|
Bolsterturfs natuur B o l s t e r t u r f s n a t u u r Dagboek januari 2009
1380
Nieuwjaarsdag 2009. Een sombere maar niet natte winterdag. Ook geen erg koude dag. Paar graden vorst maar. En in deze mooigrauwe dag snoepen spechten, kraaien, gaaien, kauwen, mezen, vinken, roodborsten, merels, tortelduiven en houtduiven - zoals ze dat alle winterdagen doen - van oud brood, pindasnoeren, andere nootjes niet aan snoeren, strooizaad en vetbolletjes.
Nieuwjaarsdag 2009. Een sombere maar niet natte winterdag. Ook geen erg koude dag. Paar graden vorst maar. Echt wel een schaatsdag. Echt wel een wandeldag ook, want foxie Erpel kan niet schaatsen. Roesten = (uit)rusten, slapen. Roest = vogelpoep. Roest vind je waar vogels roesten. Bolsterturf, donderdag 1 januari 2009
1381
Dooiweer, één graad dooi, maar toch de dag door in tuin en op terras veel vogels. De zwarte merels, merelmannetjes, waren er weer het eerst. Na hen kwamen ook de bruinere merelvrouwtjes, en kraaien, vinken, duiven, een roodborstje, spechten en ontiegelijk veel mezen. Op de foto door chaletruit heen - en door mij met IrfanView in olieverf gezet - staartmeesstaart, staartmees en pimpelmees, vogeltjes in net voor zijn aftuigen door vrouw ook door me in olieverf gezet kerstsparretje in cementkuip. Tussen 't tuinvogels kijken door wandelen in de Bleke bossen, tot helemaal tegen Somerenseweg en Strabhei aan. In het beetje dooi luisteren naar op de vennen luid en blij schaatsplezier van kinderen uit de buurt. Vrouw en ik zijn ook blij: deze kinderen hebben vrij van school, wij twee vrij van werken. En foxie Erpel - ja, het gaat heel goed met hem - is misschien wel het blijdst van alles en iedereen. Die luistert naar me met plezier en moet nooit werken en moet ook nooit naar school. Drie reeën rennen door het bos en over onlandwei. Een reiger gaat voor ze op de wieken. Voorbij het jolig jeugdig schaatsplezier weer op chalet op aan. Bolsterturf, vrijdag 2 januari 2009
1382
Vrouws verwent alle dagen vogels. Ook vandaag kwamen heur tuinvogels. Met heel velen zelfs. Het leek wel alsof zij alle vogelfamilies persoonlijk had uitgenodigd. De bezoekers snoepten de dag door van heur oud brood, oude kaas en me te duur gekochte nootjes en zaadjes. Ja, 't is wat met me. En 't is wat met vrouw en heur vogels. Vliegende vinken: alsof visjes in het water
Voor of na thuis of in chalet vogels kijken, komt voor vrouw en mij nogal 'ns samen vogels kijken in het veld. Vanmiddag in De Lange Bleek, en helemaal voor heur en mij alleen, veel veldvogels, want nergens een Brabants Landschap-jager met buks of geweer. Wel sjokte er een boer, zo eentje die niet van reeën houdt, in blauwe overall en op klompen door zijn weiden. Na de boer zagen we paartje buizerds, na de buizerds nog een havik en een sperwer doodsbang voor de havik. En naast deze grijpvogels waren er ook nog een winterkoninkje, kraaien, merels, wat kramsvogels(?), grauwe- en kolganzen en vijf kieviten.
Waar Brabants Landschap-jagers een maïsveld niet oogstten, waar Brabants Landschap-jagers wildbeheerstroken om wild uit te knallen creëerden, waar Brabants Landschap-jagers eenden voerden in nu eindelijk weer 'ns in echt wintertje toegevroren poelen met riet en biezen, toefden veel vogels. Blauwe duiven veel, maar meer vinken, bang voor de naderende mens - vrouw en ik - wègreppende vinken. Kijk! Zo rap hun vinkenvleugeltjes, zo rap dat deze vinken op ontiegelijk mislukte Wel jammer maar geen ramp: toen voorbij duiven en vinken, en ook voorbij schaatspret op het Eliasven, ik siste "reeën!" en daarbij voorzichtig wees naar in witte pijpenstrootjeszee, naar vier reeën die op maar meter of veertig stonden te kijken naar man, vrouw en hondje, toen deed m'n cameraatje bij het aanzetten piep piep piep battery empty. Bolsterturf, zaterdag 3 januari 2009
1383
En weer een eendere dag, dag zowat als gisteren dag. Eendere dag ook wat mijn natuurbeleven betreft. In namorgen kijken naar flirtend groen elfje en tuinvogels: kool-, pimpel- en altijd maar ff aanwezige staartmeesjes, mat- of zwartkopjes, gewone vinken, vier zwarte merelmannen, drie bruine merelwijfjes, een helemaal allene zwarte kraai, paar groene groenlingen en een heleboel gulzige tortel- en houtduiven. Deze altijd zelfde tuinvogels, deze eendere vogels, eigenlijk geen moer aan om naar te kijken maar toch best fijn om naar te kijken. In de namiddag weer eendere kale wild- en vogelarme Bleke bossen toe. Deze keer alleen met Erpel. En weer me te veel volk in bos en veld. En op 't Eliasven ook nog een man en een vrouw die met hun drie kinderen en drie honden aan 't schaatsen zijn op dit Eliasven. Nou ja, alleen de honden hadden geen schaatsen aan. Verder weer als altijd de eendere vinken en eendere houtduiven in en boven zelfde maïsveldje, wilgen en elzen. Zoals meestal nergens havik, valk of sperwer. En al helemaal nergens uil. Wel spot ik 1 paartje zwarte kraaien, 1 donkerkleur'ge buizerd, 1 blauwe reiger en 1 zwarte specht. Maar als het donker aan het worden is ineens door 7x50-kijker vier reeën toch ook altijd weer fijn om te zien verweg tegen Bleke boskant aan, op wei langs puinweg, waarna bijna thuis van noordwest naar zuidoost in grijze lucht een slordige en wijde V van zo'n vijftig almaar roepende ganzen. Bolsterturf, zondag 4 januari 2009
1384
Half zeven. Vrouw liet Erpel al uit. Zij is met de kippen van stok wijffie, zij maakt me wakker: "Het is winter man. Er ligt wel tien centimeter sneeuw. En we moeten de jongens ophalen..., maar ik wil wel alleen gaan."
Met de jongens, altijd lief
"Niks gezonder dan een portie buitenlucht," vindt vrouw. Ondanks sneeuw en kou wil ze gaan wandelen met de jongens. Ook met mij heeft vrouw geen medelijden, ook ik moet mee, sneeuw en bos in.
Maar wanneer de jongens zijn buiten geweest, ga ik met Erpel nog alleen op stap. Samen zoeken hij en ik in en rond de Bleke bossen naar wild en vogels. We vinden konijnen, paar kraaien, paar spechten, wat roeken, 'n winterkoninkje of drie, een gaai, mezen en veel houtduiven en vinken. Vooral in perceeltje ten behoeve van de plezierjacht niet geoogste maïs toeven heel veel vinken en houtduiven. Nergens ontdek ik de scherpe hoefafdrukjes van reeën; ook nergens het snoerend spoor van een vos, en ook al nergens hazenvoeten.
Voorbije zomer zomer en herfst gaf vrouw de vossen te eten. Nu zijn ze al weken niet meer op 't voer geweest. Geen enkele vos zagen of speurden we nog. Nu zijn al "onze" vossen weg. Doodgeschoten, vergiftigd of doodgereden. En onze hazen? Zowat alle hazen sneuvelden onder auto's, werden kapot gemaaid door racende loonwerkers, aten zich vol gif en werden door jagers doodgeschoten. Bolsterturf, maandag 5 januari 2009
1385
Het vroor min achttien in de nacht. Het vriest rond min tien in mooizonnige winterdag. En in de winterdag komen ze, de houtduiven, de tortelduiven, de merels en de vinken en de mezen en nog meer vogels. Allemaal komen ze op 't met gulle hand gestrooide vogelvoer af. Vooral de houtduiven, mooie blauwe duiven met witte nekring en witte vleugelspiegels, zijn echte schrokoppen. Al vrouws vogeltjesvoer raakt finaal op. Dus naar de boerenbond om nieuwe zaadjes en zo te kopen. En als we dan terug zijn van de boerenbond en weer gaan strooien, smullen de vogels verder. De Brabants Landschap-jagers schieten blauwe duiven graag dood. Ongetwijfeld smullen die doodschieters straks, na dit tijdperkje van strenge vorst waarin deze dappere jagers niet durven te gaan jagen, - teveel kans om door vogelvrienden verraden te worden en met geweer en al in de krant te komen, - van soep waarin door vrouw vetgemeste duiven.
Alle vogels die komen, ook de zwakkeren, de minder sterken, krijgen goed te eten. Zo dus ook het mooie en dappere roodborstje.
In de namiddag, tegen kwart voor vier, tijg ik bij min acht met Erpel witte bossen toe. In de schaduw van de bossen liggen stil en wit de weiden en akkers. Helaas, op al 't sneeuwwit nèrgens ree, haas of vos. Die dieren zullen het bij meer dan tien graden vorst te koud vinden in het open veld; die blijven dan zo lang mogelijk, zeker wel tot in donkerte toe, in dichte bosjes en in hei en pijpenstrootjes. Wel lopen nog wat paarden en pony's en een kudde schapen buiten; wel laat een vrouw uit bungalow de bruine jachthond van buurbungalow uit. En in de witte kou zijn twee mannen en een vrouw bezig met afrastering van paardenwei. Ook zijn er ganzen en kraaien in de lucht en in slootkantruigte staartjewippen twee winterkoninkjes.
Erpel vindt een dood konijn. Het is stijf bevroren. Waarschijnlijk werd het door een Brabants Landschap-jager met hagel uit geweer geraakt, crepeerde het daarna. Ep laat dit bevroren konijn gauw genoeg achter in padkant. Al met al vond ik niet veel duidelijke diersporen. Toch ben ik blij met 1x vosspoor, 1x haasspoor en matig reespoor. Om kwart over vijf, het is dan min vijftien, zijn Ep en ik weer chalet. Bolsterturf, dinsdag 6 januari 2009
1386
Vandaag is 't prachtweer, beetje maar onder nul sneeuwwitte winterdag met weinig wind. Mijn zoveelste winterdag van moeten slapen voor moeten werken.
Maar nu riep vrouw me daarnet: "Kom vlug! Er zijn gele vogeltjes gekomen. En er pikken wel zestig duiven nu." "Het kapitalisme is net zo kut als het communisme... Struggle for live and survival of the fittest... Wat jij niet wil dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet..., maar dit groot sperwerwijf komt nou nooit 'ns als ze er echt moet zijn," mopper ik tegen vrouw tijdens laatste glas rode wijn voor slapen voor werken gaan. Bolsterturf , woensdag 7 januari 2009
1387
Klaar met werken duurt het lang voor ik de vieswitte stad met zijn klote treinspoor en zijn klote stoplichten uit ben. Maar dan, na kwartier rijden door deze grauwe stad, tuf ik over spiegelgladde witte binnenweg, waarop ik drie andere gekken in ook langzaam rijdende auto's tegenkom. Weer kwartier later in de bossen geen verkeer dan ik met pinda. Tussen de van rijp en nevel witte bomen nergens beweeg. Verdorie! 'k Heb nauwelijks zicht naar links en rechts: in een fiatje pinda worden de zijruitjes niet verwarmd, vriezen die bij strenge vorst hartstikke dicht.
Thuisgekomen krijg ik moppers van blij wijf: dat mijn thuiskomen zo lang duurde en dat ik niet gewoon buitenom gereden ben. Terwijl zij moppert, ruziën in de tuin blauwe duiven om een laatste maïskolf.
En foxie Erpel en de kater, die twee die allebei nooit hoeven te werken, liggen op de tweezitsbank te balen, omdat vrouw en ik mekaar en de duiven aandacht schenken.
Zij twee, hun twee, Erpel en de kater dus, smullen alle dagen van vrouws goedheid. Zo ook deze vechtende duiven; zo ook merels, vinken, roodborst, mezen; zo ook een gaai die mij en camera te vlug af is. Wel digitaliseer ik voor slapen gaan nog wat meesjes en een roodborst. Bolsterturf , donderdag 8 januari 2009
1388
Vanmorgen tussen kwart voor negen en kwart over tien tussen Helmond en Sterksel onderweg naar chalet, in m'n zwarte pinda heel langzaam rijdend over in witte wereld alsof witte ijsbaantjes zo gladde witte binnenwegen, spotte ik nergens konijn, haas, ree of vos. Ook nergens eend, fazant, gans of patrijs. Speurend over witte akkers en witte weiden en zorgvuldig witte bossen in kijkend, vroeg ik me weer eens af: hoe kan het toch bestaan dat er hier in Brabant nog door mannen met geweren gejaagd mag worden?
Maar toen ik thuiskwam bij min 12° C was vrouw in witte broek en blauwe trui in witte tuin heur blauwe duiven en andere tuinvogels al aan 't trakteren.
Vannacht net voor middernacht draaide ik de Somerenseweg af, reed ik met zestig op de pindateller over de Vlaamseweg in Sterksel, zag ik onder maan en sterren vier reeën op wit weiland. Maar ineens kwam er een vijfde ree. Pal voor me stak het over. Ik remde, raakte het dier net niet. Bolsterturf, vrijdag 9 januari 2009
1389
Vrouw, Erpel en ik wandelen rondje Bontven, onder bleke winterzon bij min tien in stille zaterdagmiddag. We komen voorbij witte weiden, witte akkers en ook vandaag wit rood pannendak van oude boerderij. Nu het tussen 't streng winteren door een dag dooide en er flink pak sneeuw viel op dit kleine Brabants Landschap Bontven, is het daarop niet meer fijn schaatsen. Daarom is het in De Lange Bleek nu weer van mensen stil en rustig geworden.
Nul wild en bandenspoor in mooikoude maannacht
Ver na achten al in de avond schijnt hel de wintermaan. Wanneer ik onder deze maan Erpel uitlaat, heb ik goed zicht over lege witte wei. Maar ik wil wild in wei. Daarom na zijn pissen vlug Erpel chalet terug gebracht. Lange wandeling bij min tien vind ik voor hem geen goede zaak, want hij rende zijn rechterachtervoetje kapot. Vanaf kwart voor negen loop ik, Providentia voorbij, over witte paden, witte akkers en witte weiden door De Lange Bleek. Maar mijn pech, wanneer je heel bewust vossen, hazen en reeën zoekt, vind je ze vaak niet. Ik tref bij deze heldere maan over sneeuw slechts paar konijnen en 'n kudde schapen. De paar reeën, de enkele vos, het enkele haas in dit gebied, waar toeven ze? Vinden ze eten bij sneeuw en maanlicht te riskant? Of zijn ze tijdelijk uitgeweken naar Heezer of Somerens gebied? Of blijven ze simpelweg bij deze felle kou zo warm mogelijk in dichte dekking? Het sprongetje reewild kan overal zijn; zowat de laatste vos hier werd door jagers doodgeschoten, door jakkeraars in auto's doodgereden of door boer of andere vossenhater in klem gevangen, terwijl de hazen ook nog eens door snelle loonwerkjongens op snelle tractoren doormidden werden gemaaid. Ach, bij nul wild in zicht maak ik maar foto van off the road car bandenspoor van dappere Brabants Landschap jagersman. Dit bandenspoor door deze onlangs met timberjack en cirkelzaag grof kalend gemaakte Lange Bleek: klote aan elkaar evenwijdige lelijk witte strepen in het wit van verder smetteloos witte wereld. Bolsterturf, zaterdag 10 januari 2009
1390
Mooi! vogels met veren voor de ruiten, nee, vogels achter de ruiten. Veel mooier, vind ik echt, dan blote vrouwen voor of achter ruiten. Ook mooi! De oude boerderij vanaf welks erf de dappere Brabants Landschapjagers er op los gaan om beestjes dood te schieten. Maar zo raar! Hier maakt zelfs de kat van de voordeur geen gebruik. Mooier? Winters plaatje van maand terug in opdracht van het Brabants Landschap afgezaagde vandaag al week lang witte eikentakken op zomers uitbundig roze bloeiende vandaag al week lang witte bosrododendrons gedonderd. Mooier? De hoefjes van zessprong reeën in Lange Bleek-wildwissel? Mooier? De dikke stammen van nog niet gecirkelzaagde hoge Lange Bleek-bosbomen. Tussen deze stammen konden ik en m'n cameraatje niettegenstaande de verse prenten in de sneeuw zessprong reewild niet vinden. Maar dan, zomaar ineens, stuiven zes reeën langs pad boskant uit. Twee rennen naar links, dieper 't bos in; vier galopperen naar rechts witte vlakte op. Geeft allemaal niks, de V die een konijntje schreef bij strenge vorst is er niet minder V om. Bolsterturf, zondag 11 januari 2009
1391
Tijdens het met de jongens chalet toe rijden, om daarin speeldag door te brengen, vroor het drie graden. Maar net na tienen in de mooie sneeuwwitte morgen was het al plus vier geworden. Toen vond oma het ineens hoogste tijd voor het samen met opa en Martijn oprichten van een sneeuwpop, waarna zij en hij met de jongens gingen wandelen in parkbos met hoge en minder hoge bomen, met groene en witte takken.
Zo makkelijk als ik reeën op foto zet,
Tegen donker worden ga ik alleen uit wandelen. Wel mag m'n foxie met me mee. Hij heet Erpel. Om halfvijf wandelen wij over dooisneeuwpad tussen bos en wei. Hij netjes aan de voet. Wanneer wij één, twee, drie, vier, vijf, zes reeën bos uit zien komen, blijven wij stofstijf staan. Deze reeën, die wij alle zes goed kennen, betreden de wei, gaan laveien. Heel even maar. Wanneer paar jongens over dichtbij puinpad lawaaien, haasten ze terug bos toe.
Erpel en ik blijven. Wij wachten. Wij wachten geduldig. Na klein kwartier zijn er weer de reeën. Eén, twee, drie, vier van de zes komen weer laveien. In het me te snel donker worden blijven Ep en ik achter dikke stam van eik. Voor ons de vier reeën. Ook zie ik de andere twee, heel even, op het pad. Deze twee komen echter de wei niet meer op. Waarom niet? Zij twee zijn slimme bok en bange in verwachting rikke. Weten zij dat mensen geduldig kunnen zijn? Voelen zij, instinctief, dat mijn camera een buks zou kunnen wezen?
De namiddagwind wordt feller avondwind, maar hij is Ep en mij goed gezind. De vier reeën laveien op hun gemakje. Ze eten uit de wind voor Erpel en mij langs, op maar meter of zestig, vijftig, veertig... Aan langzaam over 't puinpad, de Ten Brakeweg, rijdende auto's storen ze zich niet. Ik hou Erpel en ook mezelf uit eventuele kogelbaan. Maar dan zijn de reeën voorbijgelaveid. Om één over vijf maak ik laatste foto van ze, verwijderen Erpel en ik ons onopgemerkt bospad af, Ten Brakeweg op, vrouwtje toe. Bolsterturf, maandag 12 januari 2009
1391a
De dooi is er. Nou ja, dooi? Vanmiddag was het in Zuidoost-Brabant plus drie, maar nu ik dit type is het al weer avond geworden en vriest het vijf graden. Toch mooi de helft maar vorst van de min tien waarin ik gisteren tussen negen en middernacht door beetje maar duistere witte bossen en velden zwierf. Bolsterturf, maandag 12 januari 2009
1392 Het regent. Het dooit flink. Rond chalet alles weer gras- en bomengroen. Alleen nog hoopje sneeuw waar gisteren de sneeuwman van Martijntje stond. En toen ik bij donker Erpel uitliet, huppelden weer tientallen konijnen onder de parkverlichting, wat straatlantarens. Nu sneeuw en vorst weg zijn, wagen de konijnen zich kale wei over echt wel veel verder weg van hun holen. Bolsterturf, dinsdag 13 januari 2009
1393
In droge dooidag wandelen met vrouw en hondje. Weinig bijzonders gezien. Twee reeën, zo te zien door iets of iemand opgejaagd, snelden onverwacht door pijpenstrootjes voorbij, en bij het Eliasven na schaatspret veel achtergelaten rotzooi. Bolsterturf, woensdag 14 januari 2009
1394
Bolsterturf, donderdag 15 januari 2009
1395
Een ritje van dik half uur, ritje binnendoor van stadshart Helmond naar Sterksel. Om even na halfnegen rij ik aan. Het heeft flink wit gevroren. Akkers en weiden zijn met sneeuwwitte rijp bedekt. Viersprongetje = jagerstaal, een groep reeën = een sprong reeën Bolsterturf, vrijdag 16 januari 2009
1396 Ik was heel laat bed uit vandaag. Pas om kwart over elf keek ik naar buiten, koude en sombere, beetje natte dag in. In chalet was het niet mooier, want werd ik depri van moppers van vrouw en dom gelul en domme spelletjes op televisie. En mijn nieuwe Microsoft Expression Studio in puin en torrent downloads gaan ontiegelijk traag. En de post bracht me bekeuring van honderdvijftig euro voor, na dertien uren werken, in m'n auto en met verder niks en niemand op straat in klote stad rijden door rood. Nou ja, nog drie en een half jaar werken, ben ik mooi van moeten werken onzinnigheid af, kan ik heel wat plezieriger dan werkend naar mijn dood toe gaan leven. Voor de gezelligheid hoef ik gelijk vroeger ook tegenwoordig niet te gaan werken. Het is dat werken me euro's oplevert. Euro's waar vrouw gek op is, euro's die broodnodig zijn, euro's goed voor het kunnen hebben van luxe als een groot huis, een chalet, auto's en mountain bikes, het onzinnig domme computerding, waterleiding, gas, elektriciteit, ziekenfondsbetaling en het vullen van blauwe enveloppen. Was dat allemaal niet zo, werkte ik nog geen seconde meer. Van mij mag heel de Westerse op onfatsoen en klote kapitalisme geschoeide economie waar ik in terecht gekomen ben in mekaar donderen. Was zo fijn gezellig toen ik jongetje was: de waterput in de tuin; de olielamp aan het plafond aan en de olielamp op tafel aan bij van moeder nog mogen lezen voor naar bed gaan; de turf- en houtkachel roodgloeiend in bitterkoude winterdag. Wat mij betreft moeten nu niet alleen de banken bankroet, maar ook alle grote warenhuiseigenaren, het koningshuis en alle grote fabrikanten. Geeft toch niks: weer eens revolutie? Kan er op de puinhopen van een maatschappij waarin iedereen aan iedereen wil verdienen; waarin een teveel aan stomme tolerantie alleen maar goed voor profiteurs, viezeriken en idioten; waarin de ene politicus nog mooier klept dan de andere politica, en waarin een abnormaal teveel aan overheidsbemoeienis met alles wat je doet, een nieuwe orde worden opgebouwd. Ook tegenwoordig houdt nog niemand zich aan waarover vroeger zowel de hun huishoudsters en komen-biechten-jongetjes verwennende Mijnheer Pastoors als vreemdgaande dominees zo mooi vertellen konden: "Wat Gij niet wilt dat U geschiedt, doet dat ook een ander niet." Als van nu af aan hoog op de maatschappelijke ladder staande christen Balkenende, Joodse Cohen van Amsterdam en die verdomde Marokkaanse burgemeester van Rotterdam en zo naar deze Bijbelse zin gaan leven, hoef ik niet meer te piekeren over gaan stemmen op Geert Wilders of Rita Verdonk. Trouwens van een man als eerst vakbondsleider en daarna premier Wim Kok moet ik ook kotsen. Maar zo mooi daarnet, drie lieve reeën in schemerregen in wei en over hen en mij een vlucht vrolijk gakkende ganzen. Ja! nog is het leven mooi op 't Nederlandse platland en nog is het niet de tijd voor zuidenwind en nog spatte in Frankrijk geen kerncentrale uit elkaar. En nog zingt dit rooie Ierse wijf Ann Breen hartstikke mooi. Bolsterturf, zaterdag 17 januari 2009
1397
Januariregenbuienzondagmiddagboswandeling. Nog volop ijs op de vennen en in sloten. Ganzen, meeuwen, duiven en spreeuwen onder wilde wolkenluchten, en in een verwaarloosde boerenmoestuin een hip winterkoninkje en een dooikraai bungelend aan een touwtje. Let wel! ook dit laatste in wintermaand. Tweemaal reewild vluchtend door pijpenstrootjes. De ene keer twee (of meer) reeën op de loop voor stelletje malloten die verstopte GPS-schat aan het zoeken zijn; de andere keer gaan andere twee (misschien meer) reeën rennen omdat een andere wandelende man dan ik zijn twee Labradors niet bij zich houdt. Beide keren kan ik de opgejaagde reeën in dichte pijpenstrootjeswildernis van kalend naaldbos niet terugvinden. En als het al flink schemert, maak ik in deze stille regenbuienzondagavond vijf allemaal mislukte foto's van vijfsprongetje reeën. Vijf mislukte foto's! Uiteraard de stomme schuld van m'n cameraatje. Bolsterturf, zondag 18 januari 2009
1398
Maandag oppasdag. Met oma en via files kleinzoontjes ophalen in Eindhoven. En in al donkeravond de knuppels weer afleveren bij pa en ma.
Ik ben niet zo'n kei in oppassen. Kan ik niks aan doen. Is gewoon zo. Terwijl oma druk doende is met de jongens, fotografeer ik heur schrokkerige zwarte tuinvogels. Deze grote zwarte vogels, zwarte kraaien en torenkraaien, eten alle dagen met smaak een half wit brood en een pannetje witte rijst. Zo dus ook in vandaag droeve regendag. Maar deze grote zwarte vogels, zijn die wel echt zwart? Ach, zwart, mooizwart. Wat is mooizwart? Mooizwart vind ik merelmannen; mooizwart zijn de haren van aan mij cadeau gegeven jong wijf in schilderij . Zwarte kraaien en torenkraaien, zowel in het echt als op foto, zijn meer blauw dan zwart. Ach, dit zal ongetwijfeld de wel zwarte merels, u, staartmeesjes, pimpelmeesjes, koolmeesjes, vinken, roodborstje, mijn echtgenotes vier tuinspechtensoorten, en ook de lichtblauwe reiger op weg naar buurmans vijver, een rotzorg zijn. Maar als het begint te regenen, gaan opa en oma wandelen met de jongens.
Tegen vier uur heeft de regen opgehouden, doen de jongens dutje en schijnt tussen grote wolken door uit lichter hemel blije zon. Dan bike ik, en draaft naast de rechtertrapper m'n kameraadje Erpel met me mee, Bleke bossen toe. In Lange Bleek bosgebiedje bij Providentia, waarin ik vijfsprongetje reewild dat ik gisteravond zag hoop te vinden, schakel ik terug naar eerste versnelling. Dan ruikt over de bospaden Erpel paar meter voor mij op bike uit, ook wel eens paar meter achter me, tot hij aangeeft: "Ik heb geur van reeën in mijn neus. Hier zijn ze langs gekomen en daar tegen wind in zijn ze ergens." En dan gaan hij en ik staan wachten bij door hem aangewezen wildwissel, wachten, wachten, bijna half uur geduldig wachten, tot ik zo'n dertig meter recht vooruit in het bos een ree zie lopen. Dit ree gaat richting verderop gelegen wei. En dan zie ik nog drie reeën meer. Met Erpel tussen mijn benen volg ik over bospad het sprongetje op zo'n dertig, veertig meter, heel stil, heel voorzichtig, heel behoedzaam. En pas wanneer de reeën in beetje al schemer in de wei zijn gaan laveien, kan ik ze mijn camera inschieten. Dit doe ik niet heel dapper met kogels en buks; dit doe ik nièt met KNÀL met als gevolg stille natuur verstoord en een ree kapot, nee, ik kniel voor een weipaaltje, leg mijn cameraatje op het paaltje, lukt me niet, de bovenkant van het paaltje is niet horizontaal, door de zoeker zie ik alleen maar gras, neem ik dus cameraatje weer van het paaltje, leg ik bruingroene (géén witte!) zakdoek over het voorste stuk van bovenkant paaltje, daarop dan cameraatje, zo cameraatje half op zakdoek half direct op paaltje, zo cameraatje meer waterpas, zo zie ik de reeën door de zoeker, en dan moet van me cameraatje vaak piep doen, digitaliseer ik keer of tien zessprongetje reewild. Ja, ik kan het ook niet helpen. Over nacht, of misschien wel vandaag in de dag, voegde een rondzwervend bokje zich bij het gisteren maar vijfsprongetje. Bolsterturf, maandag 19 januari 2009
1399
"Het is in jouw hobbykamer een grote puinhoop en een vieze stofzooi," zei vrouw tegen de middag tegen me. Inmiddels klaarden zij en ik de klote klus. Na een hele middag uitzoeken, opruimen, dit en dit en dit toch bewaren, stofzuigen, soms wat ruzie maken, afstoffen, dweilen, boeken poetsen, computerzooi poetsen en nog meer poetsen, zit ik nu in schoon en opgeruimd hok. Om vijf voor vijf deed afgestofte computer het prima en hoefde ik nieuwbakken president Obama niet op tv zien. Om vijf over vijf was ik met Erpel bij boswei, spotte ik vier reeën van de zessprong van gisteravond. Helaas waren ze maar liefst zo'n zeventig meter ver in wei, maar wel mooi tegen boskant aan. Om kwart over vijf had ik niettegenstaande schemering deze reeën via weipaaltje = statief-methode vijf maal op foto. Met alle vier reeën snoet aan de grond, gingen Ep en ik er ongezien vantussen. Bolsterturf, dinsdag 20 januari 2009
1400
In tijdnood schrijf je kort en bondig: net bed uit tijdens koffie drinken naast het mezen- en merelvolk van alledag ook een brutale groene specht en een erg hongerige blauwe reiger op tuinbezoek. Na 't koffiedrinken met vrouw en hond wezen wandelen in het Heezer gemeentebos. In dit bos niet veel meer dan twee rennende reeën en een opvliegende houtsnip gezien. Vanuit boskant twee kilometer verderop gelegen chalet op foto gezet. 's Middags jaagde zelfde blauwe reiger in wei voor chalet op muizen. In namiddag kunnen foxie Erpel en ik nergens het Providentiareesprongetje vinden. Wel laveien dan tien minuten biken voorbij wei bij boerderij met rood pannendak twee reegeiten. In het licht van tegen schemering lage zon lijkt het wel of deze reeën al in oranjerode zomerdos zijn. Bolsterturf, woensdag 21 januari 2009
1401
Dit is een winterochtend alsof ochtend in de herfst. Net uit bed spatten regendruppels tegen de ruiten. Toch maar met foxie Erpel naar het bos. Vijf minuten later zijn wij even voorbij Providentia, zie ik vanaf de Ten Brakeweg voor oude boerderij met rood pannendak donkere stippen in weikant. Door m'n 20 x 50 worden deze stippen vijf reeën, het Providentiareesprongetje, mijn Providentiareesprongetje, nee, ons Providentiareesprongetje, nee, dit is het om selectief dood te schieten Providentiareesprongetje van de met buksen en messen gewapende dappere Brabant Landschap-jagers. Na een kwartier omlopen - om ongezien en met wind tegen de reeën te kunnen digitaliseren - rennen ze plots al over stuk onlangs grof getimberjackt en gecirkelzaagd bos voor Erpel en mij langs. De oude boer komt er aan. Die is me te vlug af, die is eventjes zijn drieëntwintigeneenhalf uur per etmaal hokherdershond aan het uitlaten. Maar heb dank opdrachtgever Stichting Het Noordbrabants Landschap! En heb ook dank bosvernielfirma Meulendijks! Dankzij uw recente rigoureuze bomenkap in De Lange Bleek kreeg deze domme fotograaf toch nog drie van vijf reeën op slechte vlugge foto. Bolsterturf, donderdag 22 januari 2009
1402
Tuinvogels. Veel tuinvogels. Veel tuinvogels vanmorgen in gestage regen. Vrouw verwent ze, heur merels, vinken, groenlingen, bonte en groene spechten, houtduiven, Turkse tortels, eksters, zwarte kraaien, gaaien, torenkraaien, roodborstjes, blauwe reiger en heur soms ook een keep, grasmus, boomkruipertje of winterkoninkje. Maar mezen vooral verwent ze: kool-, pimpel en staartmezen en ook mat- of glanskopjes. Is van enige afstand en in gutsende regen echt niet te zien, of de kopjes van deze laatste vogeltjes nu dof zijn of glanzen. En vrouw en ik komen er niet toe om met leesbrilletje op en vogelboek in de hand of op keukentafel vogels zorgvuldig te bestuderen. Wij twee zijn vogelaars van niks die lachen om Latijnse namen als Corvus corone L. en Parus major L. Maar geeft niet, immers zelden of nooit haalt een tuinvogel het mensenwereldnieuws. En wat is er mis mee om indirect ook Accipiter nisus (L.) te verwennen? Die, in dit geval een mannetje sperwer, griste toen ik vanmorgen nog sliep zomaar een vink van het terras. Vrouw zag hoe hij de vink greep en haar over wei heen meenam naar wat verderop dicht sparrenbosje.
Vrouw zag onderweg naar dochter en kleinzoontjes een dode vos liggen langs de A50, net voor knooppunt Leenderheide. Wel wereldnieuws dit? Haha, gelukkig niet want er zijn nog wat dood te schieten en dood te rijden vossen over in ons ontiegelijk mensen- en verkeersdrukke Nederlandje. Bolsterturf, vrijdag 23 januari 2009
1403 Tijdens in mooie heldere morgen autorit Helmond - Sterksel nergens onderweg een ree, haas of vos gespot. En toen ik was thuisgekomen, was ik zo moe en ontevree, - nee, niet alleen ontevree met het niet zien van wild -, dat ik ondanks nationale vogeltelling alle tuinvogels tuinvogels liet, een flinke borrel pakte en meteen ging slapen, om wakker geworden weer te gaan werken. Bolsterturf, zaterdag 24 januari 2009
1404
Na nachtvorst in hel januarizonnelicht
Van klote gewerkte avond na middernacht thuisgekomen fijn geslapen en uitgeslapen. Toen ik wakker werd, lagen gazon en ook wei voor chalet er lekker groen bij onder al beetje warm winterzonnetje, was de witte rijp waarin vrouw in alle vroegte foxie uitliet al weggedooid. Maar ja, echt wel ramp! zowel vrouw als ik vergaten helemaal de nationale vogeltelling, vergaten om te tellen. En nu ik dit type is het al middag en hebben onze gevederde tuinbezoekertjes geen honger meer, en om nu zomaar wat vogels op te geven bij Vogelbescherming...
Uilenkast in eik bij wildbeheerstrook
Na koffie met boterhammen en toch eventjes nog vogeltjes kijken, ga ik met foxie op stap, ontdek ik voorbij te mooi..., herstel: te lelijk getimberjackt Brabants Landschap Lange Bleekbos, niet ver van oude boerderij met rood pannendak, in forse eik een splinternieuwe uilenkast. De langwerpige kast hangt er akelig scheef en slordig bij. Is hij wel vastgeschroefd of vastgespijkerd? En welke uil wil er nou zo schuin wonen? En wie klemde deze kast zo maf in de eik? Mensen van het IVN? Of was het iemand van de KNNV? De nabije toekomst zal me het zeker wel verklappen. Maar geeft allemaal niks, want zo'n uilenkast in eik aan rand van zogenaamde wildbeheerstrook - wildbeheerstrook waarin het riegelt van de muizen; wildbeheerstrook door de dappere..., herstel: hahahah... moedige Brabant Landschap-jagers gecreëerd om erin en aan rand ervan laveiende reeën kapot te kunnen knallen - is ontiegelijk veel gezonder dan een jachthut in of tegen welke boom dan ook. Bolsterturf, zondag 25 januari 2009
1405 Tot mijn plezierige verwondering ontdekte ik onlangs dat Bolsterturf.nl weer in een failliet of zo gegaan maar met ander logo en zo uit de virtuele internetas herrezen Natuurgids.net is opgenomen geworden. Dit nog wel met vermelding pr: 1! Geen flauw benul hebbende van pr: 1, maar toch wel nieuwsgierig naar de betekenis van dit pr:1, zocht ik met gebruikmaking van google zoekmachine in mozilla firefox. Na wat op op wat linken klikken, kreeg ik onderstaande voorgeschoteld:
Pagerank 1 Niet zo mooi voor me om te lezen allemaal dus. Heeft mijn site nota bene maar rapportcijfer 1 in dit nieuwe Natuurgids.net. En dat alleen maar omdat andere sites niet naar www.bolsterturf.nl linken. Ach, alleen maar een sukkel als ikke verwijst naar de concurrentie, maar echt wel fijn dat mijn moeder dit: voor Willem een 1 als rapportcijfer! niet meer hoeft mee te maken.
Ach, alle gekheid aan een digitaal stokkie, maar dit pr: 1 moet van me natuurlijk wel heel vlug pr. 10 worden. En als ik het goed begrijp, scoor ik met m'n Bolsterturf.nl ook maar een 1, omdat in mijn website 'de wat populairdere woorden' ontbreken. En kijk, wanneer ik mijn google-, yahoo en flexwebhostingwebsitestatistieken en zo van deze buiten warm onder wollen deken koude wintertijd Bolsterturf, maandag 26 januari 2009
1405a
Maandag oppasdag. Oma en opa haalden kleinzoontjes Martijn en Thomas op in Eindhoven. Onderweg met de jongens zagen zij, en ook Martijn, hij is de oudste van de nu nog twee, halfweg Leende - Sterksel aan de Oostrikkerdijk vijf reeën laveien. Oma parkeerde heur Agila in de berm. Toen de man terug zijn huis was ingegaan, hij moest naar begrafenis toe, oma weer heur auto had gestart, de reeën bosje in waren gerend, vroegen opa en oma het zich af: waarom toch moeten van deze maar paar reeën in landbouwgebied met wat huizen, wat bosjes, wat fabrieken en wat wegen er twee worden doodgeschoten?
Maar 't was weer reuze fijn! Spelen met de jongens: voetballen en kleuren en torens bouwen met Martijn en Thomasje helpen met belletjes laten rinkelen, en ook met Martijn aan de hand en Thomasje in zijn blauwe kinderwagen uit wandelen gaan door park en Providentia. Ach, het luiergedoe en zo laat opa graag aan oma over.
En toen in namiddag oma met de oudste televisie keek terwijl de jongste sliep, toog opa nog ff met foxie naar de Bleke bossen, was daar in schemer een allene rikke in het hout, en even later zelfde rikke helaas te ver weg al op wei. Bolsterturf, maandag 26 januari 2009
1406
Echt wel ouderwetse winter deze januariwinter. Ook vannacht vroor het stevig. Net bed uit bike ik Bleke bossen toe. Koude handen beurtelings in jekkerzak. Toch tintelende vingers aan het stuur. Erpel rent met me mee. Die blijft zonder kleren aan toch lekker warm. Zo gaan wij twee door helderkoude morgen, jachtveld en zon tegemoet. In de witte wereld geen mens te zien, wel wat paarden en schapen, en ook een allenig ree in zicht van onlangs door kantjesjager geplaatste hoge zit. Wanneer het ree Ep en mij ziet aankomen, rent het gemeente Someren Verboden vennen-bosgebied in. En dan zijn er in de witte wereld alleen nog maar de schapen, de paarden en de reedoodknal hoge zit. De laatste met zijn ladderpootjes in toegevroren sloot. Zo'n hoogzit, ik blijf eraf. Ik geef alleen maar wat coördinaten door. En dan staan er thuisgekomen in boskant niet één maar twee reeën op foto drie. Kantjesjager = (in dit geval) jager die jaagt aan grens van een gebied, hier bosgebied van de gemeente Someren, waarin het wild bescherming geniet. Bolsterturf, dinsdag 27 januari 2009
1406a
Na vanuit chalet samen kijken naar heel opvallend over wei sluipende reiger, trekken vrouw en ik de stoute wandelschoenen aan. Dit laatste om aan rand van Lange Bleek respectievelijk rand van Somerens recreatiegemeentebos een hoge zit = een hoogzit = een primitief jachtbouwsel = een reewildafknalhut, hoge zit waarvan ladder staat in sloot door weiden, hoge zit nabij veeboer stront- en giertank in weikant, ook nabij ontiegelijk veel groter veeboer slordig rechthoekig zwart van kleur stront- en zeikverzamelbouwsel op akkerland, te bezichtigen. Waar ik vanmorgen door verrekijker en camerazoeker een ree bij het laag gigantisch zwart stront- en zeikverzamelbouwsel zag, stinkt het echt wel onlekker, maar 't wandelvolk op puinweg nabij wandelt, net ver genoeg weg, voorbij. Zo wandelt alle dagen alle wandelvolk heel onwetend min of meer uit de stank voorbij deze giertank en voorbij dit zwart stront- en zeikverzamelbouwsel voorbij. Zowat bedwelmd door stront- en zeikstank bepaalt vrouw coördinaten. Bolsterturf, dinsdag 27 januari 2009
1407 De firma Brein anti-piracy.nl wat mag en wat niet mag of zo.asp is op oorlogspad. Ik kreeg van onder meer de beheerder van Vijftigplusser.nl de goede raad om mijn verzamelingetje muziek, mijn verzamelingetje songs en mijn verzamelingetje Westeuropese gedichten in deze website - uiteraard ALLE muziek, ALLE songs en ALLE gedichten met vermelding van de namen van de componisten, zangeressen, dichters en dichteressen - meteen te verwijderen. Bedankt lieve luitjes die me mailden! Komt goed. Een gewaarschuwde oetlul telt voor tien! Bolsterturf, woensdag 28 januari 2009
1408
Stichting Het Noordbrabants Landschap gunt in zijn bleke en kale Lange Bleek zijn reeën rust noch gras. In lente, zomer en herfst laat het pinken op zijn randonlandweitjes grazen; in de winter staat een kudde te slachten paarden op zelfde onlandweitjes, maar voor de voor paarden en pinken bange reeën heeft deze Stichting toch wel wat: kogels uit des jachthuur dokkende jagers buks. Bolsterturf, donderdag 29 januari 2009
1409 Ik was een nacht, een dag en een avond keidruk met m'n website. Via het ouwe trouwe en sublieme Microsoft Frontpage verwijderde ik uit Bolsterturf.nl een dikke tweehonderd external hyperlinks. Ook wat dubbele en driedubbele internal hyperlinks gooide ik weg. Verder bewerkte en/of verkleinde ik zo'n honderd van m'n in m'n website foto's. En met het oog op de firma Brein anti-piracy.nl wat mag en wat niet mag of zo.asp kieperde ik ook nog eens een bende songs en gedichten uit dit mijn Bolsterturf.nl. We hadden hier in ons geldgeil Nederlandje altijd al te maken met de Buma-rechten: je mag als je eigen zaak hebt daarin niet je personeel naar je radio laten luisteren. Om dat wel te mogen, moet je eerst aan Buma geld betalen. Heden ten dage neemt deze vieze geldklopperij echt wel ongekende vormen aan, immers tegenwoordig heb je naast Buma ook nog eens de firma Brein. Brein is nog veel erger dan Buma. Je mag van bloedhond Brein als je website hebt daarin geen inhoud waarop dichters en zangers eigendomsrecht hebben hebben. Heb je wel zo'n website dan speurt hebberige Brein je op. Dan krijg je fikse rekeningen te betalen. Dan mòet je betalen! Ook betalen voor het luisteren naar de oren strelende geluiden van al lang overleden zangeressen; ook betalen voor de mooie woorden van al lang dode dichters. En dit betalen mòet je dan alleen maar omdat je zonder er ook maar een cent rijker van te willen worden je lezers ook wil laten genieten van mooie poëzie, mooie muziek en mooie songs. Ik kan er niks aan doen, ik weet echt niet welke songs van welke liedjeszangeressen en welke gedichten van dichters (v/m) legaal online te vinden zijn. Maar... ik verdom het lekker om daarnaar bij Brein of zo te gaan vragen.
Ja! Tuurlijk heb ik al "mijn" songs en al "mijn" muziek, en ook al "mijn" gedichten, die ik noodgedwongen - ik heb een hekel aan rekeningen! - uit deze website haalde, nu zorgvuldig in waterdichte koffertjes gestopt om binnenkort in Bleke bosjes of onder mos te gaan verstoppen. Nou ja, ik kan er niks aan doen. Ik heb liever met mijn Erpeltje en met vogels, hazen, reeën en vossen dan met Staatsbosbeheerbekeurkneuzen en bloedhonden als die van de firma Brein van doen. Maar ik heb inmiddels, denk ik, een Breinbestendige website. Toch durf ik niet juichen. Wie weet krijg ik straks toch nog van een mijnheer of mevrouw Brein een fikse rekening alsmede aangetekend een dagvaarding in de brievenbus, voor geschonden vogeltjescopyright of zo, gaan ze me kaalplukken omdat men zomaar uit mijn webiste twee roodborsten en een nachtegaal van twijfelachtige komaf kan laten zingen.
Maar toch wel leuk. Als het om centen gaat worden niet alleen Staatsbosbeheer en de Stichting Brein, maar ook schrijvers, dichters, zangeressen en artiesten en zo hebberige gieren, hyena's en jakhalzen. Zo ook ik dus!? Haha jaaaaaaaaaa! ook ik verzon een zinnetje copyright voor in deze website. Het is dit zinnetje: Content in this website other than some
♪
, and content other than text and pics with given name of another author than
Bolsterturf
©
Bolsterturf
,
Netherlands
.
Bolsterturf, vrijdag 30 januari 2009
1410
Vrouw en ik wandelen in wind, kille winterwind. En in deze wind rust in luwte van takkenbossen zessprong reewild in de bijna februarizon. Onwetend want niet oplettend wandelen vrouw en ik - keurig over tamelijk breed openbaar wandelpad - bijna aan de reeën voorbij. Bijna voorbij dus. Ineens vliegt de sprong overeind, jakkert er vandoor. Bolsterturf, zaterdag 31 januari 2009
index januari 2009
|
foto zijn alsof visjes in het water, in een aquarium.
