|
Bolsterturfs natuur B o l s t e r t u r f s n a t u u r Dagboek februari 2009
1411
Jongste dochter is met vriendje naar Duitse bossen toe. Pa en ma mogen weekje haar vijf katten komen verzorgen. Vandaag heeft vrouw grote haast om bij deze katten te komen. Maar wanneer zij en ik na gedane arbeid de met volle buikjes en schone kattenbakken vijf katten gedag zeggen, chauffeert ze langzaam binnendoor terug naar huis, naar foxie Erpel en kater Bolleke. En dan turen wij door het hout en over hei, akkers en weiden. En zo spiedend spotten we drie jongens op dun slootijs. En eventjes daarna zijn er op gele Lieropse Broekkantakker drie verweg laveiende reeën. En tien minuten later in Oeijenbraak nogmaals drie verwegge reeën. Deze laatste drie staan te zekeren op grijze maïsstoppel bij parallelweg langs A67. En dan horen wij ook de over zandpad lawaaiende mensen. De reeën, moeder geit voorop, rennen motorcrossbos in.
Als we aan de andere kant van Lierop over de Bussersdijk rijden, mopper ik: "Vorig jaar schoten jagers heel het Sangmoer en bijna heel aangrenzend Oeijenbraak reeleeg.... Nu is de geitenjacht weer open. Ik ben benieuwd of de Sangmoerjagers de moed en de vergunning hebben om deze zes reeën kapot te schieten." Bolsterturf, zondag 1 februari 2009
1412
Dit was echt wel een koude februaridag. Heel de dag beetje vriezen. Daarbij een bitterkoude wind. Maar lekker warm in oma's auto brachten oma en opa door klein beetje sneeuwen de jongens - Martijn, vrolijk deugnietje van tweeëneenhalf jaar, en zijn broertje Thomas, blij deugnietje van negen maanden - van hun thuis in Eindhoven naar chalet.
Terwijl Martijn kleurde, puzzelde en torens bouwde, keken Thomas en foxie Erpel samen naar mezen en vinken en een grote blauwe reiger die in wei voor chalet op muizen stond te wachten. Dit totdat Thomas het kijken naar reiger al gauw verveelde, hij weer kruipen ging om overal aan te zitten. Erpel bleef heel lange tijd nog kijken naar de reiger.
Nadat oma de jongens voor middagslaapje in hun bedjes had gekust, toog opa in z'n hoge groene laarzen en in z'n groene lange regenjas met Erpel naar De Lange Bleek. Erpel vond al gauw maar één groot haas in honderdduizenden, misschien wel veel meer dan een miljoen, pijpenstrootjes. Hij mocht er van opa niet achteraan. En na samen glibberen op vendooiijs, zagen Ep en opa na geduldig zoeken maar twee reeën in beetje hei en andere, ook honderdduizenden of meer, pijpenstrootjes.
Toen Erpel en opa tegen vijven weer chalet kwamen, ging opa met al weer wakkere Martijn vlug nog eventjes voetballen. Martijn en opa voelbalden met de handen in de broekzakken, want zò ontiegelijk koud was het en zò guur de wind.
"Boze mannen, jagers die
oma's duifvogels
kapòt schieten," vertelde, weer lekker warm in oma's huisje, opa tegen Martijn. Bolsterturf, maandag 2 februari 2009
1413
Na met m'n lief viervoetig kameraadje snel heel ver lopen in donker somber weer, zette ik met m'n klein flutcameraatje, en zonder statief te gebruiken, heel makkelijk maar kleine honderd meter verweg reewild vlug onscherp op foto. Bolsterturf, dinsdag 3 februari 2009
1414
Het sneeuwde in de avond; het sneeuwt in de nacht.
Wat kan het Erpel en mij verdommen?
Kom op Ep! hoogste tijd.
Maar 't wijf al lang opgestaan Bolsterturf, woensdag 4 februari 2009
1415
1. Toen ik vanmorgen in m'n pinda van Mierlo naar Sterksel reed, lag er na de dooi van gisteren en beetje vriezen van vannacht nog dun laagje sneeuw over akkers en weiden en waren de binnenwegen glad. In tweede versnelling over Lierops Broekkant sukkelend, spotte ik voorbij wit met zwarte akker op meer bruinwitte akker vier verwegge dicht bij mekaar bruine stippen: reesprongetje van vier, twee rikken, een kalfje en een bok. Door de 10 x 50 laveide er, nog verder weg, helemaal tegen Oeijenbraak aan, ook nog een vijfde ree. Dit vijfde ree bleek een bok te ver weg voor op foto, ik bedoel: de foto die ik van hem maakte is echt wel te slecht voor in deze website. Toch al met al 'n leuke ontmoeting met verweg reewild.
2. Mokkend in mezelf dat ik weer m'n statief niet bij me had, was daar kwartiertje later ineens mijn vrouw. Ze kwam onderweg naar dochters katten me tegemoet gereden. En ze had leuk nieuws want daarnet op de Bussersdijk een groot haas gezien.
3. En toen, kwartiertje later weer, ikzelf (typt deze gek) over deze Bussersdijk tufte, staken er twee reeën over. Ze kwamen uit het hout en verdwenen in het hout. Toch stuurde ik, min of meer uit gewoonte, berm in, pakte m'n cameraatje en maakte foto van ze. Nou ja foto van ze, op de foto kan ik geen ree vinden, vind ik alleen maar bomen en wat struikgewas.
'Je zette me op foto, ...' begon de man, 'Ik was op de kraaien. ...' En hij vertelde lachend verder:
'... ... Mijn vrouw zei tegen me: "Dat ben jìj!" '
Bolsterturf, donderdagmorgen 5 februari 2009
1415a
Donkeravond. Ik pinda met groot licht tussen Lierop en Helmond, over stille en smalle en vanavond van regen in de dag, en misschien ook van opdooi, gladde Veldweg. m'n camera als zowat altijd in tassie om mijn nek. Ik kijk meer naar schuin opzij dan op de weg. Ik speur naar haas, vos en ree in de glibberige bermen met grote en kleine gaten. Ook tuur ik voorbij aan weerszij weg sloten, zoek ik in akker- en weikanten. Ineens, in flauwe bocht, moet ik flink remmen, is daar een zwarte personenauto gevaarlijk onverlicht dwars op de weg. De voorkant van deze wagen hartstikke kapot. Total loss! Airbags uitgeklapt! Ook stam van dikke berk kapot. Vlug uitgestapt vind ik in deze wagen geen dode mens(en). Valt weer mee gelukkig. En dan zie zie ik een man. Hij komt op me toe. Hij heeft pijn in nek en knieën. Eén één twee gebeld. Kom ik verdorie niet op de naam Veldweg van deze weg door 't veld. Hoe dom van me! Maar na zo'n tweehonderd meter naar wat bredere weg Lungendonk toe lopen, lees ik daar op bordje Lungendonk, en lees ik ook Veldweg, weet de telefoniste genoeg, zegt ze: "Politie komt ter plekke." De ongelukkige bestuurder vertelt: een dier (ree? vos? haas? hond? kat?) kwam uit de sloot, ik remde en toen... was er al een nieuwsgierige buurtbewoner met z'n auto ook ter plekke gekomen, maakte ik met toestemming van de ongelukkige bestuurder van zijn tegen boom geknalde nieuwe all risk verzekerde wagen paar foto's en reed heel de gekomen Veldweg terug, via omweg naar m'n werk.
In na vriezen echt wel spiegelgladde morgen na het ongeluk maakte ik, bij gebrek aan ter plaatse te fotograferen wild en vogels, nog wat foto's van inmiddels bijna keurig opgeruimde Veldweg, alsmede plaatjes van de kapotte berkenstam. Pas net voor Lierop, bij splitsing Broekkant en Oeijenbraak, dat is bij parallelweg langs A67, zag ik op zo'n tweehonderd meter in zwarte akkerkant een ree. Toen ik langzaam, heel langzaam, berm toe stuurde, verdween het in motorcrossbaanbos.
Ik hoop dat het u inmiddels weer goed gaat, mijnheer Van de B. Niet uw schuld dat er snelle auto's worden gemaakt, ook niet uw schuld dat er wild is en dat er huisdieren zijn, en al helemaal niet uw schuld dat gemeenten en provincies geen waarschuwingsborden plaatsten en dat die hun veldwegen en bijbehorende bermen zo allerberoerdst slecht onderhouden. Bolsterturf, donderdagavond 5 en vrijdagmorgen 6 februari 2009
1416
Tegenwoordig wonen er veel meer konijnen in parken en tussen huizen dan in bos en veld. Zowat altijd tijdens voor naar bed gaan ons foxie Erpel in park uitlaten, zien vrouw of ik er tientallen bij parklantarenlicht. Bolsterturf, vrijdagavond 6 februari 2009
1417
De mama en papa van Martijn en Thomas zijn een weekend naar Rome toe. Opa en oma mogen oppassen op de jongens. Meestal zijn die lief, maarrr... soms toch echt wel nog veel stouter dan hun opa.
Oma alleen latend met de jongens - zij is zoveel beter dan opa met ze te eten geven en met ze schone luier aandoen en zo - ging opa eindje met Erpel fietsen. Onderweg in rust en stilte - nergens gevraag om aandacht, nergens geblèr, nergens gebel van dochter en nergens gezeur van oma - zag opa in grauwe morgen heel veel grauwe ganzen en had opa een gesprek met jager J.K. Deze jager kwam hij tegen op rand van bos en akker.
Maar toen opa en Erpel terug waren uit de Bleke bossen, keek opa met de jongens weer naar buiten door de ruiten, naar de blauwe reiger en naar blauwe duiven, een bonte gaai, wat bonter eksters en een heleboel kool-, pimpel-, staart- en kuifmeesjes. Martijn van twee-en-een-half weet al het verschil tussen kool en pimpel! Driekwart Thomasje is zo slim nog niet, maar die kan wel heel goed eten en nog net niet lopen. En hij blèrde niet maar lachte, heel erg hard, toen zijn broer met carnavalstoeter alle vogels weglawaaide. De verekkese deugnietjes!
En toen was het te gauw al weer namiddag geworden, wouen moegespeeld en lekker gegeten beide jongens graag tukkie doen, mocht
En ook tegen donkeravond, na computeren met Martijn en Thomas, na bouwen en puzzels maken met Martijn alleen, naaide opa er weer effies tussenuit. Deze keer mocht, zoals meestal, Erpel ook mee. ... ... Bolsterturf, zaterdag 7 februari 2009
1417a
In memoriam Erpel - 1 'foto: erpel_bij_gedode_haas-sterksel_langebleek_somerenseweg1711u070209.jpg' Het was in De Lange Bleek ... ... Leugens wil ik dus niet schrijven. Daarom zal ik over 't hoe en wat van voor, tijdens en na het afgebeelde op bovenstaande foto Erpel bij gedode haas pas schrijven in In Memoriam Erpel, of nooit schrijven. Bolsterturf, zaterdag 7 februari 2009
1418
Toen oma in oma's huisje Thomas schone luier aandeed
En toen oma met de jongens naar hun thuis toe reed, - Bolsterturf, zondag 8 februari 2009
1419
Moe van weekend oppassen op kleinzoons en hoewel helemaal alleen thuis met foxie Erpel en kater Bolleke toch te vroeg opgestaan, viel ik tegen twee uur in de middag op de bank in slaap. Net toen ik flink aan 't dromen was, ging om kwart voor vijf de telefoon. Het was vrouw. Die zei even niets toen ik opnam met "Hoi Hannie," maar meldde toen dat alles goed was met de jongens en hun pa en ma en dat ze niet voor zeven uur thuis kon zijn. Onder almaar grauwe wolken was in grijze avond op de ganzen na alles rustig in en boven 't bos. Paar keer lawaaide er wel nog een specht. En hier en daar piepte 'ns een muis of kwitte een vogeltje. En toen ik vanaf wildwissel onlandwei over spiedde, laveide zo'n tweehonderd meter ver een ree in boskant. Voor mijn van huis gaan had ik nog niet de vaat opgeruimd, nog niet het speelgoed van de jongens opgeruimd en ook nog niet gestofzuigd en zo. Daarom gunde ik me niet de tijd om dit ree te besluipen. Maar toen laveide daar twintig minuten later en op zo'n dikke honderd meter in regenschemering Providentia-reezessprongetje aan bosrand. Statief had ik niet bij me, veldkijker trouwens ook niet, maar hoewel klote weer: grauwe donkerte, regen en wind en nergens maan of sterren, lukte het me om via m'n plaatjesschiet vanaf weipaaltje-methode ze van best verre afstand alle zes in foto's te vangen. En toen was bij Erpels en mijn thuiskomen vrouw er al, mocht ik nog heur hoofdkussen uit heur auto halen, want zegt vrouw: "Zonder mijn eigen kussen bij me kan ik bij de jongens thuis niet goed slapen." Had ik dus geluk! Immers zou ze heur kussen vergeten hebben om mee terug naar huis te nemen, had ik het misschien wel mogen gaan ophalen, helemaal in Eindhoven. Bolsterturf, maandag 9 februari 2009
1420
1
In grijze morgenmotregen met witte miezervlokjes
Mijn Erpel en ik, wij staan erbij en wij kijken ernaar.
Bang voor plof en stank uit bruine paddowolk
De snelle rotzak
2
In grijze morgenmotregen met witte miezervlokken
Erpel pist tegen het mishandeld hardhouten leven.
3
In grijze middag met dikke dooisneeuwvlokken trakteer ik, Bolsterturf, dinsdag 10 februari 2009
1421
Tevree ontevree wens ik me geen telescoop op wieltjes, ook geen camera spiegelreflex, niet met en niet zonder infrarood. Echt waar! Mij kan het bitter weinig verdommen of een ree of zo vager of scherper in zijn nu enge wereld door me afgebeeld geworden is. Wanneer het, o klotuh term, object maar in min of meer ruige natuur gelukkig zich bevindt, ben ik gelukkig en tevree met alle knipresultaat. Ach, wat ik mìj alle dagen wens, is mijn jeugd in toen al cultuurnatuur, en daarna ik weer dommer jongen, mijn wijf weer jonger rooier meid, en met ons mus, spreeuw, patrijs, kwartel, kiekendief, haas, ree, vos, vink, bunzing, hermelijn, wezel, rat en muis als in het toen nog mooie Zuidoost-Drenthe, zonder klotuh mensen met machines, buksen en geweren deze keer. O, alle veen, hei, bunt en wild voor wijf en mij alleen, niet om te hebben maar om van te houden. Bolsterturf, woensdag 11 februari 2009
1421a
Nu zal de lieve lente spoedig komen,
Eikentakken uit rododendrons
Ze zullen weer schoon roze bloeien, ofschoon
Kijk! Ja kijk! Natuurliefhebbers ziet! Ja! de rododendrons zullen weer schoon roze bloeien. Bolsterturf, woensdag 11 februari 2009
1422
Ik moest op verder vrije dag
Ikzelf had geen nieuws
Groter ramp: Meer dan m'n bazen heb ik m'n cameraatje lief. Bolsterturf, donderdag 12 februari 2009
1423
Klotuh winter deze winter.
Zowat alle dagen vorst en witte vlokken,
Ons in wilde staat nog mogen toeven wild
Toch waren en zijn ze er, Bolsterturf, vrijdag 13 februari 2009
1424
Na gedane nachtarbeid, Bolsterturf, zaterdag 14 februari 2009
1425
Na gedane nachtarbeid,
waarna stuk verderop an'dre buizerd achter grauwe ganzen.
Maar nu val'k in herhaling,
... En net voor kwart voor drie weer op, Heb fijne werkweek allemaal. Ik ga weer slapen... slapen... slapen... slapen... Bolsterturf, zondag 15 februari 2009
1426
Fijn!
Fijn! Bolsterturf, maandag 16 februari 2009
1427
Vanuit chalet op foto: 'n ree4sprongetje, 2 bokken en 2 rikken, Maar 1 rikke wilde heel ff mooi poseren.
Sterreschot of heksensnot of sterresnot of heksenschot
Toen foxie Erpel en ik
Heksensnot of sterreschot:
Op zich is dit sterreschot of heksensnot Bolsterturf, dinsdag 17 februari 2009
1428
Twee reeën op de vlucht.
Na deze reeën met rust gelaten, komen Ep en ik voorbij heksensnot op bospad.
En dan geeft grote bonte specht voor Ep en mij roffelconcert in kapotte kroon van den. Bolsterturf, woensdag 18 februari 2009
1429
Ik ben onderweg als in Lierop een zwarte personenauto zeer 'verdacht' geparkeerd staat in wegkant. In deze auto twee me bekende goede jagers. Deze jagers zagen daarnet negen reeën op wei bij hondenterreintje, vertellen ze me. Vlug verder rijdend naar 't hondenterreintje toe, zie ik links een over akker huppelend haas, maar bij 't hondenveldje aangekomen nergens ree. Niets aan te doen. Inmiddels arriveerde bij wei en terreintje een hondenbrigademan met busje waarin luid blaffende herdershond.
Weggelopen van statief met camera Op 't padnaambordje staat
Tegen donkeravond ben ik met Erpel, camera en statief op stap. Ik zet 't statief op bij wei. Ik schroef camera erop. Dan wachten. Maar het is koud. "Kom Ep, stappen we een blok om." Erpel blij. Hij is het er helemaal mee eens. Maar weggelopen van statief en camera zien hij en ik dan tien mins later drie reeën door dun bos wei toegaan. Dikke pech! Niks aan te doen. Vanaf meter of dertig zien Ep en ik deze reeën op nauwelijks tien passen voorbij camera en statief de wei op gaan. Maar dan zien de reeën ons ook, zien ze hoe man en hond langzaam camera toesluipen. Ze worden argwanend, te argwanend, ze begeven zich met breed gemaakte witte spiegels vlug helemaal naar overkant van wei. Daar gaan ze in het vallend donker laveien langs puinpad, net voor bordje Ten Brakeweg. Bolsterturf, donderdag 19 februari 2009
1430
Ik spied door motregenmorgen, fijn knus vanuit m'n zwarte pinda. Ik ontdek wat duiven en wat kraaien, maar nergens reeën onderweg. Wel staat er verdachte off the road car op doodlopend puinpad, zijpad van Broekkant, in Lierops natuurgebiedje het Sang. Dit is de jachtwagen van altijd met buks en messen gewapende reewildschutter. Het Sang is een prachtig broekbosgebiedje tussen de dorpen Lierop en Mierlo, door Staatsbosbeheer hier en daar flink toegetakeld en door jagers met jachthutten, met hoogzitten volgestouwd. Vorig jaar werden in het Sang alle reeën wèggeknald. Dit voorjaar kwamen er weer wat reeën van elders naar dit broekbosgebiedje. Ik vraag het me af: worden ook dit jaar weer alle reeën in en rond het Sang wèggeknald, dòòdgeschoten? En ik vraag me ook af: hoe bewust hebben de leiding gevende lieden van 't Sang-beheerder Staatsbosbeheer konijnenkeutels in de ogen? En hoe bewust hebben de vergunning gevende ambtenaren van Stichting Faunabeheer konijnenkeutels in de ogen? Toch onbegrijpelijk dat de jagers die in één jaar tijd àlle reeën, ALLE reeën dus, uit het klein natuurgebiedje Mierlo's en Lierops Sang wègknalden ook dit jaar weer vergunning om reewild dood te schieten hebben? Ja, hoe kan het toch bestaan dat in een gebiedje waar je deze nawinter eindelijk weer één reesprongetje van maar 'n ree of vijf ziet - niet alle dagen telt het sprongetje vijf reeën - er weer lustig op los geknald mag worden? Niemand die de jagers controleert. Het jagersgilde, ongetwijfeld Nederlands dapperste gilde, heeft vrij spel. De reewildjagers tellen zelf 'hun' af te schieten reeën. Vervolgens verstrekt Faunabeheer op basis van deze door de jagers verrichte tellingen afschotvergunningen. En dit in een land waar je niet met borrel op mag autorijden, maar wel met borrel op een ree mag proberen dood te schieten. In gebieden waar veel reeën huizen, tel je sprongen (sprong = groep) van wel dertig tot veertig reeën. Nederland is maar klein landje. Er is ruimte tekort, ruimte tekort voor de mensen, ruimte tekort ook voor de dieren. Maar de mensen hebben allemaal, enkele zwervers uitgezonderd, een vaste woonstee. Reeën hebben die niet. Reeën worden overal opgejaagd. Reeën zwerven allemaal door min of meer groot gebied. Vandaag bevinden ze zich in jachtveld van de ene jager, morgen al of week later in jachtveld van andere jager. Waar bij voorbeeld alle (kantjes)jagers ieder voor zich in hun afschotgebiedjes - maar veertig bunders oppervlakte is voldoende voor een jachtveld - zelfde zes reeën tellen, mogen deze jagers er van Faunabeheer allemaal pakweg twee van de zes doodschieten. En wanneer dan drie jagers ieder hun twee reeën hebben ziek- of doodgeschoten, is de reewildstand gauw genoeg nul geworden. Nul reestand dan, tot na verloop van tijd reeën uit gebieden waar niet mag worden gejaagd, of waar diervriendelijker, meer verstandig wordt gejaagd, gelukkig zijn die gebieden er ook, de leegte hebben opgevuld.
Jagen op reeën omdat er verkeersslachtoffers zijn?
- plaats veel meer waarschuwingsborden en reespiegels;
Mag ik zo brutaal zijn en hier nog wat meer voorstellen doen? Ach o schone theorieën, in een maatschappij waar iedereen aan iedereen wil of moet verdienen, een samenleving waarbinnen dierenmishandeling als vivisectie heel normaal geworden is, een samenleving waar ondanks op schrift gestelde wetten en normen en waarden het leven van àlle dieren - er mag zoveel niet van Overheid en rechters, maar echt controle op misstanden in de natuur is er niet - door de mens met zijn wetenschap en zijn onverstand en zijn vergif en zijn buksen en geweren vogelvrij is verklaard, een samenleving waarin natuurorganisaties met prachtige geïllustreerde bladen - daarin machtig mooie foto's van wild en vogels - nooit 'ns een door dappere jager met vergunning aangeschoten en vervolgens ellendig dood gegaan ree tonen, een samenleving waarin natuurorganisaties als Natuurbescherming en Staatsbosbeheer ganzen en masse vergassen, in zo'n maatschappij hoeft alleen maar een enkele gek als ik niet te verdienen aan jacht en reebout. Bolsterturf, vrijdag 20 februari 2009
1431
KNÀL!
't Schot - buksschot - kwam uit 't naburig Heezer gemeentebos. Net voor halfnegen maakte het me wakker. Vrouw ook wakker geworden was het helemaal met me eens: "Een schot!" riep ze.
In namiddag ging ik met vrouw en fox Erpel bossen toe. Onderweg 1 verweg ree in pijpenstrootjes en Erpel vond bezij pad tussen bos en wei een reeachterloper. Is dit een door vos buitgemaakte achterloper van aangeschoten weggekomen en in pijpenstrootjes dood gegaan ree? Nee! Nee! Nee! heren jagers, een vos vangt geen reeën, geen volwassen reeën en geen reekalfjes. Erpel loper afgepakt, - hij had best moeite daarmee, liet zich niet zomaar de kluif afpakken, - waren er even daarna in hoge wallekanten sloot wilgenkatjes, lieve pluizebolletjes van de lente. En toen zaten er vlucht grauwe ganzen en paartje fliefde nijlganzen op natte grasakker, gingen de grauwen stil snel hoog, daagden de exotische platvoeten voor op de wieken gaan eerst Erpel uit. Om even voor halfzes heur en fox terug chalet toe gewandeld, ging ik niet mee naar binnen, wou ik vlug met bike en kijker nog ff terug naar wei bij 't Bleke bos, naar waar Erpel de reepoot vond. In al beetje schemer op deze wei drie reeën, twee drachtige rikken en een kalf, alle drie op dikke honderd meter. KNÀL!
Ineens om vijf voor zes dit schot - buksschot - over weiden en akkers heen helemaal uit de Pan. Ons reewild had het erg moeilijk de recente wintermaanden, maar het is helaas niet anders: nauw' de harde winter met strenge vorst en sneeuw voorbij, knallen jagers nu drachtige reegeiten en reekalfjes (de jonge reeën vorige lente geboren) omver. Meer dan tachtig procent van 't Nederlandse volk is tegen jacht, wrede jacht op altijd ongewapend wild. Toch mogen ook dit jaar weer door moedige mannen met groene pakkies aan tot midden maart rikken en reekalfjes doodgeschoten. En van 't zomer moeten weer de reebokken vermoord. Bijna opnieuw chalet begonnen de torenklokken van Providentia met luiden. En zo mooi!(?) De eenzame hokherdershond van allene ouwe boer van ouwe boerderij met rood pannendak huilde met de klokken mee. Bolsterturf, zaterdag 21 februari 2009
1432
m'n windows xp pro sp3 weer 'ns uit de soep geholpen
Net na zessen sta 'k achter statief met camera,
Na halfzeven nog andere reeën, rechts op maar
In zonder maan en sterren duister sluitertijden traag.
Ineens mis ik Erpel. Wat moet ik doen? "Erpullllllllllllllllllllllllllllllllllll...?" roep ik. "Erpulllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll...!" schreeuw ik.
"Patsamme Erpulllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll... Ineens is Erpel er met reeloperbot in z'n bekkie.
Terwijl 'k hem de loper afpak zijn in te duister Bolsterturf, zondag 22 februari 2009
1433
Door kamerruiten heen vier reeën voorbij
Zij en ik, oma en opa, wij passen op Hoe onoplettend mag een oppasopa zijn? Bolsterturf, maandag 23 februari 2009
1434
Na in donkeravond maar één van twee Lange Bleek puinwegreeën op verre foto,
half uurtje later drie van drie Providentia Lange Bleek-reeën,
En wat Erpel doet op foto vijf? Bolsterturf, dinsdag 24 februari 2009
1435
Zonder er op uit te zijn, Bolsterturf, woensdag 25 februari 2009
1436
Er zit een dikke boer op dikke trekker. Eindje voorbij alsof Koning Winter boer
Eindje voorbij alsof Koning Winter Boer Bolsterturf, donderdag 26 februari 2009
1437
Als gisteren: Bolsterturf, vrijdag 27 februari 2009
1438
Ik ben alleen op stap gegaan en zie
Ik struin voorbij meer dan tien dagen oude heksensnot.
Maar zo lief!
Deze drie reeën,
Het is niet anders:
Maar dan zijn bij chalet gekomen In dit jaar namiddag laatste februaridag
Ik kijk in dit jaar namiddag laatste februaridag
Deze dag was de warmste dag van deze februari
Deze dag was de warmste dag van deze koude februari, Bolsterturf, zaterdag 28 februari 2009
index februari 2009
|
,
honderd meter.
