|
Bolsterturfs natuur B o l s t e r t u r f s n a t u u r Dagboek oktober 2009
1653
Moe van computeren en krant met ongelukken, economie en politiek, fiets ik tussen schemer en schemerdonker naar de Heezer Herbertusbossen. Nog maar net van het fietspad langs de Somerenseweg af, voorbij aan houten paal nieuw en mooi frisgroen bordje van het Brabants Landschap, bordje met in witte letters dit en dat verboden, zandpad ingedraaid, rent er een rikke door dun bos. Net bijtijds schiet ik haar m'n vlug uit draagtas gegriste camera in. Half uur later staat een verwegge rikke te kijken naar een man met wittig harig hondje bij zich. Lief en braaf kuiert deze man met zijn veel te dikke kameraadje onaangelijnd - o ramp! - over bospad langs pinkenwei. Man en hondje zien de rikke niet. En dan zijn er voor mij alleen nog wat rikken meer. Zelfs ook nog een reekalfje dat vanwege paardenhoeven beroerd om over te fietsen grassig weggetje over hobbelt. Zo jammer, dit kalfje krijg ik niet goed in beeld. Een oude geit echter wil nog wel poseren. Zij staat in het hout, op meter of vijftig. Ze zag me aankomen. Ze hoorde mijn fiets krakken toen de trapper keertje oversloeg. Toch gaat ze er niet vandoor. Te laat merk ik - na vierde foto gaat ze er toch maar van tussen - dat ik per ongeluk het +/- witbalansknopje van m'n P90 activeerde, komt ze niettegenstaande de al donkerte overbelicht op foto. Mijn nieuwe Nikon camera beheers ik nog altijd niet, nog lange niet, nog lange niet. Zet ik hem op handmatig krijg ik vaak of witte of zwarte foto's, maar haha, dan zijn er thuisgekomen Microsoft Office Picture Manager, Irfan View en Adobe Photoshop, staat hier en nu oma Rikke toch nog fatsoenlijk op de foto. Bolsterturf, donderdag 1 oktober 2009
1654
Heeze. Ik fiets in trui in alsof al winter zo koude morgen door Herbertusbos. Nergens mensen. Een donkere buizerd zweeft over me. Een reebok blaft in de stilte in het hout. Terwijl ik naar zijn roepen luister, rent een rikke van wei. Weer lette ik niet goed op. Maar wat staat daarginds op 't pad? 'n Hond? 'n Ree? Te laat heb ik camera uit draagtas, stapt een ree de dekking in. Wanneer ik camera schietklaar langzaam aan de plek waar het ranke dier verdween voorbij kom, staan scherp en duidelijk zijn hoefjes in 't padzand. En dan ga ik opletten, is daar gauw genoeg in boskant van pinkenwei een rikke met heur kalfje. Moeder en kind lopen van me af, ver van pad om in te slapen Strabrechtse heikant toe. Soms treuzelen ze eventjes, schiet ik door blad en takken heen een plaatje. En nu is er mijn verwondering, om op laatste foto 't zo donker koppie van het kalfje. Bolsterturf, vrijdag 2 oktober 2009
1654a
Brabant-Limburg. Zowel het Brabants Landschap in de Hugterheide als het Limburgs Landschap in het aangrenzende Weerterbos (ruwweg gelegen tussen Someren, Maarheeze en Nederweert) zijn momenteel druk met bomen kappen. Het inmiddels kapitaal groot gegroeid plaatshert van het grote roedel edelherten hier in 1995 uitgezet, was daarom traag en langzaam. Deze edele rasterkoning had zeker flink koppijn, van de klere herrie gemaakt door boswerkers met timberjacks en cirkelzagen. Hij burlde wel wat zo nu en dan, maar verdomde het om een ook met flink gewei gezegend bijhert ver genoeg weg te jagen, laat staan om een robbertje met de grote concurrent, die ook wel 'ns een hinde dekken wil, te gaan vechten. Zowel Brabants- als Limburgs Landschap hebben bomenkap lief. Krijgen de in het Weerterbos gevangen gehouden herten - hierboven de meesten van hen op foto - nog 'ns de vrijheid, dan zullen ze echt niet wonen in een machtig woud, komen ze terecht in kapot gekapt en door timberjacks vernield bos. En wanneer ze dan vrijgelaten, als ooit de rasterpoorten open mogen, de velden van de rontelomme boeren opzoeken, zullen deze boeren - heel terecht naar mijn mening - luid gaan jammeren en armoe klagen en heel veel euro's vragen. En wat dan verder? Moeten dan alle vrijgelaten herten met grote spoed direct meteen onmiddellijk kapot geschoten, of zullen de gekke mensen die wolven wensen hun zin krijgen? Wolven houden ervan om herten tegen een raster omhoog te jagen. Met wolven erbij dient dus alle raster te worden weggehaald.
Zoals het nu door het Limburgs Landschap is geregeld, krijgen alle herten in het Weerterbos van de jagers van dit Landschap een 9mm kogel, ieder hert op zijn tijd. Voor de kleinere reeën is er het kleinere 7.65mm geschut. Reeën en herten mogen in ons druk met mensen Nederlandje niet oud worden. Bolsterturf, vrijdag 2 oktober 2009
1655
Ruig weer. Echt stropersweer. Herfst en wind en bijna regen in donkere avond. Zo nu en dan valt een natte droppel. Goed weer voor de lichtbak. Maar in 't veld nergens stroper te bekennen. Ook nergens jager op twee benen. Wel rakt een havik laag over Erpel en wel crost een jongen van jaar of twintig op motor over zandpaden wild en vogels uit bos en wei. Wanneer hij me ziet scheurt hij er vandoor, duvelt bijna van zijn machine af. Erpel en ik wachten nog half uurtje op ree, haas en vos. Terwijl ik aan padkant zit met achter me een voor driekwart rond aardbeiveld klote wappernet, speurt Erpel naar muizen en jaagt hij een konijn onder takkenbos. Om acht uur al flink donker mis ik vleermuisfladder en het roepen van de bosuil. Bolsterturf, zaterdag 3 oktober 2009
1656
In Lierops Sangmoeronlandweitje, aan slootkant bij 'n helemaal vermolmd, echt wel zowat totaal vergaan, houten vlondertje, weet ik door hun eigenaar hartstikke verwaarloosde walnootbomen. Vanmiddag zocht ik ze, vond ik ze voor vrouw: wel zeventig walnoten, de meesten met schil gespikkeld als schaal van kievitsei. Ze lagen in van droge zomer en overvloed aan schapenkeutels geel geworden grassen. Keurig pelde vrouw waar nodig de noten uit hun vieze schil. Nu liggen ze allemaal met zo goed als schoongewassen bast in heur keuken te drogen in witte schaal.
Op Lierops puinpad wijst m'n Erpel 'n platte, 'n geplette, 'n gestreken egel aan.
Beetje over rikken met kalfjes, jagers met buksen en een hoge zit
Bijna donkeravond al.
Bolsterturf, dierendag zondag 4 oktober 2009
1657
De levensgevaarlijke tweebaansweg Somerenseweg, weg door Heezer bossen, kreeg onlangs nieuwe asfaltlaag. Nu is deze smalle jakkerbaan gladder en sneller jakkerbaan geworden. Bolsterturf, maandag 5 oktober 2009
1657a
Ik wandel met m'n foxie Erpel en m'n kleinzoon Thomas van anderhalf. Donker nog de namorgen. Zon achter grijze, grauwe en donkerblauwe wolken. Regen dreigt. 'n Eksterpaar pikt van op asfalt plat konijn. De brutaalste van het bonte stel komt op foto. Net uit Verboden Toegang Sterkselse zandafgraving vertrokken ganzen reppen over. Thomas ziet noch hoort ze. Ook ziet hij niet de vele van herfst en droogte al gele blaadjes aan de berkenboompjes bezij puinweg. Ach, ook de groene blaadjes ziet hij niet. Hij viel in slaap. Maar onverwachts joenkert Erpel achter wild konijn. Hij mag het niet vangen. Hij vangt het niet. Ik brul mijn hond terug. Eventjes is Thomas wakker. Dan slaapt hij weer. Ook onverwachts, echt wel plots, een luid geloei, klere herrie vanuit Heeze en Someren: BB-sirenes. 't Loeilawaai bevestigt me dat het geen oorlog en maandag is. En 't vertelt: 't is noen. Tussen puinweg en Sterksel doodgespoten aardappelloof. Ook doodgespoten grassen, kruiden en onkruiden. Hier gingen de laatste kwartels dood. Hier gaan de laatste patrijzen dood. Thomas slaapt als een lieve roos. Een enorme vrachtwagen dendert aan. Stof van puin en zand warrelt bomenhoog. Erpel snelt het bos in. Ik vlucht met Thomas, hem met buggy en al opgetild, wel dertig meter Erpel achterna. Wanneer het vrachtverkeer voorbij gedenderd ik hem dan parkeer voor dode akker, hierin te rooien en op een of andere manier te consumeren aardappelen, voor bruine maïsstoppel voor groene suikerbietenstrook voor knollengroen voor meer nog bruine akkers voor bio-industrie blinde schuren vol ongelukkige beesten voor heel ver weg de Providentia-torens, wordt hij nogmaals wakker, om wakker te blijven, om rond te kijken, om wat met opa te keuvelen en te zingen. Te zingen, ja! Voor de dieren in de schuren is het iedere dag concentratiekamp, maar hoe moet ik treuren om alle dierenleed samen met Thomas? Aan meer nog dode aardappelakkers komen we voorbij, maar ook is er een wei met blije zwartbonte koeien. Ik kus een zwarte koeneus. Thomas wil zo'n grote zwarte neus niet kussen. Net voor stortregen terug bij oma en mama. Bolsterturf, maandag 5 oktober 2009
1658
Na eindelijk een hele middag regen, zette ik in niet meer natte, maar wel warme - achttien graden Celsius - schemeravond in De Lange Bleek een ree op slechte foto. Bolsterturf, dinsdag 6 oktober 2009
1659
Kijk! Stichting Het Noordbrabants Landschap plaatste nieuwe bordjes.
De politie? Bolsterturf, woensdag 7 oktober 2009
1660
Ik ben - met stip! - de grootste sufkop op de aardbol: Bolsterturf, donderdag 8 oktober 2009
1661
Hoewel alle hemel zwaarbewolkt is het een prachtige herfstavond. Na eindelijk flink wat regen fiets ik over niet meer zo rulle zandpaden om het grote pinkenweidecomplex in 't Heezer Herbertusbos.
Tijdens rondje 1 nergens ree. Wel een blauwe reiger. Deze zit bij niettegenstaande de recente regen droge poelrietkraag op paaltje. Ik weet niet of er op reigers geschoten mag worden. Als het nooit niet mag, moet deze reiger, moeten alle bos- en platlandreigers maar een cursus stadsreiger gaan doen. Blijven ze na de studie zitten als ik ze mooi op foto wil zetten. Tijdens rondje 2 komt me de man die altijd eenzelfde grijs pak aan heeft tegemoet gewandeld. Hij groet me door zijn grijze baard, ietwat schuw. Zijn loslopend hondje - hij doet het voor mij flapdrol in groene trui en broek aan de lijn - doet alsof ik niet voorbijkom. Onzichtb're vogeltjes in dicht hout kwitten en kwetten me tijdens rondje 3 al vast een truste toe. Ook is er dan 'n groot haas. De langoor rept zich, best ver weg en oerend hard, wei uit, gaat schuin over weihoek bos in.
Liever door me niet gezien vaart er door m'n verrekijker een luchtballon, een blauwe met rode en witte letters luchtballon met een mandje mensen eronder. Tijdens rondje 4, rondje waar ik drie keer langer over doe dan over voorgaande rondjes, is er de bosuilroep, en ook in te schemer schemer al een alsof uit het niets gekomen ver ree. Altijd weer zijn reeën me te ver weg! Zonder statief maar wel met iso 3200 komt dit ree op uit 't losse handje te late te verre te idiote foto. Bolsterturf, vrijdag 9 oktober 2009
1662
Tot in middag meende ik te slapen. Ging mooi niet door. Onverwacht bezoek. Dochter met drie spruiten. Woutertje sliep en slaapt. Na door Martijn van 3 en Thomas van 1 bed uit gegooid en na koffie drinken mag ik gaan wandelen met Thomas en foxie Erpel. Boterhammen en drinken mee voor onderweg. Martijn, hij is grote jongen die al fietsen kan, blijft liever thuis. Televisie kijken, fietsen door 't park en snoepen. Na de regens van de nacht mooi frisgroen het bos. Dood en kaal gifbespoten aardappelakkers. Dorre ranken omgevallen grijs en grauw. Ook grassen, kruiden en onkruiden dood. Hier verdwenen korhoenders, kwartels en kwartelkoningen. Hier verdwijnt het laatste patrijs. Wel mooigroen bieten- en knollenvelden. Bruin reeds geoogste akkers. Te lelijke bio-industrie tegen almaar donkerblauwer luchten. Nergens vos, ree of haas. Eén egeltje, één fazanthen, paar konijnen, paar houtduiven, paar kraaien, wat roeken en kauwen, soms een gaai, ook soms een specht, één buizerd, één torenvalk en paar honderd spreeuwen. De spreeuwen hebben Thomas belangstelling. Ze zwieren in grote bol door de lucht. Ze lawaaien in puinkanteik. Dan overnieuw zwieren ze, almaar in bol. Tuurlijk wijs ik Thomas meer vogels: meeuwen, ganzen, eenden, dodaarsjes, duiven, koolmezen, vinken, merels. Eindelijk dikke bui. Schuilen achter stam van dikker eik dan de spreeuweneik. Gelukkig! hier en daar koeien, paarden, schapen in wei. Me te veel auto's op me te veel door bos en veld wegen. Ik tel er zeven, zeven auto's ondanks dat van puinweg tussen Provinciale weg en Sterksel paar jaar terug over honderd meter halverwege het puindek werd verwijderd. Na de zware nachtregens hier enorme plas, te ondiep voor een auto om in te verzuipen. Bij carnavalsgrenspaal komen Thomas en Erpel op foto. Thomas, hij is klein lief en blij tevree. Thomas, hij is zo heel veel meer tevree dan zijn opa die zeurt over natuur om zeep helpende cultuur. Bolsterturf, zaterdag 10 oktober 2009
1663
Buienzondagmiddag.
Wij wandelen.
Zeiknat geregend komen wij thuis. Bolsterturf, zondag 11 oktober 2009
1664
Martijn, net drie, fietst al op drie wieltjes; Bolsterturf, maandag 12 oktober 2009
1665
Erger dan werken: Bolsterturf, dinsdag 13 oktober 2009
1666
Sterksel. Lange Bleek. Eliasven. Ruïne Huize Elias.
Het verzet stak Elias' door de Duitsers ingepikte bosvilla in brand. Bolsterturf, woensdag 14 oktober 2009
1667
Ik kuier in zonnige namiddag met m'n Erpel door De Lange Bleek oorverdovend janken van maïskneuzer toe. Toch! ik geniet. Ik geniet van avondzon en -kleuren, geniet van hei en bunt, geniet van ganzengak en kraaienkras, geniet van simpel kijken naar de snelle ren van een moeder Rikke en heur kalfje.
Nee, van m'n hondje koeioneren geniet ik niet. Luisteren naar geraakt dier dat gillend sterft
Reeds vroor het deze herfst. Bolsterturf, donderdag 15 oktober 2009
1668
Vandaag was ik niet in bos, hei of veld, Bolsterturf, vrijdag 16 oktober 2009
1669
Konijnenjacht zowat in mijn voortuin. Bolsterturf, zaterdag 17 oktober 2009
1670
Ik ging een zondagavond fietsen en vond wat reewild.
Ik bestudeerde moeder en kalfje tot ver in donkeravond. Bolsterturf, zondag 18 oktober 2009
1671
Namorgen-voormiddag
Thomas genoot ondanks zijn verkoudheid. Opa wees hem paddenstoelen en nog veel meer, en hij zag ook het ree wat opa te laat zag en daardoor niet mooi op foto kreeg.
Rustende reeën, moeder en kind, in al beetje schemerdonker
Avond Bolsterturf, maandag 19 oktober 2009
1672
Morgen
Met vrouw en Erpel naar het Weerterbos, waar 'n groenjas en 1 edelhertje
Middag
We, vrouw en ik, liepen netjes over paden de Weerterbosafrastering langs, voorbij de beek, voorbij koeien- en hertenweiden. We vonden de koeien, allemaal jonge koeien, allemaal pinken. We vonden geen stieren, geen herten en geen hinden. Wel was er een hertkalfje, één kalfje maar, één klein edelhertje. Dit hertje kwam net toen wij naderden de dekking uit. Even laveide het wat. Toen bleven er teveel wandelmensen stilstaan op het pad, om naar dit mooie wezentje te kijken. Het van alle gegluur onzeker geworden diertje ging terug boskant in. Daar vlijde het zich bij prikkeldraden en weipaaltje achter rand van bleke grassen. En toen liepen weer alle mensen door en voorbij. Niemand dan vrouw en ik die dit beestje nog waarnam.
Kont en oren van ree op vlugge foto
Avond Bolsterturf, dinsdag 20 oktober 2009
1673
Het vroor al in de nachten maar toch is dit een machtig mooie herfst, want zon volop alle dagen, hoewel 't volgens de weerman van de televisie morgen wat zou kunnen gaan regenen. En wie kan het weten? Wie zal het zeggen? Misschien komt er deze keer ook hier in Brabant waar ik toef een winter met zwarte wolken sneeuw, eindelijk 'ns.
Vandaag was ik nauwelijks buiten. Ik had en heb binnenwerk te doen, werk wat me niet lukken wil. Nog lang het werk niet af kijk ik opzij door 't raam, stille donkerte in, zie 'k niks, hoor 'k alleen maar de droeve roep van bosuilman: 'Hoe hoe hoe oe oe oe ... hoe hoe hoe oe oe oe... hoe hoe hoe oe oe oe.' En nu, net nadat ik net na middernacht Nescio weer 'ns herlas: '... En toen dachten wij aan 't voorjaar dat zou komen na dien winter en voelden ons weer onsterfelijk en helemaal niet droevig meer', antwoordt vrouw Bosuil met lief 'kewik kewik', hoeit bosuilman allerheftigst. 't Klinkt alsof hij ruzie met heur heeft en 't weer goed wil maken.
"Kom op Erpel! Ga je mee? Gaan we buiten bosuilen luisteren." Bolsterturf, woensdag 21 oktober 2009
1674
Aan mijn home page, dat is de eerste pagina, het eerste scherm van deze website, voegde ik een Google page rank-icoontje toe. In het icoontje staat rapportcijfer 2. Gelukkig stelt mijn page rank niet meer voor dan het aantal verwijzingen van andere websites naar Bolsterturfs natuur, dus maak ik me om maar een 2 als rapportcijfer niet druk. Naast het page rank-icoontje stond er in de intro van deze site, dat is dus de home page, dat is index.html, een teller, een groene teller met zwarte cijfertjes. Dit was een erg strenge teller. Hij telde alleen de zogenaamde unique visitors, de unieke bezoekers van alleen maar deze éne pagina, deze éne intro, deze éne home page, deze éne index.html. En nee! de teller telde nièt uw eventuele page loads na uw eerste page load. Mijn eigen page loads telde de teller ook al niet, zelfs mijn eerste page load telde hij niet, dus kan ikzelf de teller niet even lekker naar de duizendtallen jagen. De ip-adressen, de internet protocoladressen, van mijn computersysteem thuis en van de computersystemen op mijn werk had tellergeblokt, daar kon deze groene teller niet bij, ook een reden dat het met het tellen van de teller echt niet opschoot. Van de statistieken van mijn website, begrijp ik haast niks. In de stats worden alle Bolsterturf-webpagina's meegenomen, maar hoeveel bezoekers toeven er langer dan 1 minuut ergens in Bolsterturfs natuur? Ben ik keimaf dat ik me druk maak om teller, om stats en om rank? Ja! ik ben keimaf, want er is zo heel veel heel veel mooier en prettiger dan een website met domme icoontjes vol virtuele toetertjes en belletjes. Zo is er nu de herfst, de herfst met paddenstoelen mooi en lelijk en met duizend kleuren in bos en hei. Ik wil naar buiten, fluit mijn Erpeltje. Wij twee gaan fijn struinen. Bolsterturf, donderdag 22 oktober 2009 Op 27 okt. '09 verwijderde ik zichtbare teller, stats en pr uit de intro. De teller 28 okt. '09 helemaal verwijderd uit index.html. Dit omdat de teller kan worden geblokt via ieders Windows hosts-bestand, en ook omdat de tellerprovider in on line Windows hosts-bestanden staat vermeld.
1675
Ik was de klos. Vrouw wou de tuin in orde. Potgrond en mest moesten gehaald. Boompjes en struiken moesten verzet. Plek moest gemaakt voor meer nog bomen, struiken en bloemen volgend jaar. Nu zit zij heel tevree in de kamer op de tweezitsbank en ik met splinters in m'n vingers van d'r grote klote cactus die moest verpot dit te typen in m'n hok. Bolsterturf, vrijdag 23 oktober 2009
1676
Een ree in vroegmorgen staat op zwart akkertje voor maïsstoppel, vlakbij oude boerderij aan verharde racebaan binnendoor, racebaan Broekkant in Lierop. Tegen helblauwe lucht met fletse zon zie ik het ranke dier scherp en duidelijk, maar je auto stoppen vergt tijd, ook als je niet hard rijdt. Wanneer m'n pinda in berm tot stilstand is gekomen, rent het ree halverwege 't geelbruin stoppelveld. Rap gaat het bos toe. Gelijk paar dagen terug krijg ik alleen maar kont en oren op foto. Kwartiertje later bij achterkant camping aan de Lieropse Bussersdijk laveien twee reeën in groene boskantwei. Wanneer ik ze zie rij ik kleine honderd meter door, parkeer dan pas. Met camera in de aanslag terug gelopen naar de wei nergens nog ree. Bolsterturf, zaterdag 24 oktober 2009
1677
In stil zonnige morgen fiets ik langs Lange Bleek de Heezer Herbertusbossen toe. Frisgroen leeg de rontelomme weiden. Veel boeren houden tegenwoordig hun koeien heel het jaar op stal. En nergens onderweg wild, nergens huppelt een konijntje, nergens laveit een ree, nergens burlt een hert, nergens wroette een zwijn en er is haast geen haas meer over. Wel zijn er de duizend herfstkleuren van de bossen; wel zijn er gehaaste blauwe duiven in alsof zomer zo warm liefblauwe lucht, ook kaalsnavelroeken op maïsstoppel en niet te vergeten het paartje zwarte scharrelkraaien iedere paar honderd meter. Verder nog 'n lawaaigaai, 't lief zuidwindje en mezen en merels in struiken en eiken langs het fietspad. En overal paddenstoelen groot en klein, meest vliegenzwammen rood met witte stippen, maar ook bruine, gele en bonte, zelfs witte. In de Herbertusbossen zoek ik naar wild op weitjes en naar sporen in zandpaden. Nergens verse voetstappen en nergens vers bandenspoor. Ook nergens de pootafdrukjes van ree, hond, haas of vos. Alleen maar wat spoor van konijntjes en een kat. Maar dan is daar donker beweeg, dikke tweehonderd meter ver in onlandwei. 'n Ree? nee, geen ree. 'n Kat? 'n dikke kater? nee, geen kat. Door de zoeker van P90 kijk ik naar een forse vos op muizenjacht. Zo te zien is het een manvos, een rekelvos. Pal tegen 't fel licht van lage ochtendzon in, die felle zon die je niet zomaar even uit de lucht kan plukken en verhangen, komt vosmans op foto. Daarbij keert hij mij met camera staart en rug toe. Dit rug en staart toe keren doet hij omdat hij tegen wind in jaagt.
Mijn terug huistoe gaan voorbij blauwe reiger tussen pinken wandelt daar een mooie vrouw met zowat witte zo blonde haren. Heur meer geelblonde hond, golden retriever, gouden wildzoeker, gouden wildbrenger, jaagt door 't hout. Wil ik er wat van zeggen? Nee! ik wil er niets van zeggen. Ik groet beleefd dit mooier dan rikke en hinde wandelwezen en fiets vlug verder. Dan op 't fietspad Sterksel toe roepen inhalers, wielrenners in sportief vloekend geel, me van achter toe: 'Pas op!!'
Vogelnestje onder dakje van dode bast
Vrouw en ik wandelen rond het Eliasven.
Vanwege de klok verzet fiets ik voor 't avondeten al
Vanwege de klok verzet fiets ik voor 't avondeten al door De Lange Bleek, Bolsterturf, eerste dag wintertijd zondag 25 oktober 2009
1678
De wintertijd is ingegaan. Thomas en Wouter, jongste kleinzoontjes, hebben het daarom momenteel helemaal niet moeilijk met bijtijds wakker worden. Die waren, vertelde hun moeder, vanmorgen om halfzes al op en fit. Eergisteren nog was hun wakker worden pas tegen halfzeven. Oma en opa vinden met de mama van de kleintjes de wintertijd maar niks. Was het de laatste tijd 's avonds al zo gauw donker, is het nu na het klok verzetten nog vlugger donker, zit je in 't laatst van de middag al in duisternis. Martijn, het oudste broertje, maakt 't niet uit of het 's avonds vroeger of later donker is. Martijn is grote jongen. Hij slaapt 's middags niet meer en is al zindelijk. En hij wil iedere avond best nog wat opblijven. Zo mooi! Toen oma de drie broertjes ophaalde voor mooie zomerdag in chalet en buiten, viel dikke drie uur lang al lief ondeugend Thomasje in de auto in slaap. Martijn echter bleef klaarwakker tijdens de reis. Martijn zit goed vastgegespt voortaan al naast oma voorin, en hij deed chalet gekomen meteen heel gevaarlijke kunstjes in de tuin.
Het weer was echt wel te mooi voor 'n hele dag alleen maar binnen spelen. Daarom ging oma uit fietsen met Martijn, Martijn op z'n eigen fiets, fietsen naar 't dorp en naar de lama en de geiten en de andere dieren in Providentiapark. Opa toog met Thomas in zijn buggy naar bos, veld en hei. Te slechte wegen veelal daar voor Martijn om over te fietsen.
Opa en Thomas nog maar net van huis viel Thomas weer in slaap, sliep hij anderhalf uur zoet en stil over zand-, grind-, puin- en andere hobbelpaden. Thomas net wakker waren daar ineens vier reeën. Die laveiden aan boskant in groene boerenwei. Telkens wanneer de reeën alle vier met de snoetjes in het gras aan 't eten waren, duwde opa Thomas in z'n buggy heel voorzichtig, heel langzaamaan naar padmidden. Erpel mocht meteen op 't pad 'af en blijf!!' Zo kon opa Thomas èn Erpel èn de reeën allemaal in 1 foto krijgen. Iets waar alleen opa z'n plezier in had, dat wel. De reeën, twee rikken en twee kalfjes, laveiden rustig terwijl Thomas en Erpel zich begonnen te vervelen. Ze graasden langzaamaan dichterbij. Hoewel ze voortdurend op en rondom keken, kregen ze vooralsnog geen erg in Erpel, Thomas en opa. Zolang reeën geen beweging en geluid waarnemen, en ook geen geur van mens of hond krijgen, zullen ze niet vluchten.
Eén rikke draafde plots wei af, bos toe. Waarom? Opa weet het niet. Opa kan haar reden voor het willen weggaan niet bedenken. De andere rikke en de kalfjes bleven grasjes en klavers snoepen. Plots kreeg Thomas erg in de drie reeën. Geboeid keek hij toe hoe die onder prikkeldraad door van wei naar zwartbruine akker kropen. Erpel volgde met gretige neus en ogen het wild al langer. Die was van spanning en nieuwsgier rechtop gaan zitten. Toen wees Thomas naar de reeën, waarbij hij kraaide van plezier. Moeder Rikke spitste onmiddellijk heur lange oren, maakte daarbij lange nek. Miniseconde maar zekerde ze, dan al stoof ze op boskant aan, zweefde over lage prikkeldraad. D'r kalfjes renden met haar mee, zweefden met haar mee. Bolsterturf, maandag 26 oktober 2009
1679
Het is herfstvakantie. Daarom haalde oma twee lieve deugnietjes op, voor een extra dag chalet. Oma fietste weer met Martijn. Opa wandelde weer met Thomas. Die bleef wonder boven wonder heel de wandeling lang lief wakker. Hij keek naar vogels, hij keek naar Erpel en konijnen. Reeën lieten zich vandaag helaas niet bekijken. Na het wandelen wilde Thomas ook in bed geen middagslaapje doen. Martijn hielp oma met koken. En tussen koken, kleuren, snoepen, muziek luisteren, puzzelen, televisie kijken enz. hielpen de jongens allebei hun opa mee in de tuin: herfstblad harken, de kruiwagen omgooien en op 't overnieuw verzameld blad in de kruiwagen zitten. Bolsterturf, dinsdag 27 oktober 2009
1680
Ik zou tegen donker reewild op foto zetten. Om kwart voor vijf in namiddag wintertijd - wintertijd de 'echte' tijd - liepen Erpel en ik van chalet, struinden we De Lange Bleek in. Nog maar net in 't bos gaf Erpel al aan wild in de neus te hebben. En meteen zag ik vanaf 't pad een reerug. Op meter of vijftig bewoog de rug door zee van bleekgele pijpenstrootjes. Samen met Erpel wachtte ik aan slootkant. Ook reeën moeten eten, elke dag. Om hun honger te stillen springen ze dus graag over een sloot tussen bos en wei. Tegen halfzes begon de bleke bossen-bosuilman met roepen en naderde laag en nat en wit vette nevel bos en sloot. In vette nevel kan je zelfs met camera op statief geen ree meer aan. Om kwart na zes waren Ep en ik weer thuis. Meer ree dan reerug zag ik vandaag niet. Bolsterturf, woensdag 28 oktober 2009
1681
Dikke mist buiten. Droef weer. Bij 't bed uitkomen zag ik niet eens de overkant van wei. Daarom bleef ik binnen, in mijn werkhok. Eventjes deze Frontpage 2003-site overzetten naar Dreamweaver CS4-site. Toen ik vannacht om halfdrie klaar met het herstelkarwei nog even met Erpel langs prikkeldraden liep en de bosuil hoeide, was daar ineens mijn goede voornemen voor volgend jaar - dit jaar begin ik niet meer aan Dreamweaver, en ook niet aan een andere nieuwe webeditor: voor m'n website overzetten, bij voorbeeld van Microsoft Frontpage 2003 naar Adobe Dreamweaver CS4 of naar Microsoft Sharepoint Designer 2007, eerst 'n dikke Dreamweaver- of Sharepointhandleiding bestuderen en daarbij het allerallereerst zorgen voor recente kopie van heel deze website. Bolsterturf, donderdag 29 oktober 2009
1682
Eindelijk! Bolsterturf, vrijdag 30 oktober 2009
1683
Grijpvogels zijn er nog maar weinig, maar 't meest van allemaal zie je de buizerd. Bolsterturf, zaterdag 31 oktober 2009
index oktober 2009
Elk jaar weer kan ik me er aan ergeren
Bolsterturf, eind oktober 2009
|
