naar verderop. Daar, voorbij en tussen allemaal mooi zingende vogeltjes, spot ik op grens van Bleke bossen en Strabrechtse heide twee reebokken. De voorste kan ik met m'n cameraatje goed bereiken. Voordat ik ook de andere bok op foto zetten kan, jakkert plots de éne bok achter de andere aan. Ik sta er dom bij en ik kijk ernaar: hoe de sterkere bok de zwakkere achtervolgt, zijn territorium uit jaagt. De machtige zesender wil straks eind juli-begin augustus alle rikken helemaal voor zich alleen. Ja, reebokken zijn echt wel rotzakken, niet veel beter, misschien wel veel slechter dan mannen als ik. Ze gunnen andere kerels geen wijfje, ze willen alle wijfjes voor zich alleen. Na een half uur achterna zitten komt de sterke zesser met tong uit 't bekkie terug, loopt die bijna in m'n lens, aan mij en braaf afffff liggende Erpel voorbij. Als hij het bos in is bike ik langzaam, en rent m'n kameraadje met me mee, huiswaarts. Ik spied naar voor, ik spied naar links en ik spied naar rechts, zie patsamme toch nog te laat een vos in wei. Net nog komt vosje op de foto. Bolsterturf, woensdag 14 mei 2008
1149
Twee aalscholvers in kanaal door Helmond,
Hoe raakte 't Sang zo verdomd wildleeg?
Gisteravond werktoe Ook vanmorgen huistoe Rara, hoe raakte 't Sang zo verdomd wildleeg? Bolsterturf, donderdag 15 mei 2008
1150
Hoornaar in mini nestkastje aan chalet blokhutwand Bolsterturf, vrijdag 16 mei 2008
1150a
De boeren werkten zich zowat te pletter, net voordat na warme en lieve lenteweken de meiregens kwamen. Precies op tijd haalden ze het hooi binnen. Nu liggen hun weiden er licht van kleur en frisjes bij. Nu mag hun gras overnieuw gaan groeien, langer worden voor hun koeien altijd op stal en ook voor de hazen en reeën die er o zo graag van snoepen, van de frisse en sappige lichtgroene sprietjes. Toen vrouw, Erpel en ik in de donkere avond met van buien zwanger dreigend wolkendek op weg gingen, het veld in - uiteraard alle drie braaf wandelend over wegen en paden, want net als alle vogels eitjes, kwabben en pulletjes hebben hazen, vossen en reeën in mei hun jonkies - oogden de Bleke bossen-weiden reeleeg. Maar in het ondiep eilandjeven wat verderop zwom trots een eend met pulletjes. En spechten roffelden ritmisch, met beetje verbeelding op muziek van de bosvogeltjes. En toen wij - vrouw en Erpel en ik dus - na dik uur toeven bij ven en muggen nog in boskant bij Providentia-wei op nachtegaal , hazen, vossen, reeën, vleermuizen en uilen wilden wachten, zagen we in schemer over nog te maaien grasland heen in bospad een bruine off-the-road-car geparkeerd. Terwijl wij - vrouw en ik en Erpel dus - over bospad richting jachtkleur jeep liepen, renden vier reeën, zwangere rikke, geit met smalree en een bok, uit weikant. En ja! toen spotten wij, drie minuutjes later maar, een man in jachtkledij en met een buks in zijn handen op het bospad. Kennelijk meende deze jager in de late schemer (!) de reebok dood te gaan schieten (jagen op rikken en reekalfjes is in mei nooit toegestaan), maar toen hij ons zag draaide hij zijn gezicht vlug weg, liep hij meteen met buks voor buik op de geparkeerde jeep toe. Wij wandelden gewoon verder, onderwijl in te donkerte wat vlugge verre foto's makend. Maar de jager ging steeds harder lopen. We konden hem niet bijhouden. Vlug stapte hij in de jeep. De lange beheerder van De Lange Bleek, of lange jager die zich voordoet als beheerder, stond bij het voertuig op hem te wachten. Die opende voor hem al het portier. Meteen reden de mannen weg, richting boerderij. En toen wij - vrouw, Erpeltje en ik dus - even daarna voorbij deze boerderij kwamen, stonden daar de jeep en een blauwe personenauto geparkeerd. Ik maakte van tussen pad en sloot flitsfoto van de echt wel verdacht geparkeerde blauwe wagen. Meteen na de flits kwamen twee jagers aangerend. Ze kwamen recht op vrouw, Eppie lief aan 't lijntje en mij toe. Eén van deze jagers bleek de lange beheerder, of lange jager die zich voordoet als beheerder, van De Lange Bleek. Mijnheer vroeg aan me: "Maakte u foto?.. Van de auto?" De mannen blikten 'ns in de sloot. Verdere vragen stelden ze niet meer, ze liepen liever terug, het boerenerf op. Ach, moet je aan jagers, hoogstwaarschijnlijk weidelijke jagers in het bezit van door onze Overheid afgegeven vergunning om reeën en vossen af te knallen, aan lieden die stiekem in stille ochtenden en avonden dieren die in wilde staat leven, kerngezonde dieren die weinig schuw zijn, lief onnozel wild dat geen mens kwaad doet, wild dat ik als ik het zou willen met een weggeworpen steen of met een katapult zou raken, dat ik met een lasso zou kunnen vangen, doodschieten, alles wat je doet in 't veld eerlijk vertellen? En nou ja, weidelijke jagers? Weidelijkheid is een illusie. Deze twee onweidelijke jagers oefenen de plezierjacht uit in natuurgebied De Lange Bleek, gebied waarin aan randbeheer wordt gedaan. Randbeheer is het aanleggen van strookjes akker tussen bij voorbeeld bos en wei. Op deze strookjes wordt voor dieren lekkers zoals rog, topinamboer (aardpeer), zonnebloem, knollen, koolzaad en kool verbouwd. Het wild mag er van smullen, om daarna door de jagers te worden geoogst = doodgeschoten. Wat er na randbeheer, moderne grootschalige landbouw en plezierjacht voor wandelaar en natuurliefhebber overblijft is vee- en wildlege natuur. Bolsterturf, vrijdag 16 mei 2008
1151
In mottig weer was ik met Erpel op stap. Kwartier na vertrek zag ik vanaf pad waarop gisteren jagers met auto's en geweren op reeën loerden een rikke. Voor ik met bike stil stond, lag Erpel al af. Jammer! De geit bleef niet op plek. Langzaam wandelde ze Providentia-boskant in. Maar net toen ik besloot om verder te fietsen, kwam daar een bok, een zesender. Die wandelde op zijn gemakje weihoek bij oude boerderij over. Om de tien meter ongeveer zekerde hij. Opeens zette hij het op een drafje, kroop onder prikkeldraad door, stak halfverhard pad over en verdween in hoge walkanten ondiepe sloot. Sloot weer uit ging bokmans op in heikant pijpestrootjeszee. Paar minuten later bikete ik met Erpel langs plek waar hij verdween, stond hij onverwacht naar ons te kijken, rende hij naar verder weg, de bleke pijpestrootjes in. En toen begon zijn schelden met Duitse o-ommeluid, luid en langdurig: böh böh böh - böh böh böh - böh böh böh bööh - ... - böh böh böh - ... Met m'n cameraatje, een Olympus C-765 ultra zoom zonder verdere rompslomp, schoot ik vanaf bike, één klompvoet op het pad, driemaal op de geit. De bok nam ik keer of dertien onder schot. Alle keren was het raak. Ik vraag het me af. Hoe vakbekwaam, hoe dapper of hoe laf moet je zijn om voor de kick, of voor het plezier, of voor de status, of voor het geweitje aan de muur, of voor wat centen voor bout en ongeboren kalfje met buks en kogels mooie, sterke, kerngezonde, helaas argeloze dieren dood te knallen? Bolsterturf, zaterdag,17 mei 2008
1152
Een lentefrisse avond, een lekkere avond waarin konijnen, reeën, haas en koeien op heel veel kleuren groen min of meer mooi in m'n cameraatje komen. Ook een lekkere lentefrisse avond met slimme reebok in van pijpestrootjes bleek bos. Maar dan die vos. Die zit zomaar naar me te kijken als ik van tiet en kont over bospad droom. Bolsterturf, zondag 18 mei 2008
1153
Vanmorgen bikete ik 2x 3 kwartier: Uit door boer bewust vergeten om te maaien wei Vanaf slordig gehooide wei vertrok topspeed een rammelaar. Bolsterturf, maandagmorgen 19 mei 2008
1153a
Ik zag beweeg De laatste week miste ik wat reeën
De laatste week miste ik wat reeën. Oogsten? O, onzalig eufemisme!
Ze liepen er weer, gewoon in namiddag, Je kan ze vangen op je sloffen; Er zijn mannen in camouflagepak en met groene laarzen aan Oogsten? O, onzalig eufemisme! Bolsterturf, maandagmiddag 19 mei 2008
1153b
Opa maakte zomaar eventjes Bolsterturf, maandagavond 19 mei 2008
1153c
Tussen thuis in Mierlo en chaletthuis rij ik vaak om langs boerenwei Bolsterturf, maandagavond 19 mei 2008
1154
Vind ik mooi: reeën overal, reeën in en over pasteltinten, reeën voor wat ik klote biozooi vind en reeën in weiden met of zonder vee. Bolsterturf, dinsdag 20 mei 2008
1155
Ook in tijdgebrek zie ik graag hazen en reeën, neem ik toch de tijd om van hen in natuur en maakt niet uit wat voor weer te genieten. Bolsterturf, woensdag 21 mei 2008
1155a
Het waarnemen van wild: kan je makkelijk ook midden in de dag. Bolsterturf, woensdag 21 mei 2008
1156 Vanmorgen startte m'n pinda niet. Klotezooi! Ik controleerde onder de motorkap, en ook plat op rug liggend, kon niks bijzonders vinden. Dus bellen en half uurtje wachten op de wegenwacht. Bolsterturf, donderdag 22 mei 2008
1157
Eerst vandaag mijn droefenis in door Staatsbosbeheer beschadigd 't Sang
Daarna mijn zomaar blijheid om een huppelend haas Bolsterturf, vrijdag 23 mei 2008
1157a
1 Mei tot en met 15 september: Jachtgroen aangekleed komt hij bos en veld in rijden, Of hij wacht, net als een geduldig kind op groot cadeau, Het altijd ongewapend wild dood- of ziekgeschoten,
Bolsterturf, vrijdag 23 mei 2008, zaterdag 3 december 2011 en begin reebokkenjacht dinsdag 1 mei 2012
1157b Vandaag kreeg ik hoog bezoek. Een vriendelijke politieman met grote kennis van natuur, jacht en wet kwam me opzoeken in chalet. Ja! de heren jagers van de Bleke bossen klaagden over me: ik zou onder meer mijn Erpeltje altijd en overal onaangelijnd hebben, ik zou bovendien de heren jagers stalken en ik zou ook nog eens het portretrecht hebben overtreden. Maar ondanks deze beschuldigingen van jagerszijde was het gesprek met de politieman prettig. Hij en ik hadden het onder meer over wetten, reeën tellen en wel of niet een teveel aan vossen. Ook uitgebreid over het waarom van jagen. De man van politie stelde me voor om in gesprek te gaan met de jagers. Iets waar ik niet veel voor voel, want liever kijk ik reeën en luister ik naar de koekoek. Wel zei ik toe, dat jagers me toch altijd wel mogen benaderen. Iedereen in Nederland mag eigen mening hebben. Ik geef mijn mening onder meer in deze website. De heren jagers maken hun zienswijzen bij voorbeeld kenbaar via de Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging en de Vereniging Het Reewild. Vanzelfsprekend zal ik aan jagers graag de gelegenheid geven om mij hier van repliek te dienen. Kopij van hen zal ik in principe plaatsen. Plaats ik iets van jagerszijde niet, dan zal ik aangeven wat niet en waarom niet geplaatst. Wil ik nu wat schrijven over het door de heren jagers aan de politie gemelde: Beste heren jagers, u verdraait de feiten. Niet ik u, maar u stalkt mij met uw wilde verhalen over altijd hond los en altijd komen we hem tegen. Ik kwam u zelden tegen in het veld. Daarom vraag ik mij nu af vanuit welke bosjes allemaal u mij met veldkijker en telescoop begluurt. En wanneer ik in mijn auto in berm van verharde weg naar reeën kijk en er komt een off-the-road-car met drie jagers erin heel dreigend pal achter me staan, wie stalkt er dan wie? Zeker in het broed- en zoogseizoen komen Erpel en ik niet in de dekking. Het zijn niet mijn hondje en ik die daarin vogels en andere dieren verstoren. U doet dat. Heel het jaar door, maar vooral in herfst en winter doet u dat, wanneer u dieren opjaagt, die voor uw geweren brengt om ze dood te kunnen schieten. Iets wat u in mooie jagerstaal 'weidelijk jagen' en 'oogsten' noemt. Maar nogmaals: u mag dit allemaal (nog) van wetgever. Het Nederlandse bos van Staatsbosbeheer en Het Brabants Landschap is opengesteld voor het publiek, op wegen en paden vrij toegankelijk ook voor mij. En is het niet het publiek dat via belasting en donatie betaalt voor het mogen toeven in de bossen? Dat het grote publiek niet zozeer weet heeft van plezierjacht, vind ik doodzonde. Ik vind verder: het is hoogste tijd voor heel ingrijpende wetswijzigingen als het gaat over wildbeheer en jacht. Niet plezier- en trofeejagers maar kundige ambtenaren dienen het wildbeheer uit te voeren. Iets waarvoor volgens Balkenende en diens ministers geen centen zijn. Men laat wildbeheer, in dit geval reewildbeheer, liever over aan mensen die graag doden en die in 1 dag in een jachtveld het aantal reeën kunnen tellen, en die bovendien willen betalen voor jachthuur, jachtakte en afschotvergunning.
Genoeg over jagers en jacht nu. Kijk! De rikke op bovenstaande foto's. Zij staat op Bleke bossen Providentia-bospad. Zij kijkt naar Erpel en mij. Zij heeft er geen moeite mee dat ik heur op foto zet. Nadat zij rustig 't bos inwandelde, fietste ik en rende Erpel aan heur voorbij.
Maar de boer die aandachtig stond te kijken naar onlangs door Het Brabants Landschap geplaatst houten prestigehekwerk, helaas, die wilde niet samen met het hek op foto. En wie ben ik om de stiekem van hem genomen foto toch te publiceren? Echt wel joviale boer hoor! Toen ik hem vertelde dat ik al foto van hem had en hij zichzelf in het monitortje zag, lachte hij. Bolsterturf, vrijdag 23 mei 2008
1157c
Op de eerste foto's hier boven ziet u zich voor vee verstoppende Bleke bossen-reeën in randwei nabij Providentia, want te weinig ruimte voor zowel vee als wild. Bij te weinig groenland langs boskant moet wild zich in weiden met vee wagen. Reeën bij voorbeeld kunnen dan in wei blijven tot de grotere dieren het in de grote runderogen krijgen en vervolgens wegjagen. Of ze mogen blijven tot er een jager komt, een stroper met geweer, of een jachtaktehouder met loodje, vergunning en buks, die een ree dood- of ongelukkig schiet. Ik vraag me af: hoe schiet men in meter hoog lang gras een ree dood? Halsschot? Of schiet de jager hoog door het ruggemerg? Schieten op wild in met vee en mensen best wel druk bevolkte stukjes groen Nederland: zo groot de kans om een paard, schaap, koe of pink of een verderwegge voorbijganger ook te raken!
Een verweg ree. Met het oog op jonge haasjes en reetjes in het lange onlandgras laat ik het verweg ree, want nergens pad of paadje om dichter bij het dier te komen.
Mooie zesender reebok. Hij rust midden in weiland. Links en rechts van hem doen twee hazen zich tegoed aan 't gras. Deze laatsten kan ik met mijn cameraatje niet goed bereiken. Bolsterturf, vrijdag 23 mei 2008
1158
Mag ik voorstellen? Mijn vriendin Smalree. Zij en ik kennen elkaar al een hele poos. En zij kent ook Erpeltje. Maar wat is dit? Waarom komt ze heel nieuwsgierig niet nog wat dichterbij? Waarom loopt ze ineens wei uit, gaat ze voor me showen op bospad, even plassen in boskant?
En kent u hem ook? Dit brutaal spitsbokkie. Hij is bokkie met onvertakte stangetjes op zijn koppie. En hij is zoekende. Hij is op zoek naar eigen territorium en hoopt straks in juli en augustus op lekker reetje. Ach, in mijn denken lijkt hij op een mens, op mij toen ik jongen was. Bolsterturf, zaterdag 24 mei 2008
1159
Moeder Rikke, zij staat er sexy bij in lief meimiddagregentje,
Maar wanneer Erpel en ik kwartiertje later En dan herinner ik me school en de lyrisch romanticus Heinrich Heine:
Bolsterturf, zondag 25 mei 2008
1160
Ik zag beweeg, beweeg in lang weigras, beweeg van lange en brede oren, beweeg van rikke, beweeg van heur rikkeoren. Ik ging staan kijken naar dit beweeg. Zo stond ik dik half uur naar heur oorbeweeg te kijken, stond ik in regen door 20x50 naar heur oren te gluren, in lekkere meiregen. Ik ben hartstikke gek. Pinken. Zij houden niet van taai meterhoog gras, zij vinden zulk gras niet lekker. Wildvijandige Stichting Het Noordbrabants Landschap, weet dat rikken graag kalfjes krijgen in pinkenvrij hoog gras. Erpel speelt met Border Collie-teefje
En toen wij, Erpel en ik, het bos uit biketen/renden waren daar een mevrouw en een teefje, sprak ik met natuurminnende mevrouw over onze hondjes, speelde Erpel met heur Border Collie. Bolsterturf, maandag 26 mei 2008
1161
Ik zie heur in het hoge gras. Ik zie heur daarin liggen. Ik zie heur daarin staan. Zij staat zwanger te wezen in wei met pinken. Zij is zwangere rikke die kan vluchten voor pinken. Zij is zwangere rikke die niet kan vluchten voor mannen met buks. Nee, vluchten voor hen kan zij niet. Nu in deze meimaand kan zij voor hen niet vluchten, niet nu in bokkenafschottijd, niet nu omdat ze kalfje krijgen moet. Welke bok bevruchtte deze rikke? Wie bevruchtte heur? Kapitale bok die dit jaar moet afgeschoten? Welke bok zal deze rikke bevruchten? Als het aan de heren jagers ligt kapitale bok van nu, bok die pas volgend jaar dient afgeschoten. Sjonge toch! Stel je voor dat de heren jagers ook de mensenwereld via beheren zouden beheersen, via een mensbeheersplan of zo. Je zal binnen dat plan dan maar min menneke zijn, soortement min bokkie in mensenland, mag je nooit 'ns lekker naaien, werd je via Hitleriaanse wetten bijtijds afgekeurd voor 't zalig spel van kindjes maken. Zo klote toch dat de mens alles meent te moeten beheren en beheersen? Hij heerst en beheert maar door, al eeuwen lang, net zo lang nog tot heel de natuur, heel de cultuur ook, heel de aarde naar de kloten is geholpen. Morgenland steeds hogere huizen met krachten bekorst zonder mij zal zij nooit meer Bovenstaand een anoniem gedicht Bolsterturf, dinsdag 27 mei 2008
1162 2 x 1 en dezelfde rikke op foto
Vanmorgen zette ik een rikke weer eens op foto, tot groepje voorbij lawaaiende wielrenners haar de Bleke bossen in biketen. Paar minuten later fotografeerde ik heur nogmaals toen ze, zich onzichtbaar wanend, in oceaan van pijpestrootjes stond. 2x 1 en dezelfde reebok op foto
Vanmorgen zette ik een reebok weer eens op foto, tot hij wei af wandelde. Drie minuten later fotografeerde ik hem nogmaals toen hij over pad tussen wei en bos op Erpel en mij toeliep. Helaas mislukte foto, deze laatste foto: een reebok houdt niet van op pad geur van mens en hond. Net toen ik knipte sprong hij het bos in. Ik zette, heel veel dagen al, veelal dezelfde reeën op foto. Na mijn hen op foto zetten waren en zijn deze reeën er nog steeds. Voor u en mij. En ook voor de jager met geweer. Maar is hij geweest, de dappere man met buks, dan is een ree er niet meer voor u en mij. Gesprek met oude boer Na het reeën kijken had ik een gesprek met een oude boer. Over zijn druiven. Ook over magnesium, koper en kobalt niet in Sterkselse bodem; zijn tuin; vogels in en op zijn tuin; energie-bodemschatten; vlieg-, auto- en treinverkeer en armzalige bossen met weinig wild. Hij studeerde land-, tuin- en bosbouw, vertelde hij. Op wat voor niveau hij dat deed? Daar vroeg ik hem niet naar. Hij Sterkselse ouwe boer, hij heeft weet van praktisch boeren, maar ook van keuterboerendruiventeelt (teelt in de praktijk dus) en van sporenelementen. Ik acht hem hoger dan bij voorbeeld zeker weten menig papieren sukkel van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Bolsterturf, woensdag 28 mei 2008
1162a
Aalscholver niet op zijn gemak
Bolsterturf, woensdag 28 mei 2008
1163
Waar Bleke bossen-jagers beweren dat er zo'n vijftig reeën zitten en minstens dertig vossen, vond ik vandaag nul vossen en dezelfde reeën die ik gister en eergister enzovoorts ook al zag. Welnee, ik kwam echt geen vijftig reeën tegen. Ik vond er vanmorgen echt maar weer drie dezelfde. ... misten we de rikkeoren ... Ik was met Erpel in de bossen. Zomaar snel kleurde de lucht vreemd dreigend loodgrijs. Om half acht begon de regen, bikete ik en rende Ep onder donderslag, bliksemflits, koekoeksroep en kikkerkwaak voorbij het ondiep eilandjeven, misten we de rikkeoren die er wel waren toen we vanmorgen om half zeven veld toe gingen, kwamen we zeiknat chalet. Bolsterturf, donderdagmorgen 29 mei 2008
1163a
Ja! ik weet het! Mijn reeënschrijven wordt eentonig. Immers alle dagen gaat het hier zo langzamerhand over hooguit vijftien reeën in en op alles bij mekaar zo'n duizend bunders Bleke bossen en omringende akkers en weiden. Ach, zelfs wanneer niemand me lezen wil heb ik mijn plezier aan reeën. Ook wel aan konijntjes, hoor. Bolsterturf, donderdagavond 29 mei 2008
1163b
Koningin Hoornaar, om kwart voor tien pas kwam zij vanavond naar heur mini paleis aan blokhutwand. En nu ben ik benieuwd of heur paleisje, waarvan de vliegopening voor 't overgrote deel door heur dichtgemetseld, nog kleiner en ronder toegang krijgen zal.
Bolsterturf, donderdagavond 29 mei 2008
1164
Heren jagers en andere lezers Een moervos, soms zie ik een vos, niet te vaak, rende tegen schemer van wei. Zij rende te vlug voor mij en camera. Maar Erpel, die heur Bolsterturf, vrijdag 30 mei 2008
1165
Heren Bleke bossen-jagers, hoe kan dit nou toch bestaan? In prachtweer lente ochtendnevel ontmoeten mijn Erpel en ik paar van de dertien Providentia- en Bleke bossen-reeën. Ik met Erpel ontmoette deze ranke dieren zowat iedere dag, zeker al wel 1000 keer.
Heren Bleke bossen-jagers, hoe kan dit nou toch bestaan? In prachtweer lente vroege zonneavond ontmoeten vrouw, Erpel en ik paar van de dertien Providentia- en Bleke bossen-reeën. Ik met Erpel ontmoette deze ranke dieren zowat iedere dag, zeker al wel 1000 keer. Heren Bleke bossen-jagers, hoe kan dit nou toch bestaan? Te omstreeks 21.21 uur horen vrouw en ik een schot. Paar seconden later nog een schot. Beide keren komen de schoten uit richting Heeze. Jaagt u ook in Heeze of schieten hier andere weidelijke plezierjagers dieren dood? Wàt zegt u?? Welnee! Tuurlijk kwamen deze schoten niet van stropers. Waarom toch altijd andere mensen ergens van beschuldigen? Twee schoten dus: één ree of twee reeën ziek geschoten? Of een ree met vangschot alsnog gedood? Of werden twee reeën met zuiver bladschot doodgeknald? Ook de spitsbok die ik vandaag in uw Bleke bossen mis? Zoveel vragen. Maar o, terwijl vrouw en ik met man met Border collie praten over u, komt de knal van nog een schot, uit 't bosgebied tussen Sterksel en Heeze, maar deze derde keer zwaarder kogel uit andere buks. Nu pas een ree dood? Of nog een ree dood? Derde ree dood? Heren Bleke bossen-jagers, hoe kan dit nou toch bestaan? Geen politie en ook geen dierenbescherming controleert u en uw jagersgilde. Zo ontigelijk klote! vind ik.
Aardbeipolen met en zonder sigaret
Waar Polen met en zonder sigaret vanmorgen geen onkruid wiedden - alle (on)kruid op de akker werd reeds doodgespoten - maar de bloempjes uit aardbeiplantjes knipten, komen vrouw en ik een man tegen die fietsroute aan het uitzetten is. Meteen hebben we leuk gesprek met deze man. Zomaar onuitgenodigd vertelt hij, over vroeger hier in de buurt ondiep platvoetjeven waarop het zo fijn schaatsen was. En ook verhaalt hij van (de fundamenten van) Huize Elias met z'n Eliasven = Bultven = Het ondiep eilandjeven. Bolsterturf, zaterdag 31 mei 2008
index mei 2008
|
, kijkt u eens naar de foto's met de pinken en de reeën. Hierop kunt u zien dat niet Erpeltje en ik, maar pinken reeën wei uitjagen. Beducht voor harde pinkenpoten blijven de Providentia-reeën dicht bij bos en bosweggetje. En omdat ze allesbehalve schuw zijn, kan ik ze vanaf dit weggetje telkens weer op foto zetten. Met wat dikkere en duurdere camera zou ik ze zelfs vanaf de openbare weg kunnen digitaliseren.
