|
|
|
B o l s t e r t u r f s n a t u u r
Dagboek juli 2010
Klik hier voor alle juli 2010 foto's
1926
Hitte, zon en droogte over Nederland, Met vogels, wild en boeren wacht ik op de donders en de bliksems en de koele regens. Bolsterturf, donderdag 1 juli 2010
1927 De Strabrechtse Heide, een bar slecht onderhouden heidegebied van Staatsbosbeheer, staat in brand. Toen ik gisteren op mijn werk was, hoorde ik via de radio dat al tweehonderd hectare hei was afgefikt en het vuur nog lang niet geblust. Ieder jaar opnieuw laaien de vlammen over de Strabrechtse heide. Vrouw en ik hebben zo onze theorieën over het ontstaan van deze heidebranden, want we ontmoetten op de heide al twee maal van boosheid huilende vrouwen. Deze dames werden met hun huishondje door een in burgerkledij trimmende politieagent van de heide gestuurd. En we praatten ook met mensen die van een opzichter van Staatsbosbeheer een bekeuring kregen, in alle gevallen omdat ze zich buiten wegen en paden bevonden of omdat ze hun hondje niet aangelijnd bij zich hadden.
Ah! ook vrouw en ik kregen ns een bekeuring op de
grote grauwbruine meer dood dan levende Strabrechtse Heide. Dit omdat destijds anderhalf jaar jong Erpeltje
over breed heidepaardenpad heen en weer speelde. Staatsbosbeheer bekeurkneus Jap Smits nam dit
onschuldig rennen en spelen door zijn verrekijker en vanuit zijn auto verstopt in berkenopslag waar.
De brave knecht van Staatsbosbeheer hield ons, vrouw en ik dus, staande en stelde met grote zekerheid dat foxie
flink aan het stropen was. En tja, vrouw en ik
hadden het even zo druk met elkaar en met nieuwe auto, nieuwe computer, nieuwe
televisie en ander huis willen kopen en
zo gehad, dat we vergaten om door onze verrekijkers de omgeving in de smiezen te
houden.
Vrouw en ik vinden wandelen op, over en door de Strabrechtse Heide
niet fijn. Je mag er maar over een paar wegen en
weggetjes lopen of fietsen, zand- en grindbanen waarop het bij maar beetje mooi weer
al stikdruk is
met mensen, mensen, mensen, mensen en mensen. Het is jammer dat het zo moet in dit heidegebied,
maar zodra jij, jijzelf of jouw hond, buiten de paden bent, of wanneer je je
hond van de lijn doet, weet je hoe
een vos zich voelt: dan voel je je opgejaagde, dan gluur je almaar in de rondte of er niet ergens de politie of zo'n groene SBB-bekeurkneus zit of staat
te loeren. Vijftig euro boete moeten betalen is niet erg, is niet erger dan te moeten betalen omdat je een verkeersovertreding beging. Door een wrede Staatsbosbeheerorganisatie die dieren laat creperen, laat verhongeren, en die de wrede jacht op vos en ree een warm hart toedraagt, en die dieren verzuipt in watervalletjes, en die almaar bomen en bos wil kappen, uit dode en halfdode hei te worden geweerd is echter best wel klote. Laatst maar niet minst, het lijkt vrouw en mij helemaal geen ramp dat een stukje Strabhei afbrandde en dat er wat bos langs de A67 verloren ging. Boerderijen, huizen, auto's, vee en bioschuren vieten gelukkig geen vlam. Wel zal er wild, en zullen er vogels en heel veel andere dieren opgekomen zijn. Wat dit laatste betreft: verbranden is voor ieder levend wezen een verschrikkelijk iets. Daarom hopen vrouw en ik dat de brandstichters van de dit jaar heidebrand gepakt zullen worden. Maar de Strabrechtse heide is, nu voor tweehonderd bunder oppervlak was, in doodzieke conditie en na een brand hoeft houtexploitant Staatsbosbeheer ter plekke van de bosbrand geen bomen meer te kappen, veegde het vuur reeds heel veel te kappen bomen van de heide. Bolsterturf, vrijdag 2 juli 2010
1928
Vandaag 's morgens met vrouw
retourtje buurdorp gefietst. Dit om broodjes bij de zaterdagse bakkerskraam te halen.
Kreeg ik op terugweg van de kraam nog ruzie met haar. Dit omdat zij met het oog
op de versheid van de broodjes meteen via kortste route naar huis terug wilde
fietsen. Ik wou echter via beetje maar omwegroute door bos en pijpenstrootjes
naar koffie thuis en meegebrachte broodjes.
Vandaag 's middags met vrouw en Erpel naar het Eliasven gewandeld. Daar op een bankje onze ruzie uitgepraat. En toen treurden we om de van hitte en droogte slap hangende rododendronbladeren en -bloemen van ex Huize Elias, maar lachten we om in 't Eliasven badderende Erpel en ook om een paartje idioot druk doende zwarte spechten.
Vandaag 's avonds met uit
koelkast fles droge Kaapse wijn door de Bleke bossen wezen fietsen. Bolsterturf, zaterdag 3 juli 2010
1929
Vrouw en ik zouden over de Strabrechtse Heide naar gisteren jarige dochter in Mierlo fietsen. Ging mooi niet door. We mochten rode linten en agenten van politie niet passeren. De politie zei: "U mag er van de Burgemeester niet door! De heidebrand nog niet geblust! Smeulgevaar! Ieder ogenblik kan het vuur weer oplaaien!" Toen reden vrouw en ik maar helemaal over het dorp Lierop om, zagen we vanaf parallelweg langs de A67 meer dan tien mooi rode brandweerauto's op rij, en ondanks honderden particuliere auto's van brandnieuwsgierig volk en we denken meer fietsers nog bij 't omwegpad tussen half negen en tien uur onderweg terug toch mooi nog drie reeën, een haas, een eekhoorn en tientallen konijnen en allerhande vogels. Bolsterturf, zondag 4 juli 2010
1930
Dit is moeder Rikke van Lange Bleek bij
Providentia.
Twee keer twee hazen
Na het reeën kijken genoot ik van kijken naar
twee keer twee hazen
Hapte ik met de vogels vies en ongezond puinwegstof
Maar toen ik daarna nog wat fietste over zand- en
puinwegen, Bolsterturf, maandag 5 juli 2010
1931
Zo fijn! Bolsterturf, dinsdag 6 juli 2010
1932
Vandaag tijdens anderhalf uur fietsen zeven reeën op foto gezet. Om reeën vlot en makkelijk vanaf mijn fiets op foto te krijgen, zette ik het zadel stuk lager. Nu kan als ik camera hanteer de fiets niet meer omvallen, van tussen mijn benen wegglippen. Echt wel een ramp als je al fotograferend met beide voeten de grond niet kan bereiken, dan zit je met wat pech zomaar ineens niet meer op het zadel en dan kan je je camera onmogelijk nog stil genoeg houden.
Van de zeven reeën waren er vijf geit,
rikke. De overige twee bleken een grote reebok en een knopbokje, de grote bok zo
ongeveer tussen de vijf en zeven
jaar, een bok met hoog gewei, een bok met een scheefstaande geweistang en een scheverstaande
geweistang. Beide stangen met blinkend witte enden. Dit van zijn geweistangetjes viel
me echter in het veld niet zo op. Dat de stangetjes wel erg scheef op 't koppie staan, weet ik inmiddels echter keigoed.
Dit dankzij inmiddels door me goed bekeken eerder in de avond van deze bok
gemaakte foto, alsmede ook dankzij een gesprek tussen mij en een man te paard.
! Helaas, deze reebok werd op zaterdag 7 augustus
2010 door een jager van Stichting Het Brabants Landschap doodgeschoten. Bolsterturf, woensdag 7 juli 2010
1933
Bij mijn thuiskomen net na middernacht sprong en
kroop en fladderde het op en rond de buitenlamp. Bolsterturf, donderdag 8 juli 2010
1934
Ja! Zeker weten! En de bosdieren en bosbomen
weten het ook:
Maar de Brabant Landschap-jagers zitten in alle
hitte lui te zitten op hun hoge zitten. Bolsterturf, vrijdag 9 juli 2010
1935
Wild en vogels in natuurlijk groen: Bolsterturf, zaterdag 10 juli 2010
1936
Zondag.
Tijdens de match kwamen vier cliënten binnen,
Net voor penalty's schieten wonnen de Spanjolen
de wedstrijd.
Mij interesseren voetbal en voetbalmiljoenen geen zier,
Nu denken alle dommen al weer aan het
carnaval, dacht ik,
Maar toen zat er even later een jonge houtduif te
roesten op mn pindaruitenwisser.
Er woont een jonge blauwe duif bij vijver en
honderd onkruiden veldje, Bolsterturf, zondag 11 juli 2010
1937
Oma en opa konden er echt niets aan doen.
In prachtig stille julizomeravond schiet ik ... camera in
In prachtig stille julizomeravond schiet ik
Het eerste ree van de avond alarmeerde: Bolsterturf, maandag 12 juli 2010
1938 Ik zwerf door De Pan, Boksenberg en Rummeling, in broeierig warme julizomeravond. Met echt wel bloedheet weer is ook in de Brabantse bossen het nu kalenderbegin van de reebronst. "Zijn de reebokken al begonnen met achter hun rikken aan te zitten?" vraag ik aan mezelf. Het lijkt er niet op dat dit zo is. Ik kom maar één ree tegen, een spitsbokje dat me zag of hoorde naderen. Plots stuift het uit padkant, met flinke vaart door het hout. Ik richt net te laat mn camera, want muggen en dazen steken me almaar en overal. Steeds maar door mep ik insecten van armen, handen en hoofd. En dan loop ik met mn gezicht in een vet spinnenweb. Nee! zo is struinen over de zandweggetjes tussen Sterksels(ch)e Aa en Sterksels(ch) kanaaltje bijna niet te doen. Ik laat de steekdingen winnen, ik trek me terug, vlucht vlugst mogelijk de bossen uit, mn auto in.
Half uur later spot ik vanuit de pinda een Bleke bossen reebok, een rikke en een reekalfje. Idyllisch gedrietjes toeven die op Sterksels(ch)e groene wei, dichtbij perceel al flink hoge maïs. Ja! dit drietalletje trakteert me echt wel op 'n allerliefst zomers tafreeltje. Maar wat gebeurt er nu? Plots duikt moeder Rikke met de bok de maïs in. Haar kalfje krijgt dit wegduiken niet mee. Dat blijft helemaal alleen achter in het hoge weigroen. Terwijl ik schemer en reetje in video vang doolt het onzeker in allenigheid, maar hoor! een laat nog op vogeltje blijft almaar blij zingen. Bolsterturf, dinsdag 13 juli 2010
1939
Mn foxie Erpel en ik kwamen veel te laat, versliepen de
morgen. De doodschietjagers van Het Brabants Landschap en Staatsbosbeheer reden
al met hun jeeps door de Bleke bossen. Overduidelijk staan brede bandensporen in door
eergister donderbui schoongewassen zandpaden. Toch wees na badderen in het
Eliasven een natte Erpel me op één reebokje. En daarna vond hij ook nog één
haas.
Snel kleurde tegen avond de westerhemel donkerblauw, zwart bijna. En toen waren daar eindelijk in de hete dag weer wat donders en weer wat bliksems en ook een stormwind met slagregens. Maar te vlug was het alweer bijna droog geworden en de wind weer lief en niet meer loeiend, reed ik in mn auto arbeid toe, zag ik langzaam tuffend over de Sterkselse Vlaamseweg een rikke en haar kalfjes weide oversteken. Bang voor mij in gestopte pinda leidde moeders vlug haar kroost van natte maïs naar natte maïs. Tien minuten later was het helemaal droog geworden, genoot een groot haas natte sprieten in Lieropse wei langs Bussersdijk, tegenover daar waar een burgemeester nog altijd bang voor overnieuw oplaaien van een heidebrand en het tegen wind in waaien van de vlammen van het door de regens gedoofde vuur heel de Strabrechtse Heide voor alle mensen - ook voor de doodschietjagers? - op slot houdt. Bolsterturf, woensdag 14 juli 2010
1940
Ik sta in de bosjes van Bleke boskant. Aan overkant van diepe sloot laveien op groene wei voor groene maïswand voor groen bos een moeder Rikke en haar smalree. Terwijl 'k het ranke wild in video en foto vang, eet het langzaam op me toe. Maar wat is dit? Plotseling gaat de oudere Rikke achter haar dochter aanjagen. Waarom doet ze dit? Waarom jaagt ze haar kind van net nog maar een jaar jong weg? Ik weet het niet, kan het niet bedenken.
Ik fiets over zandpad tussen bos en onlandwei.
Ineens bewegen vlakbij, meter of dertig dichtbij, lange zwartgepunte oren tussen
hoge groene, gele, witte, grijze en bruine grassprieten. Terwijl ik eerste
haasfoto maak, komt er over 't pad een jogger aan. Hij is een zware man, een
gezette kerel. Hij heeft zuiver witte sportbroek aan. Hij heeft zuiver wit
sporthemd aan. En ook zijn schoenen en sokken vloeken wit. Zijn haren echter
zijn donker, bijna zwart.
Ik paar honderd meter verder gefietst, staat en
ligt daar allochtoon rundvee op de kale en dorstige met schrikstroomdraden
afgezette vlakte van de Strabrechtse hei bij Heeze.
Ik, typt de bekende gek, weer paar honderd meter
verder gefietst staat daar een me bekende rikke, 'k weet dat zij moeder is, dat
ze een kalfje heeft, zomaar in de lieve zomeravond naar me te kijken. Ze staat
in duizend wilde bloemen tussen in allerhande kleuren bloeiende grassen van
onlandwei. Zon en schaduw spelen over haar en grassen en bloemen. Ze eet almaar.
Ze zekert weinig. Bolsterturf, donderdag 15 juli 2010
1941
Een vrije dag deze dag, vrije dag voor mij, vrije dag van mij. Vroeg maar toch te laat trek ik de bossen in. Daarin zwarte kraaien en zwarte spechten reeds klaarwakker, maar de reeën al naar bed. Niet erg, immers waar je ze weet kan je ze makkelijk vinden. Ik vind er toch nog twee, twee rikken. Het zijn rikken al weer vergeten wanneer door van grote droogte doodgegaan Heezer gemeentehout een haas op mij op fiets toe hobbelt. Ineens slaat dit haas een haak, racet het er vandoor.
Wieden en schoffelen in de tuin. Eén doodgegane
conifeer uitgraven. In kraanwater verzopen conifeer?
Met Erpel paar uur wezen zwemmen en pootje baden. Dit onder ganzen en eenden over Somerense, Lieropse en Mierlose vennen. Wel ook nuttig bezig zijn: lang praten in de hei, discussie houden met oude boer die woont in oudere boerderij met rood pannendak.
Lekker eten, samen met vrouw en
Erpel, gebakken erpel met witte en bruine bonen.
Daarna fietsen met vrouw.
Erpel moet thuis blijven, die mag van ons twee
niet rennen met volle buik. Samen met vrouw het hout in loeren, en turen over akkers en weiden.
Samen zitten op Heezer bank 'Bankje de Koekoek', bosbank met in het hout gegrift reclame voor houthandel Van Dal en
ook, in grotere letters, reclame voor bosbederfstichting Het Brabants Landschap.
Braaf luisteren naar vrouw. Ze
vertelt honderd uit, over Martijn, Thomas en Wouter. Ook wel verhaalt ze
over andere zaken zoals een krantenartikel over de recente Strabrechtse
heidebrand: 'Staatsbosbeheer wil voor liefhebbers van verkoolde hei een pad
creëren over zijn onlangs afgefikt terrein.' En tuurlijk weet ze nog heel veel
meer over nog heel veel meer. Maar langzaamaan donkert het en wordt de hemel
zwart. Ineens bliksems en donders van jewelste.
Gelukkig geen regen en maar weinig wind. Bang jakkeren wij samen over de
bospaden. Dit jakkeren terwijl ik denk aan en schreeuw over vroeger en Drenthe
en een onweer toen: 'Ik was reeën wezen kijken... Fietste ook toen
door donders en bliksems.... En ook door slagregen... Vlug op huis op
aan... Maar toen stond daar Miene Bakker... Miene van de spekkersen... In de
deuropening van haar schuur stond ze... Ze woonde meteen als je van breed zandpad
Strengdijk... Het smallere zandpad Kommerdijk op ging... Tjonge toch!.. die Miene
toch!.. Ze kwekte hard en streng: "Verrekkes jong!... Ie kunt wel doodkomn... Een pak op joen donder moet ie emmn." Bolsterturf, vrijdag 16 juli 2010
1942
Uw Nederland is voortaan druk,
Kijk! een moeder reegeit met haar kalfje. Bolsterturf, zaterdag 17 juli 2010
1943
Vrouw, Erpel en ik wandelen door stille avond van
hete en kurkdroge zomer. Deze voorzomer 2010, gelijk vorig jaar zomer, is een lieve zomer om vakantie in te
vieren. Ook is dit een prachtzomer voor alle vogels en alle wild. Geen jong
eendje of gansje verzuipt bij uitblijven van stortregens en heftige donder- en
hagelbuien; geen jong haasje of reekalfje verkleumt bij almaar broeierige hitte. Bolsterturf, zondag 18 juli 2010
1944
Ik baal want heb groot computerprobleem. Mijn zowat tien jaar oude desktop machine met Windows XP pro sp3 erop geïnstalleerd trakteert me bij koud opstarten op blauwe schermen met allerhande ijzingwekkende teksten. Maar zo raar! heb ik het ding en Windows eenmaal aan de praat, kan ik, telkens weer, meer dan twaalf uren ongestoord blijven computeren en internetten. Pas bij opnieuw op fouten scannen door Windows, fouten van geheugen en ik weet niet wat voor fouten allemaal nog meer, overnieuw een blauw scherm. Start ik dan meteen weer op, warme opstart dus, kan ik weer ongeveer twaalf uur vooruit. Hoe het ook zij, ik verdoe mijn tijd met opnieuw installeren van Windows, met knoeien met registerherstelprogramma's en met het uit- en in elkaar fabrieken van mijn desktop en wat daar aan andere hardware aanhangt. Gezien bovenstaande, ook gezien het feit dat ik liever zwerf en struin dan schrijf, alsmede toegegeven mijn soms al beetje falend kort geheugen, hier in deze dagboekdag maar beetje tekst bij de plaatjes. Bolsterturf, maandag 19 juli 2010
1945
Het zomert alle dagen. Bolsterturf, dinsdag 20 juli 2010
1946
Het zomert alle dagen. Ik zwerf en struin. En dan
heb ik mn nieuwe computer in elkaar geflanst en aangezet geen internet meer, De beheerder van een draadloos internet vertikt het om eventjes telefonisch bereikbaar te zijn, zodat hij een nummer kan invoeren en ik vlugst mogelijk in chalet weer het internet op kan. Niet te erg, want 'k heb thuis wel internet, en ook internet op 't werk, en data overzetten van carbon harddisk, en configureren van Windows 7, en updaten en nieuwe (veiligheids)backups maken kost veel tijd. Bolsterturf, woensdag 21 juli 2010
1947
En weer zwierven en struinden wij, Erpel en ik. Bolsterturf, donderdag 22 juli 2010
1948
Terug uit Bleke bossen in chalet belde me een
internetbeheerder. Bolsterturf, vrijdag 23 juli 2010
1949
Dit was een drukke dag van tussen beetje zwerven
en beetje struinen mijn vechten met dikke en zware eikentakken. De takken
dienden afgezaagd, de eiken min of meer geamputeerd.
Maar toch wel zonde van de eiken, vind ik. Bolsterturf, zaterdag 24 juli 2010
1950
Na gisteren eerst bloedhete dag waren er in de namiddag en in vandaag koeler en frisser dag de lang verbeide regens. Toch ging ik, na met oma mee verjaardag vieren van oudste kleinzoontje Martijn, nog alleen uurtje reeën kijken, vond ik nergens reebronst, kwam ik in donker kletsnat geregend met toch fijn één foto thuis. Bolsterturf, zondag 25 juli 2010
1951
Maandag is opa's oppasdag. Iedere maandag past hij op. Dit samen met oma. Oppassen op Martijn en Thomas, te lief ondeugende bandietjes. Oma is er stuk beter in dan opa. In oppassen op. Dat wel. Opa wil dit niet ontkennen. Toch doet ook opa zijn oppasbest. Deze maandag legde Martijn meteen beslag op opa's nieuwe laptop. Laptoppen. Dat is iets moeilijks wat Martijn echt wel beter kan dan opa. Thomas is wat minder computerfreak, tot nu toe minder computerfreak. Thomas kijkt graag plaatjes in plaatjesboeken en leest daarbij op zijn manier ook al de teksten. Maar tuurlijk mist hij niets van alle filmpjes en liedjes die Martijn te voorschijn tovert van You Tube en 123Video.
Ik gun ieder dier een plezierig leven, en het kijken naar alle wild aan iedereen
Tijdens ongetwijfeld lekker frisse regenbui daarnet nog thuis,
ben ik nu uurtje aan het fietsen, fiets ik langs 't nat zomergroen van
akkers en weiden, fiets ik voorbij het fletser maar even natte groen van onland,
fiets ik onder het druppend blad van bomen in boskanten. En ook almaar onder in
strakblauw grote grijze en witte
wolken fiets ik.
Hier laveit een ree. Het is een rikke. Zo te zien is ze alleen. Ik schiet haar
digitaal.
Dit zo reeën schieten vind ik fijn! Maar kijk! er is groot verschil tussen het
schieten van,
ik bedoel tussen het schieten door moedige jagersmannen met dikke buksen en mijn
schieten. Dit verschil: waar jagers met ontiegelijke knal raak schieten valt een
dier doodgeschoten omver; waar ik heel stilletjes raak
schiet leeft een dier blij en vrolijk verder. En dan raak ik in mineur, mis ik ineens in bos en veld alle survival of the fittest, mis ik in midden reebronsttijd elkaar in minnenijd achtervolgende reebokken, mis ik sterke bokken jakkerend achter minder sterke bokken, mis ik sterke bokken jakkerend achter rikken, vind ik helemaal nergens een bok. Nee! aan mijn ze digitaal schieten gingen de reebokken niet dood. Ik blief geen wildbraad, ik gun ieder dier tot de dag dat het echt onnodig lijden gaat een plezierig leven, en ik hoef geen geweitjes aan de muur. En ik gun het kijken naar veel wild aan iedereen, niet alleen maar aan doodschietjagers met dikke buksen. Bolsterturf, maandag 26 juli 2010
1952
Vandaag mooi weer wandeling gemaakt met vrouw en foxie Erpel, wandeling naar dodaarsjes - spreeuwkleine eendjes - in een bosvennetje, bosvennetje daar waar van het Somerens gemeentebestuur alle machtige eiken moeten geveld. Bolsterturf, dinsdag 27 juli 2010
1953
Deze dag ook mooi weer wandeling gemaakt, maar nu
met alleen maar foxie Erpel met me mee. Daar gestruind waar van bosbazen en
domme bordjes gewone mensen, brave en lieve Bolsterturf, woensdag 28 juli 2010
1954 Dit was een mooie dag, maar voor mij geen struin- of wandeldag. Aan struinen of wandelen, aan bos en hei en veld, kwam ik niet toe. Heel de dag en heel de avond was ik druk met instellingen en configuraties van mn nieuwe notebook. Ook druk met instellingen en configuraties van Windows 7, zowel van 32 bit als van 64 bit Windows 7. Met de 32 bit hosts file en met de 64 bit hosts file, met allebei dus, had ik grote moeite. Het kostte me wel twee uur voordat ik deze moeilijk te vinden extensieloze files veranderd en gesaved had. Daarna was met fles wijn erbij het installeren van programma's en het van carbon disk terugzetten van data feest. Bolsterturf, donderdag 29 juli 2010
1955
Dit is de tijd van de reebronst, de tijd dat de
reebokken achter de reegeiten aanzitten, de tijd van reeliefde. Bolsterturf, vrijdag 30 juli 2010
1956
Dit is een mooie stille zomermorgen met motregentje over bleek bos, gemeentebos en Herbertusbos. Ook hei en wei en veld. Een vos, wat reeën en wat hazen. Drie grote hazen lummelen over bospad op me toe. Maar dan komen ze tè dichtbij. En dan komen ze heel groot geworden verder wazig onduidelijk op video, kan ik tijdens het al ze filmen met mn maar klein cameraatje niet terug zoomen, niet uitzoomen.
Wel een rikke, echter geen reekalfje en geen vos op foto
Ik fiets met vrouw door Heezer bos. We zien een rikke in weikant. Zij kijkt naar ons. Wij kijken naar haar. Vrouw fiets door. Ik fiets niet door. Terwijl de rikke vrouw nakijkt komt ze op foto. Nu heb ik deze rikke weer eens op foto, echter niet wat vrouw wel zag ook op foto: rikkes kalfje en een vos die ook wei af haastten. Bolsterturf, zaterdag 31 juli 2010
index juli 2010
Klik hier voor alle juli 2010 foto's
Achtergrondfoto:
Hitte, zon en droogte over Brabants Kempenland
|
|
Bolsterturfs natuur: no adds,
no pop-ups, no hacks, no cracks, no sex, nothing but text and pictures about
nature and wildlife |