|
Verhalen en foto's van bos, hei en waterkant; over grasduinen en struinen in natuur en veld, over zon en wind en buiten zijn B o l s t e r t u r f s n a t u u r Dagboek januari 2012
2475
Dit was een Nieuwjaarsdag van almaar door miezelregen, bij maar
liefst 12° Celsius boven nul.
Ep en ik weer thuis stond daar ook het
vrouwtje, groentesoep te koken in haar keuken. Bolsterturf, Nieuwjaarszondag 1 januari 2012
2476
Na mijn zoveelste suffe werknacht slaperig naar huis gereden Bolsterturf, maandag 2 januari 2012
2477
Met loeiwind en in gezicht en snoet gutsende regen en striemende hagel, was ik met foxie Erpel bij 't bospad. Erpel genoot, maar verschoot van 'n forse zonder piepen of kraken naar beneden duikelende eiktak. Ik schrok wat minder van de tak, maar ergerde me flink aan het door of vanwege Stichting Het Noordbrabants Landschap gisteren of vanmorgen vernielen van paar mooie kerngezonde bomen. Daar liepen we dan, ik natuurmaf met hond over natte en modderige paden. Na dik half uur tegen wind en regen opboksen, bereikten we Staatsbosbeheer Boswachterij De Pan, Sterksel, Brabant. Toch nog van tamelijk veraf, zag ik door watergordijn de twee hoogzitten en de jachthut opgericht in het noordoosten van dit Staatsbosbeheer Boswachterij De Pan. Sta je bij de hier op foto eerste hoge zit, heb je over akkerland met conifeertjesaanplant heen goed zicht op de andere hoogzit en de jachthut. Toen ik de zes foto's maakte, gutste echt wel de regen en striemden fijne hagelkorreltjes tegen mijn gezicht. Echt geen doodschietjagersweer! Doodschietjagers, de eigenaars van jachthutten en hoogzitten, zie je in de winter niet op hun hoogzitten. Hoogst zelden kan je er dan eentje vinden in een jachthut met borrelfles en kacheltje. In de winter houden Staatsbosbeheerdoodschietjagers zich liever lekker lui bezig met het schieten van ijzeren hagelkorrels in door ijverige knechten opgejaagde konijnen, hazen, houtduiven en andere dieren, of ze knallen dan vanuit hun lekker warme luxe auto's kogels in vossen, verdwaalde zwijnen en reegeiten. Deze winterdag toefden denk ik alle doodschietjagers thuis, voor zover ze niet hoefden te werken of zo, lekker met vrouwlief bij de kook- of braadpot met rood vlees van zowat het allerlaatste haas misschien wel. Maar bij zomerdag kan je de dappere schutters nogal eens begroeten als ze zitten op hun hoge zitten, knallen ze dan fijn veilig vanuit de hoogte bij zalig zomerse ochtend- en avondbostemperatuurtjes, zo ongeveer graad of twintig, de Stichting- en Staatsbosbeheerreebokken omver. Of u geen doodschietjager, reebok of vos zijnde dan daarbij welkom bent...? Niet voor niets staan zo veel hoogzitten en jachthutten voorbij bordjes met opschrift Verboden Toegang. Bijna terug bij de auto ergerde ik me overnieuw, deze keer aan de altijd weer gulle gastvrijheid van doodschietjagers en Brabantse kantjesjachtboer met enorme stronthoop onder enorm dekzeil. Bolsterturf, dinsdag 3 januari 2012
2478
Deze dag mislukte me goeddeels het fotograferen van reeën. Net nadat foxie Erpel ik in bos vier reeën hadden gevonden, ik juist foto's van deze reeën maakte, kwam er een vrouw met drie loslopende honden aan. Gelukkig zagen de honden het reewild niet, kwamen die op mij met aangelijnde Erpel af. Eén van deze honden is, voor zover ik dat kan beoordelen, een bastaard husky, de tweede is een shelty of collie en de derde is een geelkleurige levensgevaarlijk eruitziende pitbullachtige hond. De shelty is echt wel razendsnel, die hapte naar Erpel, bleef wel ver genoeg van mijn handen en voeten vandaan. De vrouw had zo te zien maar één hondenlijn bij zich. Toen ze haar honden riep, luisterden die niet meteen naar haar. Ze kwam aanlopen om de shelty aan te lijnen, antwoordde me niet op mijn zeggen dat ze wel haar honden bij zich moet houden in het bos. En toen waren zij en haar honden weg en ook de reeën. Uur later rende er een ree door met prikkeldraden omrasterd heideveldje. Het was toen ik het van pad af zag te ver weg om mooi en duidelijk op foto te kunnen zetten. Bolsterturf, woensdag 4 januari 2012
2479
Deze dag, de zoveelste regendag deze januari.
En toen vonden foxie Erpel en ik in schemeravond en stormwind in
bos elders vier ons goed bekende reeën. Bolsterturf, donderdag 5 januari 2012
2480
Dit is een kletsnatte en zachtgroene januari. Vinden denk ik
bijna alle vogels fijn. Zeker ook de vogels in vrouws vogeltuin genieten nu
hartje kalenderwinter alle dagen van hun fijn en plezierig vrije vogelleven. Ik
zet graag zo nu en dan ik lekker uit regen en wind wat van die lieve vogeltjes
door kamerruit op foto. Daarbij laten zich de grotere vogels zoals daar bij
voorbeeld zijn schuwe bonte spechten, de wat minder schuwe houtduiven, de wel
heel schuwe gaaien en de zo mogelijk nog schuwere eksters en zwarte kraaien het
moeilijks digitaal vangen. Maar het is altijd wel wat, ook in een
tuinvogelleven, want de haviken en sperwers...
Het racen van een paar idioten natuurbarbaren
In zo nu en dan droog weer, zo nu en dan motregen, wandelde ik in avondschemering over vier gewoonlijk voor auto's afgesloten brede modderpaden om bunder of wat bosweiden en bosakkertjes. In het zand van twee paden hier en daar de hoefafdrukjes van reewild, en in alle paden de bandensporen van een fiets. Maar hoe ik ook zocht en spiedde, nergens een haas, ree of vos te zien. Ineens kwamen daar motorenherrie en twee terreinwagens, twee landrovers, twee jeeps, me razendsnel achterop gelawaaid. De bestuurders scheurden deze jeeps met ware doodsverachting door kuilen, modder en plassen. Ik was net bijtijds van 't modderpad af, verstopte me voor het helle schijnsel van acht koplampen achter dikke eikstam. Vandaar mislukte foto van achterlichten makend, wenste ik beide bestuurders het tegen andere dikke eiken opknallen toe. Toen, de jeeps net me voorbij, maakte ik bij bleek maanlicht maar foto van een kuddetje stil Schots vee, dat zich in de late schemering zo te zien niet druk kon maken om het racen van een paar idioten natuurbarbaren. Bolsterturf, vrijdag 6 januari 2012
2481
In deze zoveelste stormachtige regendag januari 2012 sliep ik
heel lang uit, wel tot in de middag. Bolsterturf, zaterdag 7 januari 2012
2482
Vier keer schuwe zilverreiger binnen de minuut op foto. Bolsterturf, zondag 8 januari 2012
2483
Ieder jaar opnieuw vernielt Staatsbosbeheer bos.
Beste lezer, bent u lid van Staatsbosbeheer en houdt u van natuur en wildleven?
Bolsterturf, maandag 9 januari 2012
2484
Bolstervrouws bonte eksterbende lust iedere dag opnieuw
boterhammen zonder boter. Bolsterturf, dinsdag 10 januari 2012
2485
In ochtendschemering van groene winter toeven vijf reeën op grens
van bos en wei. Bolsterturf, woensdag 11 januari 2012
2486
In groene winter wandelde ik bospad af, door wildvrij groen van bosbesstruikjes naar een wrakke want stokoude houten hoogzit in Heezer Herbertusboskant. Een doodschietjager repareerde de ladder van het oude bouwsel, schroefde met nieuwe blanke schroeven paar nieuwe blanke dwarstreden aan de ladderpalen. Deze doodschieter schoot dus toch echt wel zonder gevaar voor eigen lijf van 't zomer vanaf dit wrakke houten ding spoorloos verdwenen gaffelaar reebok dood?
Bolsterturf, donderdag 12 januari 2012
2487
Foto's boven: een mooie en trotse Sterkselse moeder Rikke en haar
kroost op 3 juni 2011.
Je hebt overal mensen voor.
Waar wij nul wild zagen en misselijk werden van het grote schuren met blinde muren tellen
Paar uur in de middag wandelden mijn vrouw, foxie Erpel en ik door buitengebied van Strijp en Cranendonck. Daar zochten wij in en vanaf boeren-, bos- en heidepaden naar sporen van reeën, vossen, hazen, fazanten, patrijzen en wilde zwijnen. Wij vonden de sporen van paar wilde zwijnen. Als we goed hoefafdrukken telden en goed wroetsporen lazen van zeven zwijnen. Ook lazen we op wat plaatsen in padzand en akkerkant de veel kleiner en scherper en sierlijker hoefafdrukjes van reeën. We zagen nul zwijnen, nul vossen, nul reeën, en ook nergens een haas, konijn, fazant of patrijs, zelfs niet door onze verrekijkers! Wel waren er onder meer houtduiven, een buizerd, een blauwe reiger, merels, kramsvogels, ganzen in hoge lucht, zwammen, zwammetjes, jeneverbessen groen en blauw, een echte boswachter in een groene auto, alsmede heel veel door de boswachter, ander personeel van Staatsbosbeheer, doodschietjagers en boeren vergeten om op te ruimen vogel- en zwijnverschrikkerrommel en -rotzooi.
Terug huis toe reden wij, zij en ik en Erpel dus, een heel stuk
door een groen weidenlandschap. Daarin daar en daar en daar grote rechthoekige
schuren met blinde muren - echt nul ruitjes in deze schuren. En zo raar! nergens waren er
draden in dit van weiden groene landschap, geen schrikstroomdraden en geen
prikkeldraden. Op het groen van al deze weiden niets dan één alsof verdwaald paartje zwarte
kraaien. Vrouw en ik, wij hebben het nooit willen doen: ons brood en onze luxe verdienen ten koste van het dier. Een varken hoort bij zomerdag in de modder, een kip scharrelend om de boerderij en de koeien allemaal in de wei. Punt uit!
Reegeit helemaal alleen in avondschemering in doodschietjagersboerenwei
Terwijl zij het avondmaal bereidde, fietste ik nog eventjes van huis, laveide er een reegeit helemaal alleen in doodschietjagersboerenwei. Bolsterturf, vrijdag 13 januari 2012
2488
In de ochtend van deze groene winterdag zocht ik naar
Leenderheide wilde zwijnen.
Toen maar bij gebrek aan wilde zwijnen nog maar wat anti wilde
zwijnen rommelzooi
alsmede een hoefafdruk, een spoor en een wroetspoor
Ach, deze buizerd op zijn uitkijkpaaltje langs verharde weg was
wat ver weg, Bolsterturf, zaterdag 14 januari 2012
2489
De ruiten ijsvrij gekrabd, startte ik de auto en reed ik in nog donker naar Strijper boskant bij Leenderheide. Ik wou daar naar toe om vossen, reeën en vooral ook de lokaal roemruchte Leenderheide wilde zwijnen te filmen. Helaas! nog maar tien minuten de auto uit, hoorde ik, ik baggerend door het wilde zwijnenland, het brullen en janken van motoren. En toen kwamen daar over slootkant en over bouwland met bloedgang een quad en een crossmotor aan. In nog geen minuut tijd waren twee mannen op snelle machines bij me, me voorbij geracet, slootkant en bouwland af gescheurd en uit zicht. Tegen beter weten in toefde ik nog dik uur aan bos- en heidekant. Geen ree, geen vos en geen zwijn liet zich zien. En toen foeterde ik auto toe lopend maar eens flink in mezelf, op die kloten crossers, op die kloten doodschietjagers die er nooit zijn op zondagen (wanneer er niet op dieren mag worden geschoten), op die kloten groene bekeurkneuzen van Staatsbosbeheer, en ook op die kloten blauwe agenten van de politie Maarheeze-Heeze-Leende. Waarom waren zij allen er niet? Waarom zijn ze niet paraat om crossers te vangen? Gisteren en eergisteren stonden de bandensporen van een quad en een crossmotor immers net zo goed als de hoefafdrukken van de reeën en de wilde zwijnen al heel duidelijk zichtbaar in akkers en paden. Nou ja, een snelle jongen op een snelle motor pakken is echt wel moeilijker dan het fijn vanuit je auto met buks omver knallen van een zwijn of het geven van bekeuring aan wandelaar met onaangelijnd hondje. Ik denk dat in dit zolang het duren mag van wetgever, boeren en doodschietjagers nu weer Brabants wilde zwijnenland, grote lap cultuurnatuur met echt geen uitbundige wildstand, gelegen tussen ruwweg Achelse Kluis, Cranendonc en Strijp, motorcrossers zullen crossen, net zo lange tijd zullen crossen als doodschietjagers vanuit hun auto's reeën, vossen en wilde zwijnen zullen doodschieten. Blokkeren Staatsbosbeheer en boeren voor quads en crossmotoren de toegang tot akkers, slootkanten en paden, kunnen immers de doodschietjagers niet meer zonder vooraf lastig gedoe met afsluitpalen, kettingen en hangsloten vanuit hun terreinauto's het wild doodschieten. Ook deze dag vond ik dus helaas geen wilde zwijnen, maar onder meer in pagina 246 item 1343 van 25 november 2008 van deze website vindt u foto's waarop inmiddels lang lang doodgeschoten Leenderheide wilde zwijnen.
En toen loeiden daar ook nog eens heel klagelijk een vijftal
koekalfjes in hun kleine gevangenisjes in de winterkou, Bolsterturf, zondag 15 januari 2012
2490
In vroege ochtend speur ik met foxie Erpel en veldkijker over van rijp witte Strijper akkers en weiden, en ook over de Leenderheide speur ik. Het bleke licht van halve maan maakt dat ik met nachtkijker akkers, weiden en ook de heide goed kan overzien. Nergens, zelfs niet in boskanten, ontdekken Ep en ik wild. Wel geeft Erpel aan waar wilde zwijnen wisselden tussen bos en hei. Hij snuffelt paar keer zo goed aandachtig aan aan het stekelig prikkeldraad vastzittende bosjes zwijnenharen, onderhaar met daaruit piekend dikke en ruige zwarte haren. Sporadisch scharrelt een paartje kraaien, schadelijk wild vinden boeren en doodschietjagers, over het van rijp witte land. Tiental ganzen, schadelijk waterwild vinden staatssecretaris Bleeker en doodschietjagers, en zeven ooievaars vliegen voorbij, ik denk op weg naar de grote waterplas bij Cranendonck. Vaag komt vanaf die plas over de stille landen het roepen van meer ganzen. Wanneer Ep en ik de Leenderheide en het Strijper bos verlaten, zijn daar bij begin verharde weg Heggerdijk werknemers van de gemeente Heeze-Leende bezig met kettingzagen, en liggen bij grote schuur vijftal koekalfjes alsof dood zo stil in de nog vrieskou in hun witte gevangenisjes. De zon hangt dan nog te laag in de hemel om de kalfjes te kunnen warmen, kan de gevangenisjes nog niet bereiken. Bolsterturf, maandag 16 januari 2012
2490a
Met oma, kleinkids en Erpel aan de wandel, maakt opa zomaar foto van een zonnebadend wild konijntje en diens in ruige parkvijver weerspiegeling. Bolsterturf, maandag 16 januari 2012
2490b
Wintertijd bijna donkeravond. Bolsterturf, maandag 16 januari 2012
2491
Het binnen zitten spuugzat want buiten scheen een gulle zon, zette ik door kamerruit nog vlug wat vogels op foto en video. En toen reden vrouw, foxie Erpel en ik per pinda naar Hugterheide en Weerterbos. We parkeerden de auto langs de rijweg bij een boerderij.
Door Hugterheide, veelal erg dun bos waarin door Stichting Het Noordbrabants Landschap toch weer veel bomen, ook beuken en eiken, met rode strepen werden gemerkt, liepen we op het Weerterbos van Stichting Het Limburgs Landschap met zijn in raster gevangen edelherten op aan.
Onderweg naar de herten vonden we hier en daar reehoefjes in het zand van paden en akkers, maar tussen de mazen van afrastering door glurend, konden we eerst nergens herten vinden in dit Weerterbos. Daarom nuttigden we tussen het herten zoeken door bij de Daatjeshoeve broodjes gezond met koffie. En toen vonden we na lekkere broodjes en lekkere koffie - voor Erpel was er ook een heerlijk maaltje - toch nog een hert met hinden. Ook spotten we in boskanten hoogzitten. Met moeite maakte ik er over raster heen foto's en video van.
Deze Weerterbos edelherten en de hoogzitten. Ik zeg daar verder
maar beter niet veel van, immers niettegenstaande de hoge zitten zijn deze
herten veel beter af dan bij voorbeeld vee zomer en winter bijeengepropt in
grote schuren. Bolsterturf, dinsdag 17 januari 2012
2492
Het vroor stevig in de nacht. Hard en beetje wit daarom de bodem. Maar nog geen honderd meter van de plek vandaan waar ze op of omstreeks 31 mei vorig jaar geboren werden, laveien in nog schemering twee reekalfjes bij hun moeder op groenwitte akker. Met moeite krijg ik ze door takkenwirwar heen alle drie op foto. En dan is daar twintig minuten later aan andere kant van het bos nog een reekalfje met zijn moeder. Deze laatste twee reeën voor hun het bos in wisselen goed en wel ook op foto, duik ik met foxie Erpel weg in droge sloot, komt daar ginds de stille jachtauto van Brabants Landschap reetjesslachter aan. Gelukkig! langzaam ronkt de auto voorbij door dit jachtbos, waarin je nou nooit eens een ree of tien bij elkaar ziet, waarin de reeënstand al lang kapot geschoten. En dan zijn daar Erpel en ik thuisgekomen het vrouwtje met koffie en koek en hondenkoek en ook die vrouwtjes groene specht die zo graag zwarte mieren lust. Bolsterturf, woensdag 18 januari 2012
2493
In ochtendschemering reed ik in gutsende regen over de Bussersdijk in Lierop, blokkeerde daar Staatsbosbeheer me de rijweg, moest ik in mijn auto in zijn achteruit heel eind terug rijden, voordat ik op deze smalle dijk en door bosarbeiders van Staatsbosbeheer niet helemaal in flarden gereden stukje berm heel moeilijk keren kon. En toen ik kwartier later via omweg toch op de Kempenweg terecht gekomen was, rende daar een ree in paniek vanuit zeer onlangs kapot gemaakt bos bijna tegen de auto aan. Het Lierops reewild blijkt door al het onzinnig kapgeweld van Staatsbosbeheer echt wel lelijk van de wap geraakt. Beste lezer, bent u lid van Staatsbosbeheer en houdt u van natuur en wildleven? Ja? Waarom dan niet uw lidmaatschap van deze organisatie die dieren verontrust en laat bejagen en die bos niet beheert maar vernielt opgezegd? Bolsterturf, donderdag 19 januari 2012
2494
Ik weifelde wat te doen. Bolsterturf, vrijdag 20 januari 2012
2495
In van almaar beetje regen natte ochtend baggerden foxie Erpel en ik door Strijper bos, in Leender hei en over zwarte natte Strijper en Cranendoncker boerenakkers. Wij struinden voorbij kuddetje schapen gevangen in smalle reep groen tussen schapengaas langs sloot en sloot. Door mijn kijker zag ik reeën maïsstoppelakker afgaan en de Leenderheide binnengaan. Ze waren te ver weg voor in nog te donker op foto te zetten. Toch waagde ik met maxi optisch zoom en iso 6400 een schot op ze. En dan stonden er ook nog fliefde grauwe ganzen op kletsnat akkerland, meer o veel meer ganzen wiekten door grauwe luchten, witte zogenaamde zilverreigers jaagden onbeweeglijk staand her en der, en ook nog waren er drie witte zwanen en een zwarte zwaan met achter deze zwanen in dit weidse Leenderstrijper landschap opgetast en ingekuild veevoer, maar nergens nergens vers spoor van de Leenderheide wilde zwijnen laat staan de Leenderheide wilde zwijnen zelf.
Erpel en ik net bij de auto terug, begon het keihard te regenen. Dat vond ik niet erg, want in de auto blijf je droog en thuisgekomen snoepten er meer dan honderd vogels in de vogeltuin van het vrouwtje. En toen ergerde ik me tijdens video's van deze tuinvogels maken, aan een doodschietjager die drie keer met een jachtgeweer kaliber twaalf schoot op houtduiven. Dit schieten in bos tussen de vogeltuin van mijn echtgenote en de tuinen van andere mevrouwen vogelvriendinnen. Bolsterturf, zaterdag 21 januari 2012
2496
Wij twee om half acht in de ochtend klaar wakker, rijden in nog donker vrouw en ik met foxie Erpel, veldkijker en camera richting bos en hei. Het regende een dag en een nacht, maar in het eerste morgenlicht laveien daar op wei drie reeën in de prachtig groene winterzondagmorgen. Terwijl zij de ranke dieren door de kijker bestudeert en ik ze op foto en video zet, nergens geluiden dan bos- en vogelgeluiden: de winterwind die waait door dorre bomen (ik weet het: machtig mooi cliché), een schreeuw van gaai, een rauwer schreeuw van blauwe reiger, wat mauwen van de buizerd van boskant, geroffel van een specht, lachen van andere specht, en boven ijl mezenkwit uit het blijde roepen van fijn veel ganzen in grauwe en wilde lucht. Net voor de regen herbegint zijn wij weer thuis.
Tegen en in schemeravond fiets ik alleen dik anderhalf uur in storm en regen door Lange Bleek (Sterksel), Herbertusbos (Heeze) en Gemeentebos (Heeze). In deze drie bosgebieden tevens doodschietjachtgebieden aan wild niet meer kunnen spotten dan driemaal twee reeën, in ieder doodschietjachtgebied twee reeën. Bolsterturf, zondag 22 januari 2012
2497
In vandaag schemerochtend wandelt in het bos een blonde vrouw met
blonde hond me een ree en een vos wei af.
In schemeravond verkijk ik me op 'n stuk hout en vind ik buizerdbord en drie maar reeën
In vandaag schemeravond kom ik in ander bos voorbij een lege
jachthut en twee onbemande hoogzitten, Bolsterturf, maandag 23 januari 2012
2498
Vandaag trakteerde mijn vrouw 'onze' tuinvogels op de zoveelste slinger lekkere nootjes. Daarna vonden zij, foxie Erpel en ik tijdens wandeling door bos en hei 0 reeën, 0 vossen, 0 fazanten, 0 patrijzen en 0 hazen. Wel vlogen er wat ganzen door de lucht en vluchtten er paar konijnen van bospaden af. In beetje donker al was er de knal van buksschot, werd er kennelijk achter Huize Providentia in Sterksel, ergens in of bij Boswachterij De Pan en Landgoed Boksenberg, op wij weten niet wie of wat geschoten. Bolsterturf, dinsdag 24 januari 2012
2499
Over zand- en puinwegen ben ik in vroege morgen met de auto onderweg van ergens naar nergens. Hier en daar stop ik eventjes, spied ik door verrekijker over akkers en weiden. Hier zie ik een vos in weiland. Deze vos is ongeveer halve kilometer ver weg. Terwijl ik door 10x50 hem bespied, jaagt hij op muizen. Dan verdwijnt hij achter houtwal, om niet meer te voorschijn te komen. Dit was helaas een erg ver wegge vos, toch onmiskenbaar wel een vos want zijn vosrode met zwarte vlekken kleur, zijn manier van voortbewegen, van op muizen jagen, zijn lage lange lichaam en zijn lange staart. Ik poosje later net de auto uit, rent daar een ree door heideveld in boskant waarvan een hoogzit. Het dier maakt grote haast. Het is bang voor de domme man met camera en kijker die zo onnodig hard autoportier dichtklapte. Het lukt me niet om behoorlijke foto van dit ree te maken. In varkensdorp Sterksel bewonder ik in berm van puinpad een ossenpaal met ossenbord van de carnavalsvereniging. Met aandacht lees ik de tekst op dit bord, echt wel leuke en interessante tekst. Na het lezen kijk ik tegen beter weten in eventjes in de rondte, ontdek ik nergens botten. Weer wat verderop, bij ander, veel groter, heideveld is mijn zoveelste stop. En dan is daar zomaar een driesprongetje reewild in de heide. Het grootste ree van dit drietal, een oudere geit, is slimmer dan ik: zij zag, rook of hoorde me aankomen. Dit voordat ik haar zag. Snel leidt zij daarom, wel weer al met kleine spiegel, niet meer met van ongerustheid, schrik of bangheid groter en witter spiegel, de andere twee reeën naar dicht en donker dennen- en sparrenbosje. Bij de kont hebben reeën een witte, soms ook wel min of meer gelige, haarvlek. In de wintermaanden is deze vlek het best zichtbaar. Deze haarvlek is de spiegel. Bij reebokken is de spiegel meer niervormig en bij reegeiten meer hartvormig en uitgebreid met een naar achter en omlaag uitstekend haarbosje, de schort. De spiegel dient als alarmsignaal voor soortgenoten. Bij een verontrust ree gaan de spiegelharen overeind en naar buiten staan. Hierdoor wordt de spiegel dan veel witter en ook veel groter. Bolsterturf, woensdag 25 januari 2012
2499a
Ergens tussen hier en ginder ving ik heel langzaam aan op verharde weg bocht nemend een alleen Zuidoost-Noord-Brabants ree midden in de nacht in boerenwei in het koplamplicht van m'n auto. Zo jammer, vind ik echt, dat dit ree niet stil bleef staan om van wat dichter bij op foto te komen. Toen ik eindelijk camera knipklaar had, was het reeds naar achter in de wei gegaan. Bolsterturf, woensdag 25 januari 2012
2500
Deze morgen kwam ik langzaam auto rijdend over verharde wegen twee keer een viersprongetje Zuidoost-Noord-Brabants reewild tegen. Het eerste sprongetje laveide op wei, kwam vanuit de auto op foto en video. Reesprongetje twee rende elders rijweg over, verdween vlug in dicht bos. Bolsterturf, donderdag 26 januari 2012
2501 Om drie uur in de middag schrok ik wakker. Uur later was ik uit wandelen met foxie Erpel. Om zes uur kwamen wij pas thuis. Toen hadden we in bos en veld 1 vrouw met wit gezicht en zwarte haren en blonde Labrador bij zich, 1 zwarte kat, 1 ons uitscheldende koolmees en 1 ver weg in buntgras ree gezien. Wat Erpel met zijn neus allemaal meer zag, weet ik niet. Toch was het echt wel een fijne wandeling, want onder meer de witte wolken en de ganzen en de warme zon in de grelblauwe winterlucht. Bolsterturf, vrijdag 27 januari 2012
2502
In de zowel vorst- als regenvrije morgen van deze winterdag, fietste ik eindelijk weer eens naar hazen. De hazen dolden met zijn drieën - ik weet niet meer wanneer ik voor deze dag drie hazen bij elkaar zag, zo lange tijd is dat terug - door weikant en bosrand. Helaas waren ze te beweeglijk en te ver weg om ze goed en duidelijk op foto te kunnen krijgen. En ook de drie reeën die ik dik kwartier later spotte, waren erg ver weg. Om studie van dit reewild te maken, was ik duidelijk te laat gekomen. De reeën laveiden bij mijn komst net wei af, bos in. Toch kreeg ik er nog één op foto. Maar de roodborstman in padkant bleef lang genoeg zitten, vloog niet meteen weg toen hij me zag, om meerdere foto's van hem en zijn habitat te maken.
In de prachtige want zowat windstille en zonnige middag van deze dag, wandelde ik weer eens met vrouw en foxie Erpel omgeving camping Recrenova, Huize Providentia en bosgebiedje met twee mini heideveldjes De Lange Bleek, alle drie deze locaties min of meer doodschietjacht- en natuurterrein in het varkensdorp Sterksel. Op grens van vergrassend mini heideveldje, onlandwei en armzalig bos in dit De Lange Bleek, voormalig landgoed van ene rijke Joodse fabrikant mijnheer Jo(seph) Elias die in de tweede wereldoorlog uit zijn riant landhuis Huize Elias voor de Duitsers vluchten moest naar Amerika en momenteel eigendom van Stichting Het Noordbrabants Landschap, graasde een kudde heideschapen bij breek gerust je nek als je de ladder durft beklimmen hoge en wrakke houten hoogzit van deze Stichting Het Noordbrabants Landschap. En dan zagen wij onder meer ook nog veel zwarte kraaien, paar gaaien, paar eksters, wat ganzen, wat spreeuwen, wat spechten, groepjes vinken, een buizerd, een kramsvogel en groepjes mezen. Bolsterturf, zaterdag 28 januari 2012
2503
Ik weet het: dit is een mededeling van niks nu natuurverkrachter Bleeker zijn jonge meid versierde, en we volgens de weermannen van de televisie eindelijk echte winter 2011-2012 zullen krijgen: ook vandaag dronken onze tuinvogels - die van mijn vrouw en de buurvrouw - bij precies 0° Celsius uit onze - die van mij en mijn vrouw want zij kocht ze bij de boerenbond - cementkuipen. Volgens de weermannen en weervrouwen, die van de televisie dus, komt er matige tot strenge vorst. Daarom: vanaf morgen zullen onze tuinvogels tot het weer dooiweer is geworden niet meer kunnen drinken uit de cementkuipen. Morgenvroeg hak ik het ijs op het dan nog over onbevroren water in de kuipen kapot. Daarna giet ik alle water uit de kuipen. Geeft allemaal niks, want mijn vrouw heeft iedere dag overnieuw vers kraanwater voor haar vogeltjes, in kleine ovaal van vorm kunststof schaaltjes, in schaaltjes die tegen uitzettend water, tegen ijs dus, kunnen. Bolsterturf, zondag 29 januari 2012
2504
Twee reeën, een geit en een bokkie, haar bokkie, op in vroege morgen van sneeuwen beetje witte groene boswei. Vanuit de auto zag ik ze; vanuit de auto kwamen ze allebei op foto en video. Poos later in de morgen gaf ik vrouws tuinvogels te eten, meende ik eventjes dat foxie Erpel een vleugellamme kraai, gaai of ekster te pakken nam, zo ontiegelijk krijste plots een vogel. Toen ik doorhad dat het krijsen uit de lucht kwam, jaagde daar een felle zwarte kraai een blauwe reiger achterna. Telkens en telkens dook de kraai op de veel grotere reiger, waarbij dan telkens de reiger uitweek en een bange rauwe oerkreet kreet. 'Grote schijtebroek!' lachte ik de reiger uit. Toen ik naar binnen rende om camera te pakken, had bij mijn meteen weer buiten komen de kraai zijn aanvallen gestaakt, wiekte die juist dikke eik in, flapte de reiger over wei en bos rap uit zicht. En toen genoot vrouws kleine vogelgrut zijn feestmaaltijd van deze winterdag, begonnen weer witte vlokjes neer te dwarrelen, gingen Ep en ik wat uurtjes slapen, om weer fit en heel goed wakker tussen half zes en acht fijn in nog altijd beetje sneeuwen en in daarom bij geen maan en geen sterren toch niet zo heel erg donkeravond samen lange verboden boswandeling te gaan maken. Wij wandelden, nou ja wandelden, tijdens dit mijn struinen en Erpels rakken kwamen we geen mensen en ook geen honden tegen. Bolsterturf, maandag 30 januari 2012
2505
Zachte januari 2012 is in zijn laatste dag in Zuidoost-Noord-Brabant toch nog lekker vrieskoud en sneeuwwit.
Tijdens lange wandeling door bos en veld zie ik wat foxie
Erpel niet ruikt:
Ook heerst witte winter in het VERBODEN TOEGANG Sterksels Kantjesjagersland.
Ik kon het niet nalaten, ik moest even voelen
En dan is het laatste daglicht van deze maand al weer bijna
voorbijgegaan, Bolsterturf, dinsdag 31 januari 2012
index januari 2012
|
_moet_uitbeelden-brabant1644u230112.jpg)
